John Williams - Jaws (1975)
mijn stem
82 stemmen
Verenigde Staten
Score
Label: MCA
-
Main Title and First Victim (3:27)
-
The Empty Raft (1:23)
-
The Pier Incident (2:23)
-
The Shark Cage Fugue (1:59)
-
Shark Attack (1:17)
-
Ben Gardner's Boat (3:31)
-
Montage (1:31)
-
Father and Son (3:42)
-
Into the Estuary (2:50)
-
Out to Sea (2:58)
-
Man Against Beast (5:33)
-
Quint's Tale (2:40)
-
Brody Panics (1:10)
-
Barrel Off Starboard (1:30)
-
The Great Shark Chase (3:28)
-
Three Barrels Under (2:05)
-
Between Attacks (2:06)
-
The Shark Approaches (2:40)
-
Blown to Bits (3:03)
-
End Titles (1:52)
0
geplaatst: 12 maart 2004, 18:44 uur
De eerste keer dat Williams en Spielberg elkaar ontmoette, speelde Williams een 2-notig stukje op de piano, waarop Spielberg iets zei als: ''You're kidding right''. Maar wat klonk het dreigend eenmaal met een groots orkest met vioolspelers. Het themaatje is het hart van de film, of de hart van de haai. Vele spannende stukken zonder dit themaatje verraden in de film al dat de haai niet in aantocht is. Franz Waxman verzon het al eerder voor een film. Onduidelijk is nog of Williams het nou wel of niet ''geleend'' heeft. Duidelijk is wel dat dit een waanzinnig geschreven suspense score is, die de kwaliteiten van Williams nog maar eens benadrukken. 5 sterren
0
geplaatst: 31 augustus 2014, 14:17 uur
Twee maanden geleden weer de lp gevonden.
De rand zag er helaas niet meer mooi uit, maar de rest is nog gewoon in goede staat.
Je zet de naald van de platenspeler op de lp en het is al gelijk
"tu-dum tu-dum-tu-dum"
De dreiging komt al gelijk op je af. Wat blijft dit een knappe prestatie van Williams. Zo'n tune die al helemaal centraal staat voor dreiging, terreur en weten dat het foute boel is. Dat Spielberg er eerst om moest lachen was logisch, maar dat 't hem 't lachen ook weer snel verging is ook logisch. Sommige vinden buiten dat deuntje niet veel aan deze LP. Bij Promenade (tourist on the menu) word er zelfs een spinet gebruikt. Er zitten inderdaad wat rustige deuntjes in maar de dreiging komt hier boven uit. Bij tracks als Night Search, Preparing The Cage en The Underwater Siege zijn al wat invloeden te horen die je op de soundtrack van deel 2 terug hoort.
Nog steeds een geweldige soundtrack wat mij betreft.
5,0.
De rand zag er helaas niet meer mooi uit, maar de rest is nog gewoon in goede staat.
Je zet de naald van de platenspeler op de lp en het is al gelijk
"tu-dum tu-dum-tu-dum"
De dreiging komt al gelijk op je af. Wat blijft dit een knappe prestatie van Williams. Zo'n tune die al helemaal centraal staat voor dreiging, terreur en weten dat het foute boel is. Dat Spielberg er eerst om moest lachen was logisch, maar dat 't hem 't lachen ook weer snel verging is ook logisch. Sommige vinden buiten dat deuntje niet veel aan deze LP. Bij Promenade (tourist on the menu) word er zelfs een spinet gebruikt. Er zitten inderdaad wat rustige deuntjes in maar de dreiging komt hier boven uit. Bij tracks als Night Search, Preparing The Cage en The Underwater Siege zijn al wat invloeden te horen die je op de soundtrack van deel 2 terug hoort.
Nog steeds een geweldige soundtrack wat mij betreft.
5,0.
0
geplaatst: 17 april 2015, 18:55 uur
Vorige week eindelijk overstag gegaan en de Anniversary Collector's Edition digipack met de (zo goed als?) complete score aangeschaft.
Na zo'n dertig jaar geleden de LP hiervan te hebben aangeschaft, die toen ontzettend tegen viel, daar ik toch minstens de helft van de plaat het hoofdthema verwachte en dat er na de eerste track nog verder nauwelijks op voorkwam, weerhield mij dit er jaren van hem ook op cd aan te schaffen.
Eerlijk is eerlijk: nu de verhoudingen op cd weer recht zijn getrokken en zowel de meer rustige muziek als het haaienthema allebei genoeg te horen zijn, waardeer ik de andere stukken van de score ook veel meer,
maar blijf er bij dat het hoofdthema het enige echt werkelijk goede thema van de hele score is, de rest is van leuk tot sfeervol, maar reikt ook verder nergens meer tot dat.
Vijf sterren voor het briljante telkens terugkerende maintheme, een krappe drie sterren voor de rest van de score. Samen dus een acht, ofwel vier sterren.
Na zo'n dertig jaar geleden de LP hiervan te hebben aangeschaft, die toen ontzettend tegen viel, daar ik toch minstens de helft van de plaat het hoofdthema verwachte en dat er na de eerste track nog verder nauwelijks op voorkwam, weerhield mij dit er jaren van hem ook op cd aan te schaffen.
Eerlijk is eerlijk: nu de verhoudingen op cd weer recht zijn getrokken en zowel de meer rustige muziek als het haaienthema allebei genoeg te horen zijn, waardeer ik de andere stukken van de score ook veel meer,
maar blijf er bij dat het hoofdthema het enige echt werkelijk goede thema van de hele score is, de rest is van leuk tot sfeervol, maar reikt ook verder nergens meer tot dat.
Vijf sterren voor het briljante telkens terugkerende maintheme, een krappe drie sterren voor de rest van de score. Samen dus een acht, ofwel vier sterren.
* denotes required fields.