Kensington - Vultures (2012)

Het begint goed! Enkele nummers gehoord, maar het bevalt me.

Wat een steengoede rockplaat zeg!
Nergens vervalt de band in herhaling, klinken de songs dynamisch genoeg en de samenzang is een genot om naar te luisteren.

Nu al de beste plaat van Nederlandse bodem.

4*

Als Fresku's nieuwe niet zo goed was, had Kensington daar inderdaad kans op gemaakt.

Jemig, ik vond Kensington weer zo'n typisch Nederland speelt Engelse band na en ook echt een poser bandje. Uh.....ik had het mis.Ik vind dit de beste Nederlandse plaat sinds Moss Never be Scared. Draai 'm echt grijs, echt een klassieker wat mij betreft. Ghosts vind ik echt prachtig..

Wat veel recensie zeggen klopt !
Het is wat mij betreft de beste plaat van 2012 tot nu toe !

Deze jongens gaan het wel maken.

Het einde van het album is beter dan het begin van het album, en klinkt ook net wat meer Kensington dan het begin. In het begin hoor je vooral vrij veel pop.
Uiteindelijk is het allemaal wel aardig, en zit het wel goed in mekaar, maar het tipt niet aan hun debuut.

Die mening deel ik niet. Ik vind vooral het begin erg sterk en energiek. Over de hele linie is dit album veel sterker dan de voorganger.

Hmm, dat vind ik niet, en dat zal ik hier dan maar eens gaan argumenteren. De eerste twee nummers lijken heel erg op hun debuut, een soort verlengde. Zelfde ritme, zelfde drums. Weinig vernieuwend. Vervolgens het derde nummer dat een simpel popnummer is en een standaard couplet-refrein-couplet heeft. Zo schommelt het allemaal wat op en neer. Met niet zulke sterke nummers, tot het nummer 'We Are The Young'. Vanaf hier gaat het heel erg bergopwaarts, en krijg je een nieuw Kensington te horen. Met enkele rustige nummers die bij mij ook zeer goed bevallen. Die lijn trekken ze door tot het einde van het album. Wat het uiteindelijk toch nog tot een geslaagd album brengt.

dit album gekregen bij een abonnement op de oor.
Had er vantevoren geen verwachtingen bij, maar vanaf de eerste keer luisteren gelijk fan van deze band, echt heel goed!
Deze mix van stijlen werkt zo aanstekelijk, het is niet gelikt, maar ook niet te moeilijk gedoe.
Ik skip niet een nummer door en dat komt bij mij zelden voor
Kijken wanneer ze in de buurt zijn!

Wat een sterk album, wordt alleen maar beter per draaibeurt. 2 missertjes voor mij (Kilimanjaro en Good Life), maar de rest is echt allemaal goed. Origineel en strak gedrumd ook.

Deze vind ik heel goed, wat een fijn bandje is dit zeg

Ik heb ze hier in Jakarta gezien, klonk wel aardig maar zeker niet vernieuwend of geweldig goed.
Ik zet ze eerder in het straatje Kane/Racoon, niet kwa geluid maar kwa "level"

Krappe 3 sterren.
Nu enkele malen beluisterd, aardig album maar echt overdonderd wordt ik er niet door.
Op een of andere manier hoor ik direct dat dit een band van eigen bodem is die wat geforceerd als een Engelse band wil klinken, ik kan daar niet precies een vinger op leggen waarom ik dit zo ervaar.
Ik vind dat er weinig rustpunten of variatie op de plaat gezet zijn, alsof ze voor het donker thuis moesten zijn, er klinkt voor mij een zekere gejaagdheid in door.
Voor mij niet van het niveau Blaudzun of Moke maar Kensington heeft wel het talent om het ver te schoppen.

Alleen de laatste 5 nummers en Home Again mogen blijven op m'n mp3-speler.

Geheel toevallig luister ik naar dit album net nadat ik de laatste van kings of Leon heb beluisterd. Freaky hoeveel dat op elkaar lijkt!
Klinkt allebei erg goed overigens

Goede prestatie voor een Nederlandse band, maar het is niet mijn smaak. Wat mij betreft veel te glad geproduceerd en weinig pit. Talentvol zijn ze zeker; ik hoop dat het bij komende albums allemaal op zijn plaats valt.

Goede prestatie ja. Maar het beginnen ondertussen strontvervelende oorwurmen te worden met hun Kings Of Leon lite-meuk.

Het gebeurt heel zelden dat ik nummers van een album verwijder. Eigenlijk heb ik dit slechts bij twee albums gedaan. Een nummer is Only Ones Who Know, van Favourite Worst Nightmare, een ander Good Life, van Vultures. Ik snap niet hoe bands zulke heerlijke albums kunnen verpesten met dergelijke zeiknummers.

Na een bericht over een sample die Kensington in 'War' gebruikte, te hebben gepost bij het album 'Rivals' (2014), heb ik ervoor gekozen om dit doorbraakalbum 'Vultures' te beluisteren. Daar start ik vaak mee, omdat het doorbraakalbum van een band met regelmaat de beste is. Met dit album is dat echter nog de vraag. .
Het beluisteren van dit album ging op youtube, waarop de 11 nummers plus de hit 'Home again' staan. Ik moet zeggen, er staan veel goede nummers op, maar een echte klassieker is nog niet helemaal, en dus open ik meet een stem 3,5 ster.

"Pakkende meezingpop" las ik ergens op internet, en die omschrijving klopt wel aardig. Elders worden vaak de Kings Of Leon als referentiepunt genoemd, maar zelf moet ik ook wel aan de Editors denken, plus de vroege U2 en andere springerige eighties-gitaarbands. Gelukkig is het niveau van de composities over het algemeen redelijk hoog, met geen enkel nummer dat door het ijs zakt en genoeg uitschieters naar boven om de aandacht de hele plaat door vast te houden, en bovendien is de produktie perfect, de zang karakteristiek en ijzersterk en de Engelse uitspraak piekfijn verzorgd, zodat het wel duidelijk is hoe (en wat mij betreft ook terecht dát) deze mannen aan hun succes komen. De verleiding van het grote gebaar van het anthem voor het stadionpubliek dat klaarzit met de aanstekers ligt regelmatig op de loer, maar gelukkig wordt daar (althans op dit album) slechts spaarzaam aan toegegeven. Leuke plaat.

Kwam dit album gisteren voor weinig geld tegen bij een landelijke drogisterijketen. Hoewel ik er niet op zoek naar was, kon ik 'm niet laten liggen.
Mijn eerste indruk is positief, pakkende songs en lekker tempo. Ik heb nog geen uitschieters (zowel naar boven als naar beneden) gehoord. Wel bekruipt mij het gevoel dat ik de nummers als eens eerder gehoord heb, maar dan van een andere band, maar over referenties van Kensington is al aardig wat gezegd geloof ik.

pakkende liedjes maar wat is het allemaal gejat van Kings of Leon. Ik snap er niks van dat dit zo populair is: vanuit de gedachten om zoveel fans te trekken en populair te zijn ipv vanuit het hart. Ach, liedjes zijn ok en ik moet zeggen: live zijn ze zeker goed. Nu nog een eigen geluid

Saaier dan dit kan het bijna niet worden. Alles lijkt op elkaar, de zang word vervelend na verloop van tijd. Waarschijnlijk gewoon niet mijn ding.
Zonde van het geld dat ik voor de cd's heb betaald. Helaas Vultures en Rivals tegelijkertijd gekocht.. Beide albums vind ik inspiratieloos, saai en dertien in een dozijn eenheidsworst. Snap niet dat dit zo populair is geworden.

De teksten kunnen beter.

Veel beter. Doe anders iets over je vriendin.

Maar verder kan ik ze wel beter hebben dan voorheen merk ik.

Heeft ermee te maken dat de storm iets is gaan liggen en het vooral de rossige kobold ui Engeland is die in mijn beleving wereldwijd terreur zaait.

Waarschijnlijk in bepaalde mate ook wel voorspeld door Nostradamus.

Deze gezonde Hollandse jongens gun je het best.

Net als hun eerste album een beetje hetzelfde gevoel al is het minder vrolijk en meer richting hun huidige sound. Maar ook hier weinig tot geen bekende nummers of uitschieters. Vrij vlak. Leukste nummers zijn Send me Away, Don't look back en We are the Young!

Weer eens herbeluisterd, maar dat valt niet mee.
Had de plaat met 3 sterren te rijkelijk beoordeeld.
Nummers klinken te springerig, vind de songs echt te mager om hier een voldoende voor te geven.

Ik luister de Top 2000 van 2023 terug van #2000 naar #1, maar ik beluister het hele album waar het nummer vandaan komt.

Album nummer: #40
Getriggerd door: #1960 (Home Again)
Andere Top 2000 nummers op dit album: geen
Nummers toegevoegd aan persoonlijke playlist: Home Again, It Doesn't Have To Hurt, Call My Name

Als fan van de band was het vooral leuk om deze nog een keer te horen, al is dit absoluut niet het beste van de band. Ze lijken nog een beetje zoekende naar hun identiteit. Desalniettemin een aardig album maar ik sta er niet van te springen. Er zijn in elk geval wel wat goede nummers op om het geheel toch een voldoende te doen verdienen.