Fates Warning - Perfect Symmetry (1989)
mijn stem
65 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Metal Blade
-
Part of the Machine (6:15)
-
Through Different Eyes (4:23)
-
Static Acts (4:28)
-
A World Apart (5:04)
-
At Fates Hands (7:00)
-
The Arena (3:19)
-
Chasing Time (3:39)
-
Nothing Left to Say (7:59)
1
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 18 augustus 2019, 10:16 uur
Mijn voorbije berichten bij dit album lieten al een evolutie zien in mijn beleving en in mijn aanvaarding van de zangkunsten van Ray Alder. Hij kan natuurlijk wel degelijk zingen, alleen heb ik het nog moeilijk met voornamelijk de eerste helft van voorganger No Exit. Natuurlijk ben ik blij dat ik evolueer, maar Fates Warning doet dat ook.
Die evolutie wordt ook in de hand gewerkt door het drumwerk van nieuwe man Mark Zonder, zijn palmares als vast bandlid en als gastlid is tamelijk volledig op MusicMeter alsook die van zijn collega's, het zou wel mogen een aantal uurtjes werk later.
Ik ken Mark Zonder vooral als drummer van Warlord, met de cultklassiekers Deliver Us (EP uit 1983) en ...And the Canons of Destruction Have Begun (1984). Ik raad beide warmhartig aan. Markant aan zijn stijl is dat hij de voor Metal minder gekende traditional grip gebruikt, wat zijn manier van drummen een extra cachet geeft, wellicht ook een progressiever cachet.
Geen enkele opmerking over de muziek waarvan ik de single Through Different Eyes, At Fates Hands en Nothing Left to Say tot mijn favorieten reken. At Fates Hands krijgt wel een iets te nadrukkelijke Dream Theater kruiding dankzij van een gastrol van toenmalige DT toetsenist Kevin Moore. Minste nummer vind ik The Arena, waarbij Alder het iets te hoog zoekt en mijn historische hekel aan fadeouts zich manifesteert. Chasing Time met een gastrol voor violiste Faith Fraeoli is mij iets te rustig maar wel mooi ingezongen.
Die evolutie wordt ook in de hand gewerkt door het drumwerk van nieuwe man Mark Zonder, zijn palmares als vast bandlid en als gastlid is tamelijk volledig op MusicMeter alsook die van zijn collega's, het zou wel mogen een aantal uurtjes werk later.
Ik ken Mark Zonder vooral als drummer van Warlord, met de cultklassiekers Deliver Us (EP uit 1983) en ...And the Canons of Destruction Have Begun (1984). Ik raad beide warmhartig aan. Markant aan zijn stijl is dat hij de voor Metal minder gekende traditional grip gebruikt, wat zijn manier van drummen een extra cachet geeft, wellicht ook een progressiever cachet.
Geen enkele opmerking over de muziek waarvan ik de single Through Different Eyes, At Fates Hands en Nothing Left to Say tot mijn favorieten reken. At Fates Hands krijgt wel een iets te nadrukkelijke Dream Theater kruiding dankzij van een gastrol van toenmalige DT toetsenist Kevin Moore. Minste nummer vind ik The Arena, waarbij Alder het iets te hoog zoekt en mijn historische hekel aan fadeouts zich manifesteert. Chasing Time met een gastrol voor violiste Faith Fraeoli is mij iets te rustig maar wel mooi ingezongen.
0
geplaatst: 8 juli 2024, 22:46 uur
De transitie die op No Exit is ingezet wordt verder doorgevoerd op Perfect Symmetry. De complexe progressieve metal van de band klinkt steeds eenvoudiger en dat is een van de sterke punten die Fates Warning gaandeweg ontwikkelt. De band krijgt een volwassen geluid en verliest het onstuimige element dat de eerste vier albums zo charmant maakt. Dat geldt vooral voor de composities van Matheos, die op dit album verantwoordelijk is de sterkste nummers (al schrijven DiBiase en Aresti ook mee op At Fates Hand).
1. Awaken The Guardian
2. Perfect Symmetry
3. No Exit
4. The Spectre Within
5. Night On Bröcken
1. Awaken The Guardian
2. Perfect Symmetry
3. No Exit
4. The Spectre Within
5. Night On Bröcken
* denotes required fields.