Sufjan Stevens - Illinois (2005)

Dan staat jou nog heel veel moois te wachten

Ja, net zoals je een mooie vrouw tegenkomt, blijkt z'n een lul in d'r broek te hebben. Dat soort moois.

Ervaring begrijp ik?

Ook dat is een kwestie van smaak
Getuige daarvan zijn de miljoenen shemale sites die slechts een paar klikken van je verwijderd zijn. Maar het moet maar wel net je fetish zijn he. Zo ook een beetje met dit geval

Fantastisch dit, kende Chicago en Casmir Pulaski Day al langer, maar probeer Sufjan Stevens nu meer en meer te ontdekken en te waarderen. Op dit moment ben ik naast de eerder genoemde twee al bekend met John Wayne Gacy, Jr., Concerning The UFO Sighting Near Highland, Illinois en The Predatory Wasp Of The Palisades Is Out To Get Us! Misschien dus toch maar eens in z'n geheel gaan aanschaffen, alleen al vanwege die prachtige titelnamen..

Prachtig album!

4*

T*ring wat een titels zeg :s

Wat voor soort muziek is dit?
Ik ken het niet, maar ben wel benieuwd...

Pop/folk.

Saaie pop/folk?

Ik houd wel van oude Fleetwood Mac en Al Stewart maar niet van Jack Johnson.

Heel levendig, mooi en rijk ingeinstrumenteerd.

En nummer 44 in de top 250.
Ik ga er gelijk eens voor zitten.
Ik ben benieuwd.

veel plezier.....voor deze lp ga ik wekelijks een keer zitten met tekstvel in de hand. Wat een genot!

Destijds scoorde dit album hoog in alle eindlijsten. Had er nog nooit van gehoord, dacht ook eerst dat het een Belg was. Maar na de eerste luisterbeurt begreep ik meteen waarom ie de hemel in werd geprezen. Mooie sfeer, prachtige composities en een niet onaangename stem. Topper!

Is inderdaad aan te raden om hier te teksten goed van te kennen. Dat voegt echt veel toe aan de luisterervaring. Nog leuker is het als je zelf op internet of voor mijn part in de bieb gaat zitten om de vele aparte lyrics te oncijferen. Ik ben aan het begin van dit jaar begonnen met zo'n projectje en doe zo nu en dan eens wat speurwerk als ik niets te doen heb. Zo leer je de staat Illinois echt te begrijpen

Soortgelijke ervaring eigenlijk. Ik heb deze week Illinois weer ns opgezet en het viel absoluut niet tegen. 4* maar ik vermoed dat er nog veel te ontdekken valt. Dit is weer eens zo'n clichématige Groeiplaat.

Bij de term 'groeiplaat' denk ik eerder aan Seven Swans van dezelfde artiest. Dit is integendeel zowat de ultieme anti-groeiplaat, hoge initiële waardering maar de tand des tijds doorstaan is Illinois niet direct gegeven, en dan merk je na 3 jaar dat de volledige rit in één keer uitzitten er niet direct meer inzit voor deze bijwijlen vermoeiende plaat. Wel min of meer allemaal van uitstekende kwaliteit: nummers 7 tot en met 16, met als hoogtepunten 'Decatur', 'Chicago', 'Predatory Wasp' & 'Night Zombies'. Uit respect voor die hoogtepunten & de uitstekende arrangementen durf ik niet lager gaan dan 4 hemellichamen (ooit waren het er 5), maar feitelijk staat deze heden ten dage van alle Sufjan-creaties zowat het meest naar achteren in mijn CD-collectie (ja, inclusief enjoy your rabbit).

Misschien komt die terugslag ook nog hoor, of gewoon geen verandering meer. Ik heb alleen nu het idee dat ik elke keer weer iets nieuws ontdek omdat de nummers a la schilderijen van Jeroen Bosch zo minitieus zijn ingekleurd en aangekleed. Elke centimeter, elke seconde is opevuld met muzikale details.

Ik heb deze cd onderhand zo vaak geluisterd dat ik het tijd vind worden voor wat nieuws. Eeuwig teren op een aantal albums is ook weer niet de bedoeling.

Kom op Sufjan, waar ben je?

Nee ...echt een nieuw staten album wordt er bedoeld denk ik

Hij vraagt toch waar Sufjan zich nu bevindt ?

Ja, bedankt voor de doorsturing. Alleen ik ben er helaasch (nog) niet razend enthousiast over.

Wel leuk: Op de site van Asthmatic Kitty records kun je gratis een vroege demo van Casimir Pulaski Day downloaden. Dit nummer is nog zonder de blaasinstrumenten en met een ietwat andere tekst. Wat bijvoorbeeld heel apart is, is het enorme verschil tussen:
"I almost touch your blouse" en "I touched your blouse".
Dat ene woord maakt die zin meteen zoveel mooier!

Toch wel een leuk extraatje voor de echte fan.
http://asthmatickitty.com/news.php?newsID=133

Hier had ik inderdaad al eens iets van vernomen, de eerdere versie van Casimir Pulaski Day. Erg grappige details zijn er inderdaad te bespeuren.

Ik kijk nu trouwens naar het optreden van Sufjan in Austin City Limits uit 2006 geloof ik alweer. Maar wat een prachtig optreden zeg, jammer dat ik er niet bij was. Zo verteld hij voor elk nummer wat de aanleiding om het te schrijven was. Zo gaat 'The Predatory Wasp of the Palisades Is out to Get Us!' over dat hij als jonge knul altijd naar een zomerkamp ging, hier had hij een maatje waar hij van alles mee deed: kanöen, zwemmen etc. Toen ze op een gegeven moment gingen klimmen in de bergen zagen ze iets vreemds in de lucht. Het bleek een enorme wesp te zijn. De wesp was zo groot dat ze er bang van werden. Ze vluchtten voor de wesp en gingen een grot in, waar ze zogenaamd dan een aantal dagen zouden hebben doorgebracht levend op snickers en andere zoetigheid die ze in hun zakken hadden.

Ook bij de Lord God Bird, die overigens niet op dit album staat (sowieso op geen van allen, maar hij is te vinden!) hoort weer een heel verhaal, namelijk een specht die zou zijn uitgestorven, maar nog ergens zou zijn gesignaleerd in Arkinsa (even geen zin om de juiste staat-naam op te zoeken). Het zijn eigenlijk bijna lullige verhaaltjes te noemen, maar ze zijn allemaal zo lieflijk en idylisch. Dit siert de muziek nu juist van deze man naar mijn mening. De lieflijkheid en vooral de schoonheid. Al zou hij een nummer over een dikke drol moeten zingen, uit zijn mond is het nog steeds prettig om te horen. Natuurlijk is dit maar bij wijze van, want de verhalen achter de nummers maken ze naar mijn mening nog specialer en dus des te mooier.

Ik kan er niet lang genoeg over praten, maar dit wilde ik even zo kwijt. Ik sluit maar af met het feit dat deze man een genie is.

Ik vind het werkelijk een prachtig album, ken het al een tijdje, maar het blijft er een die mij niet zal gaan vervelen. Om bij weg te dromen, inspirerend.

The Predatory Wasp of the Palisades Is Out to Get Us!

Oh oh oh, wat een nummer, wat een klasse, wat een geluiden, wat een bombastische sfeer, wat een mooiheid, wat een schoonheid.

Oh oh oh...

Een van de nummers waardoor de meeste fans een vraagteken zetten bij de seksuele geaardheid van Stevens. Maar dat deert niet want het is een prachtlied!

Daar wordt wel vaker over gespeculeerd omdat hij een artiest is die eens niet in al zijn nummers over de standaard lekkere meisjes zingt. Dat is natuurlijk wel heel raar en dat gaan mensen meteen allemaal dingen denken. Prima, maar ik vind het een beetje kortzichtig.

Kortzichtig of gewoon begrijpelijk?

Hier een paar fragmenten uit Predatory Wasp:

Oh, how I meant to tease him
Oh, how I meant no harm
Touching his back with my hand, I kiss him
I see the wasp on the length of my arm

We were in love, we were in love
Palisades, Palisades
I can wait, I can wait

I mean, c'mon

Oke, oke dat vertoont inderdaad trekjes van homeseksualiteit. Maarja wat maakt het eigenlijk uit?

Ik vind overigens dat hij eens met een echt nieuw album moet komen van zichzelf en niet van een ander!