Fates Warning - Perfect Symmetry (1989)

Nee. Ik vind jou enz. niet belangrijk en interessant genoeg om binnen de kortste keren een antwoord te geven. Ik bezoek deze pagina's alleen wanneer ik er tijd voor heb, zin in heb en er aan denk. Dat is niet zo vaak.
Nog meer domme vragen?


Omdat je niet meer en niets anders van me zult krijgen. Dat is meestal de betekenis van deze uitdrukking.


Dat lukt me prima, dank je.


Dat vinden de meeste mensen van zichzelf. Ik ook.


Gelukkig maar. Ik kan dit niet zeggen, ik vind de reacties van fans als jij soms wel grappig, dwz. als ik er voor in de stemming ben, zoals nu.


Sommige mensen zien dingen die er niet zijn. Maarre, nu ben ik toch nieuwsgierig: als mijn schrijfseltjes je Siberisch koud laten, waarom dan je kritiek?

OK, ik luister weer eens lekker naar FW en om alle Iron Maiden fans een plezier te doen laat ik hun favoriete zanger er achter aan volgen, met een simpele band en een simpel liedje (a la Status Quo, zeg maar, al is het van Deep Purple) achteraan volgen:

Therapy? with Bruce Dickinson - Black Night - YouTube

Eerst vijf maanden. Nu vijf jaar. Sommige discussies zullen nooit worden beslecht.

Yep, ook zeven jaar na mijn eerste commentaar 4,5 sterren. Misschien wel de beste schijf van het decennium, nu ik er over nadenk en er naar lusiter. Metallica heeft een paar betere liedjes geschreven (Fade to Black is een favoriet) maar heeft er op elk album ook wel een paar die ik minder kan waarderen. Er zijn sowieso maar weinig schijven die ik van begin tot end beluister zonder iets over te slaan en deze is er één van. Dat is zeker ook de verdienste van Zonder. Naarmate ik ouder word ga ik steeds meer waarderen hoe uitmuntende drummers muziek naar een hoger niveau weten te tillen. Rond 1989 is de generatie van 1965 - 1975 dood of bezadigd, dus van deze periode is Zonder mijn favoriet.
Theories of Flight zal ik binnenkort ook eens proberen (zoals altijd: wanneer ik tijd heb, eraan denk en er zin in heb). Maar zonder Zonder ....

Mijn voorbije berichten bij dit album lieten al een evolutie zien in mijn beleving en in mijn aanvaarding van de zangkunsten van Ray Alder. Hij kan natuurlijk wel degelijk zingen, alleen heb ik het nog moeilijk met voornamelijk de eerste helft van voorganger No Exit. Natuurlijk ben ik blij dat ik evolueer, maar Fates Warning doet dat ook.

Die evolutie wordt ook in de hand gewerkt door het drumwerk van nieuwe man Mark Zonder, zijn palmares als vast bandlid en als gastlid is tamelijk volledig op MusicMeter alsook die van zijn collega's, het zou wel mogen een aantal uurtjes werk later.

Ik ken Mark Zonder vooral als drummer van Warlord, met de cultklassiekers Deliver Us (EP uit 1983) en ...And the Canons of Destruction Have Begun (1984). Ik raad beide warmhartig aan. Markant aan zijn stijl is dat hij de voor Metal minder gekende traditional grip gebruikt, wat zijn manier van drummen een extra cachet geeft, wellicht ook een progressiever cachet.

Geen enkele opmerking over de muziek waarvan ik de single Through Different Eyes, At Fates Hands en Nothing Left to Say tot mijn favorieten reken. At Fates Hands krijgt wel een iets te nadrukkelijke Dream Theater kruiding dankzij van een gastrol van toenmalige DT toetsenist Kevin Moore. Minste nummer vind ik The Arena, waarbij Alder het iets te hoog zoekt en mijn historische hekel aan fadeouts zich manifesteert. Chasing Time met een gastrol voor violiste Faith Fraeoli is mij iets te rustig maar wel mooi ingezongen.

Deze moet naar de volle mep.Wat een heerlijk album! Waarbij Part of the Machine nog klinkt als No Exit is de rest van het album FW nieuwe stijl. Samen met het nieuwe logo en de nieuwe drummer (die van grote invloed is) behoort dit tot het beste wat FW heeft uitgebracht en dat zegt veel!

Recent deze band ontdekr, terwijl ze al zo lang bezig zijn. Geeweldig album. De nummers waarin de cello/viool een hoofdrol speelt, geven die nummers echt een sfeervolle meerwaatde. Adler zingt geweldig op dit album en de rest speelt op hoog nivesu. Ik heb de speciaal voor vinyl geremasterde re-release uit 2017, die klinkt als een klok.

Niet normaal zo een fabelhafte prog metal plaat.

Wat ik me meen te kunnen herinneren over hoe de plaat tot stand kwam: drummer Zonder en main songwriter Matheos (misschien ook met Aresti? zijn bijdragen zijn niet minder indrukwekkend) wisselden demo's uit en werkten zo individueel hun partijen uit (bron: AardschokMetalHammer?, weet het niet zeker meer). Alder was de nieuwkomer die Arch moest opvolgen en deed dat vol-adequaat - hoewel ik 'Awaken...' minstens even hoog inschat als deze.

Voor mij magie uit vervlogen tijden - maar met een beetje mazzel heb je de LP, CD of anders een Spotify-link ofzo nog.

De transitie die op No Exit is ingezet wordt verder doorgevoerd op Perfect Symmetry. De complexe progressieve metal van de band klinkt steeds eenvoudiger en dat is een van de sterke punten die Fates Warning gaandeweg ontwikkelt. De band krijgt een volwassen geluid en verliest het onstuimige element dat de eerste vier albums zo charmant maakt. Dat geldt vooral voor de composities van Matheos, die op dit album verantwoordelijk is de sterkste nummers (al schrijven DiBiase en Aresti ook mee op At Fates Hand).

1. Awaken The Guardian
2. Perfect Symmetry
3. No Exit
4. The Spectre Within
5. Night On Bröcken

Jaren terug op aandringen van een maat deze band en dit album al eens een kans gegeven. Toen deed het me zo goed als niks. Na herhaaldelijk draaien bleef de bekende klik uit. Ik hoorde wel dat het geen prutsers zijn en dat het allemaal vernuftig in elkaar zit. Maar toch wilde het niet lukken. Afgelopen weekend in het altijd pittoreske Ommen op een platenbeurs deze dan toch maar op lp meegenomen voor een zacht prijsje. Op de één of andere manier blijft de plaat me toch intrigeren. En niet alleen qua artwork. Heb de plaat inmiddels twee keer op de draaitafel gehad en er eens goed voor gaan zitten. Static acts is in ieder geval al een positieve noot. Prima nummer. Voor het overige merk ik dat het me moeite kost om de aandacht er de volle lengte bij te houden. Dat geeft niet, want dat blijken vaak na verloop van tijd prima albums. Gaat de komende tijd zeker vaker voorbij komen. Benieuwd of de klik nu wél komt.