Circus Maximus - Nine (2012)

Niet het negende album van de band, maar het derde. De titel is wellicht gekozen omdat er negen songs op de plaat staan (het korte intro dan niet meegerekend). In ieder geval is de licht progressieve metal van deze noren weer even smakelijk als altijd. Ook ditmaal zijn de songs soms iets te zoet, maar het grootste gedeelte van het album is prima te verteren. Van de vergelijkingen met een genregenoot als Dream Theater zullen ze wel nooit helemaal afkomen, maar inmiddels heeft de band toch best een eigen geluid weten te ontwikkelen. Ik kan de songs die voorzien zijn van lekker zwaar gitaarwerk meer waarderen dan het meer lichtvoetige werk, maar dit is een solide derde album. De langere songs zijn ook ditmaal het meest interessant.