menu

Fates Warning - Perfect Symmetry (1989)

mijn stem
3,87 (53)
53 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Metal Blade

  1. Part of the Machine (6:15)
  2. Through Different Eyes (4:23)
  3. Static Acts (4:28)
  4. A World Apart (5:04)
  5. At Fates Hands (7:00)
  6. The Arena (3:19)
  7. Chasing Time (3:39)
  8. Nothing Left to Say (7:59)
totale tijdsduur: 42:07
zoeken in:
4,5
Kronos schreef:
Heb je daar bijna 5 maanden over nagedacht?

Nee. Ik vind jou enz. niet belangrijk en interessant genoeg om binnen de kortste keren een antwoord te geven. Ik bezoek deze pagina's alleen wanneer ik er tijd voor heb, zin in heb en er aan denk. Dat is niet zo vaak.
Nog meer domme vragen?

Kronos schreef:
Waarom zou ik het daar mee moeten doen?

Omdat je niet meer en niets anders van me zult krijgen. Dat is meestal de betekenis van deze uitdrukking.

Kronos schreef:
Jij zult het er mee moeten doen.

Dat lukt me prima, dank je.

Kronos schreef:
Ik houd het wel bij mijn eigen meer steekhoudende visie.

Dat vinden de meeste mensen van zichzelf. Ik ook.

Kronos schreef:
Die staat er ook en wat jij daar verder mee doet laat me siberisch koud.

Gelukkig maar. Ik kan dit niet zeggen, ik vind de reacties van fans als jij soms wel grappig, dwz. als ik er voor in de stemming ben, zoals nu.

Kronos schreef:
Het ziet er meer naar uit dat jij geen kritiek op je schrijfsels kan verdragen.

Sommige mensen zien dingen die er niet zijn. Maarre, nu ben ik toch nieuwsgierig: als mijn schrijfseltjes je Siberisch koud laten, waarom dan je kritiek?

OK, ik luister weer eens lekker naar FW en om alle Iron Maiden fans een plezier te doen laat ik hun favoriete zanger er achter aan volgen, met een simpele band en een simpel liedje (a la Status Quo, zeg maar, al is het van Deep Purple) achteraan volgen:

Therapy? with Bruce Dickinson - Black Night - YouTube


avatar van Edwynn
5,0
Eerst vijf maanden. Nu vijf jaar. Sommige discussies zullen nooit worden beslecht.

4,5
Yep, ook zeven jaar na mijn eerste commentaar 4,5 sterren. Misschien wel de beste schijf van het decennium, nu ik er over nadenk en er naar lusiter. Metallica heeft een paar betere liedjes geschreven (Fade to Black is een favoriet) maar heeft er op elk album ook wel een paar die ik minder kan waarderen. Er zijn sowieso maar weinig schijven die ik van begin tot end beluister zonder iets over te slaan en deze is er één van. Dat is zeker ook de verdienste van Zonder. Naarmate ik ouder word ga ik steeds meer waarderen hoe uitmuntende drummers muziek naar een hoger niveau weten te tillen. Rond 1989 is de generatie van 1965 - 1975 dood of bezadigd, dus van deze periode is Zonder mijn favoriet.
Theories of Flight zal ik binnenkort ook eens proberen (zoals altijd: wanneer ik tijd heb, eraan denk en er zin in heb). Maar zonder Zonder ....

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
Mijn voorbije berichten bij dit album lieten al een evolutie zien in mijn beleving en in mijn aanvaarding van de zangkunsten van Ray Alder. Hij kan natuurlijk wel degelijk zingen, alleen heb ik het nog moeilijk met voornamelijk de eerste helft van voorganger No Exit. Natuurlijk ben ik blij dat ik evolueer, maar Fates Warning doet dat ook.

Die evolutie wordt ook in de hand gewerkt door het drumwerk van nieuwe man Mark Zonder, zijn palmares als vast bandlid en als gastlid is tamelijk volledig op MusicMeter alsook die van zijn collega's, het zou wel mogen een aantal uurtjes werk later.

Ik ken Mark Zonder vooral als drummer van Warlord, met de cultklassiekers Deliver Us (EP uit 1983) en ...And the Canons of Destruction Have Begun (1984). Ik raad beide warmhartig aan. Markant aan zijn stijl is dat hij de voor Metal minder gekende traditional grip gebruikt, wat zijn manier van drummen een extra cachet geeft, wellicht ook een progressiever cachet.

Geen enkele opmerking over de muziek waarvan ik de single Through Different Eyes, At Fates Hands en Nothing Left to Say tot mijn favorieten reken. At Fates Hands krijgt wel een iets te nadrukkelijke Dream Theater kruiding dankzij van een gastrol van toenmalige DT toetsenist Kevin Moore. Minste nummer vind ik The Arena, waarbij Alder het iets te hoog zoekt en mijn historische hekel aan fadeouts zich manifesteert. Chasing Time met een gastrol voor violiste Faith Fraeoli is mij iets te rustig maar wel mooi ingezongen.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:57 uur

geplaatst: vandaag om 13:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.