Neil Young - Journey Through the Past (1972)

Dit is een van de vaagste soundtrack albums ooit gemaakt. Niet echt een Neil Young album, omdat er ook wat van een koor opstaat, en zelfs een nummer van The Beach Boys ('Let's Go Away For Awhile'). Eigenlijk was deze LP in die tijd alleen maar de moeite waard voor de live versies door CSNY, die echt super zijn, en het nieuwe nummer 'Soldier' (die later ook nog eens op "Decade" verscheen!). 'Relativity Invitation' vind ik een heel leuk dialoog. That's it. Ik heb 'm toch op LP gekocht (voor zo'n 20 euro!) omdat ik Neil Young fan ben. Deze was toch interessanter dan ik had gedacht. 3/5

Merkwaardig album inderdaad. Toch staan er wel parels op.
Ohio en Soldier maken dit album de moeite waard. De rest van de nummers van Neil kun je beter op de reguliere albums beluisteren.

3,5*

Moeilijk album, na hem eindelijk op LP te hebben gevonden blijft het toch niet zo hangen, erg vaag, heb eigenlijk al betere bootlegs gevonden...

Maar toch een project van Neil Young (zo zullen we het maar noemen denk ik) dat niet zo super is...

De instrumentale, orchestrale passages zijn erover voor mij, de live nummers van buffalo springfield zijn erg leuk om te horen & die van CSNY ook, words & alabama zijn overbodig vind ik op een officiele release...

Neil's zwakte release

Schitterend.Ik heb hem gekregen op cd.De overgang van Find the cost of freedom naar Ohio is zeer mooi.

vanavond maar een luisteren.
gisteren gekregen met een stapel andere lp's
ben benieuwd

Redelijke release ,met wat mindere nummers,maar over het geheel genomen wel de moeite waard.Geen echte uitschieters hier maar meer dan voldoende, om toch te blijven boeien.

Ik vind het schitterend. Al is dat geschreeuw erdoorheen wel wat irritant.

Waarom staat Neil's nummer Journey Through The Past hier eigenlijk niet op?

Neil neemt het begrip Soundtrack wel heel letterlijk! Zowat alles wat je in de film ziet (heb ik ook) staat ook op dit album...

Niet alles op dit album is even interessant, maar de live nummers van CSNY (de Ohio die hierop staat is de beste versie ooit), de oefensessies van Harvest (een Words van 16 minuten!) en Soldier (met extra piano stuk) maken dit meer dan de moeite waard! Nu nog een keer een kopie op LP zien te bemachtigen, moet het nu nog doen met een gekopieerde CD...

Ik kwam hem bij toeval tegen in de muziekwinkel. Ik dacht eerst ik ga geen 15 euro voor een 2e hands LP betalen, vrij snel schoot al wel door me heen dat dit wel een album is dat je niet 1,2,3 vind en anders nog wel eens veel duurder kan uitvallen. Komt bij dat het een dubbel LP is, dus toch maar mooi meegenomen.

Het is toch wel een geweldig soundtrack album. Prachtige versies van Find the Cost of Freedom met een perfecte overgang naar een al net zo schitterende Ohio. Op de andere kant gaat het als een trein door met een goede versie van Southern Man. Dan Alabama, erg leuk gedaan met dat praten erdoorheen en dan weer verder gaan.

Volgende kant is een fenomenale 16 minuten uitvoering van Words !!

Goed de rest is wat minder, maar er staat dan nog wel het geweldige Soldier op.

Ook deze inmiddels kunnen bemachtigen via Marktplaats, waardoor ik nu eindelijk alles van Neil op cd heb.

Inderdaad Harm: de soundtrack bevat alles van de film en dat maakt dit album voor mij dan ook erg mooi. Words is toch fenomenaal en mijn favoriet. Geen 5 sterren maar hangt er zeker tegenaan...

De enige die ik niet kan kwoteren, omdat ik hier blijkbaar als enige deze plaat nooit gehoord heb.

Ten tijde van vinyl kende ik ze niet, en nu heb ik geen apparatuur meer voor vinyl.

En die ouwe Neil vertikt het om deze toch nog eens op cd uit te brengen, dus Patje zal deze dus nooit mogen horen, veronderstel ik...

Sometimes life ain't fair!

De film zit dra wel bij "The Archives Vol. 1" !

De dvd-box wel te verstaan...

... en Blue Ray

Nou, dat album begon ongeveer even triest als Odditorium, or, Warlords of Mars, van The Dandy Warhols - met een grapje. De twee inleidende grapjes op For What It's Worth moeten wel zo ongeveer het slechtste zijn wat ik de laatste zes jaar heb moeten horen. Het deed pijn. Een aantal vrouwen lachen een beetje.

Over de rest van het album haal ik ongeveer op dezelfde manier mijn schouders op. Het is allemaal niet veel, vooral de eerste vier nummers niet.
Daarbij wordt Alabama hoogst irritant onderbroken door Neil Young die loopt te zeiken over hoe een koortje te doen. En dan een stuk waarin ze proberen wat Neil wil, want hij is een meester. Je zou haast denken dat de man muzikaal onderlegd is.
En er bestaat al helemaal geen excuus voor 'let me call you sweetheart'. Akelig kwelende kinderen die een akelig liefdesliedje rond de piano zingen, je moet er van houden.

Ook nog een oneindig te lang durende versie van Words, die ik toch al niet boeiend vond. Een hele lange zeurderige zaag van wel zestien minuten.Op Harvest duurde het al te lang.
Daarna hoor ik een Amerikaan heel doordacht praten over de wijze waarop het evangelie zich verspreid. En ja, dat gebeurd al eeuwenlang op dezelfde wijze(s/n). Uiteindelijk gaat de man - hoewel ik de intentie zeker waardeer - volgens mij wat kort door de bocht, en dat klinkt gewoon een beetje dom. En voordat ik dat alles goed en wel bij mezelf heb bedacht wordt ik in het gezicht gebeten door nummer elf.

Ja, er staat een hele hoop troep op deze plaat.

De drie laatste nummers maken dan dat ik niet heel wrang en verdrietig wordt. King of Kings, wat zowaar kan doorgaan voor een b-kantje van Neutral Milk Hotel (fanfare!) , en het mooi klinkende Soldier. Het is zeker netjes hoe die piano wordt gespeeld. Misschien beter zonder dat geween, zou kunnen.
Let's Go Away doet wat het moet, en dat is de boel netjes uitblazen en opvouwen.

Dan pas komt de wrange smaak. Het was vechten en zweten.

Ik heb het inmiddels gevonden: The album does not include the song, 'Journey Through the Past,' and the film does not include the song either, because, says Young, "I wrote it as the title tune for the picture, but then I found out that they had nothing to do with each other."

Gisteren de film nog maar weer eens bekeken en zit nu weer naar deze plaat te luisteren. De Southern Man blijft me boeien, het vloeiende spel van Stills in mijn linkeroor en het gehak van Neil in de andere met daaroverheen de rhythm gitaar van Crosby. Een fantastisch gevecht van zo'n 4 minuten dat me eigenlijk meer doet dan de lange, langzame versie op 4 Way Street.

Frappant genoeg hoor je op deze soundtrack soms méér dan dat je in de film ziet. Zoals de overdub sessie van Alabama met Stills en Crosby, waarvan beelden overigens wèl in de trailer van Archives Vol. 1 zaten, maar niet in de daadwerkelijke box.

Reprise wilde de vruchten van het succes van Harvest plukken en misleidde als het ware Neil om na Harvest een soundtrack te maken voor een film, Journey through the Past.
Zonder dat Neil ook maar 1 seconde van de film had gezien, had hij zo'n beetje de soundtrack al af met wat outtakes, live versies, samenwerkingen met o.a. Crosby, Stills & Nash, Buffalo Springfield en uiteraard The Stray Gators, en zelfs een cover van The Beach Boys.

Eenmaal klaar om uitgebracht te worden, besloot de filmmaatschappij echter om de film niet af te maken. Maar de soundtrack bleef bestaan en Neil heeft daar een soort van eigen film omheen gemaakt, de Journey through the Past die wij nu kennen.

Hoe het ook zij.
4*

Heb deze pas gekregen van iemand op lp. In prima staat en de hoes valt al meteen op door die 2 flappen, dus me maar eens gewaagd aan deze dubbel elpee. Inderdaad hoor je hier erg veel op wat schijnbaar ook in de film zit, maar op kant 1 springt Ohio eruit andere 3 nummers doen me weinig, Kant 2 gaat ook grotendeels langs me heen vanwege de verwarrende bijgeluiden.
Dan aangeland bij kant 3 en dit is de beste kant, alleen het nummer Words, een echt Neil Young nummer. Wat erg goed klinkt en dit album weer aangenamer maakt om te luisteren, punt van kritiek hier de onderbrekingen die wel erg letterlijk klinken. Het maken in ieder geval het luisteren weer actiever.

Kant 4 is dan weer stukken minder, begint weer met het koor, en behalve het mooie Soldier is hier weinig op te vinden. Hoger als een 6 kom ik daardoor niet.

Rommeltje. Onsamenhangend, vreemde trackkeuzes (Händel?) en bovendien en vooral een ontzettend beroerd geluid. Had 'ie beter niet uit kunnen brengen.

De film is toch zeker wel de moeite waard, al was het maar vanwege het live materiaal met CSNY en een inkijkje in de opnames van Harvest.

Dit album was een moetje. Warner beloofde de gelijknamige film te financieren, maar alleen als er ook een soundtrack kwam. Toen die eenmaal uit was, verbraken ze hun belofte aan Young. Die betaalde de rest uit eigen zak, waardoor de film pas 2 jaar later in de bios kwam.

Eindelijk te beluisteren, in hi-res nog wel, op neilyoungarchives.com! Hopelijk volgt een CD release snel, dan is eindelijk het laatste gat in de collectie gevuld.

Wat onevenwichtig, maar fraai tijdsdocument. Het ademt de geest van de vroege jaren zeventig. Moeite waard om aan te schaffen.

ooit op LP gehad en onlangs voor een habbekrats op een beurs gekocht op cd, een Argentijnse release op het label Lost Diamonds. ging er vanuit dat de prachtige piano ballad "Journey Through the Past" er op zou staan, maar dat bleek niet het geval te zijn. dit nummer zou een jaar later verschijnen op het live album "Time Fades Away" (1973).

vanwege het trio CSN&Y nummers "Find the Cost of Freedom", dat op deze uitgave "Find the Coast of Freedom" wordt genoemd, "Ohio" en "Southern Man" is dit album nog enigszins de moeite waard.

de veel te lang uitgesponnen sessie/versie van "Words", het met "spoken words" onderbroken "Alabama" en de beroerde geluidskwaliteit van het enige "nieuwe" nummer, de piano ballad "Soldier" redden dit album eveneens niet. dit nummer zou later in een veel betere versie verschijnen op de prima verzamelaar "Decade" (1977).

eens met Cor dat deze soundtrack verder een onsamenhangend rommeltje is. het voelt als hard werken om deze soundtrack uit te zitten. naar mijn mening geen must have/must hear en verre van een verloren diamant

Je commentaar ten aanzien van Soldier snap ik niet helemaal, de geluidskwaliteit is in principe hetzelfde als op Decade, die versie is namelijk een ingekorte versie van deze, ofwel dezelfde take, andere edit. Dat het nummer niet best klinkt komt omdat het in nabij een zaagselverbrander een zagerij is opgenomen.

Persoonlijk vind ik deze versie beter dan de ingekorte versie op Decade.

Als soundtrack in ieder geval een stuk geslaagder dan Coastal.

de versie van Soldier op Decades klinkt een stuk beter harm1985. ik vermoed dus dat het aan de geluidskwaliteit van de Argentijnse cd (label Lost Diamonds) ligt.

Op Neil Young Archives Vol. I staat ook een versie van Soldier die langer is dan die op Decade, maar iets ingekort ten opzichte van deze versie en dan wel in goede kwaliteit.

Lange versie van Words idem dito.