Circus Maximus - Nine (2012)

Daar zat ik op te wachten! Interessante songtitels en benieuwd of de songs zelf ook weer zo gaaf zijn als op voorganger Isolate.

Eerste recensies zijn erg lovend, vond hun eerste 2 cd`s prima dus afwachten.

Niet het negende album van de band, maar het derde. De titel is wellicht gekozen omdat er negen songs op de plaat staan (het korte intro dan niet meegerekend). In ieder geval is de licht progressieve metal van deze noren weer even smakelijk als altijd. Ook ditmaal zijn de songs soms iets te zoet, maar het grootste gedeelte van het album is prima te verteren. Van de vergelijkingen met een genregenoot als Dream Theater zullen ze wel nooit helemaal afkomen, maar inmiddels heeft de band toch best een eigen geluid weten te ontwikkelen. Ik kan de songs die voorzien zijn van lekker zwaar gitaarwerk meer waarderen dan het meer lichtvoetige werk, maar dit is een solide derde album. De langere songs zijn ook ditmaal het meest interessant.

Hij is zeker niet slecht geworden, maar echt goed vind ik hem ook niet. En irritant genoeg heb ik geen flauw idee waardoor niet... Circus Maximus lijkt op ongeveer elk aspect beter te zijn geworden, maar toch luister ik hem met minder plezier dan veel nummers van Isolate. Nog maar eens een nachtje over slapen.

Te weinig echt spetterende nummers op deze nieuwe cd van Circus Maximus waardoor ondanks dat het allemaal wel lekker in het gehoor ligt af en toe wat saai overkomt. Beste nummer voor mij is Burn After Reading met kort daarachter Architect of Fortune en Namaste.

Isolate vond ik schitterend, deze moet ik toch checken.

Sinds gisteren binnen maar nog niet gehoord. Voorganger Isolate vind ik briljant dus ben zéér benieuwd naar deze!

Degelijk album, iets minder verrassend dan Isolate. I Am is heerlijk catchy en de nieuwe Arrival of Love.

Verder zit het album gewoon vol met lekkere ritmische hooks, mooie solo's en fraaie melodieën. Progressive Metal zoals het hoort.

Deze ga ik vanaf volgende week eens intensief beluisteren!

Ik heb ontdekt waarom ik deze plaat niet fantastisch vind, en waarom ik denk dat Circus Maximus beter kan dan dit. Zie mijn recensie op Circus Maximus - Nine - ZwareMetalen.com

Ik denk dat deze recensie de spijker op de kop slaat. Toch na meerdere luister beurten vind ik hem wel beter worden.

Dank je. Ja, en slecht vind ik hem ook zeker niet. Ik heb er makkelijk een 3,5* voor over. Ik weet trouwens nog niet precies waarom ik Isolate nu wel zo goed vond. Ik denk dat het komt doordat de "songs" (Wither, Arrival of Love, enz.) daar met veel meer enthousiasme/energie zijn gespeeld. Hier is men er qua melodie en harmonie wel op vooruit gegaan, maar ik mis toch de power van die vorige plaat wat dat betreft.

Dit los van mijn bezwaar tegen de korte nummers, overigens.

Er zitten nogal veel bands in deze genrehoek van de Progmetal. Bij de meeste hoor je de invloeden van Dream Theater er snel doorheen en dat is ook hier het geval. Deze CD scoort best goed bij mij. Het spel is dik in orde en sterkste punt is de dosering van stevige tegen rustige passages. De instrumentale passages blijven ook boeien. Niet erg origineel dus, maar de kwaliteit kwam snel bovendrijven bij deze CD.

Heb het album nu een aantal maal beluisterd. Ik moet concluderen dat ik voorganger Isolate toch beter vind. Die nummers zitten net wat pakkender in elkaar op de één of andere manier. Deze is ook lang niet verkeerd hoor maar bij een aantal nummers verslapt me de aandacht naarmate ze vorderen. Getuige een recent interview met de band moet dit het album worden dat ze bekendheid bij een groter publiek gaat bezorgen. Om eerlijk te zijn moet ik het allemaal eerst maar eens zien....ik gun het ze van harte want het is een symphatieke band. Maar ik weet het nog zo net niet....

Mijn eerste kennismaking met deze band, en ik ben wel héél erg aangenaam verrast.Dit album verveeld geen moment, wel integendeel. Tijd om eens het oude werk op te zoeken ...
Na diverse luistermomenten groeit dit album stukje bij beetje.

Na even alle Circus Maximus albums op een rijtje te hebben geluisterd denk ik dat deze met Isolate de strijd aan kan wat betreft het beste album van de band. Hoewel je de invloeden nog steeds terug kan horen vind ik dat ze inmiddels een heel eigen gezicht hebben. Deze progmetal is erg toegankelijk, catchy, op tijden zelfs poppy, maar luistert vooral erg lekker weg. Het openingsnummer is al zeer sterk, maar als "Namaste" begint word ik compleet weggeblazen.

Met dit album en Isolate heb je ook al hun hele ouvre tepakken, op hun debuutalbum na.

Persoon is dit mijn favoriete CM album. Prachtige sound hebben ze weten te ontwikkelen!

Boem! Halfje erbij. Dit knalt toch steeds meer. Wat een beest van een nummer is dat "Namaste" toch. Dit vind ik zeker geen doorsnee progmetal en doet me bij vlagen zelfs denken aan KoRn of Muse. Ben het met je eens, horned_reaper, dit is het fijnste CM album tot nu toe!

Al hebben we wel duidelijk een verschillende smaak.

Voor mij zijn juist de wat lichtere nummers als Game of Life, Reach Within, I am en Last Goodbye een genot om naar te luisteren!

Laat dat vast staan! Van die nummers behoort ook "Game of Life" tot mijn favorieten. Naast natuurlijk het bomvette "Namaste" en "The One". Geen zwakke nummers overigens.

Prachtig album! Mijn kennismaking met Circus Maximus en ik was onder de indruk. Je kan inderdaad wel een link leggen met DT, maar wie kan dit niet binnen het progmetalgenre? Ik vind toch dat ze een voldoende eigen geluid hebben om interessant te zijn. De langste nummers zijn de beste. Misschien dat ze op hun volgende dit verder uitwerken?


De titel verwijst naar de aanslagen op de WTC-torens op 9/11 (je kan in de hoes de torens zien en die beelden ook de 11 uit).

Aha! Kunstig bedacht.