Fates Warning - FWX (2004)

fantastische plaat. Deze progrock/metal zit uitstekend in elkaar! Aanrader!

Vind dit een vreemde cd. Heb steeds de neiging om hem voortijdig af te zetten, totdat Heal Me komt. Dan zit ik er weer helemaal in, maar het went op de een of andere manier nooit. Nog niet eerder gehad met Fates.

Het ontbreekt gewoon aan goede nummers op deze CD. Voor de rest heb ik weinig aan te merken, maar het gaat het ene oor in en het andere weer uit bij mij. Fates Warning heeft vele memorabele nummers geschreven, maar op deze CD lukt het maar niet mij te overtuigen.

Ja maar Crawl is toch fantastisch

Nope, deze schijf is Fates Warning onwaardig. Daar waar de side-projecten van de heren Alder en Matheos prima te doen zijn (Engine, Redemption & OSI), is dit doorsnee en niet spannend genoeg.

Inderdaad te veel zwakkere nummers. Hier en daar staat er wel wat moois op

En toch 4 sterren? Heb ze gisteren in Sneek (of all places) gezien. Lekker optreden hoor, maar toch jammer dat ze van dit album weer 3 nummers spelen...

Ik moet zeggen dat ik mij altijd wel kan laten meeslepen door FWX. Het is een soort combinatie tussen Peasant Shade Of Gray en Disconnected. Met een mooi melancholisch karakter.
Het is dan ook vooral de sfeer die mij zo aanspreekt ofschoon ik niet vind dat hier slechte nummers op staan.

Sterker nog, ik vind Fates Warning hier beslist niet minder inventief dan op het voorgaande werk.

Bijzonder.... Ik hoop in ieder geval op een nieuw album van de heren, al heb ik daar weinig hoop op. Wel zal er wellicht dit jaar nog een Matheos/Arch komen. Ook mooi.

Te veel zwakkere nummers om 5 sterren te krijgen, daarom een vier.

Zoiets kan je zelf toch ook bedenken, zou ik denken.

@Edwynn,

Slechte nummers staan er naar mijn mening niet op, wel wat mindere broeders. Maar ik zou het nog eens moeten draaien om te weten welke dat precies zijn. Verder kan ik me wel vinden in je beschrijving, al zou ik verwijzen naar die Aangename Schaduw van Grijs in plaats van naar die van een boerenpummel.

Oeps

Ik denk dat vergelijkingen met voorgaand werk voor de wat lauwere reacties zorgen. Zo puntig als Perfect Symmetry of Parallells is het uiteraard niet. Maar het is toch bovengemiddeld, vind ik.

en toch 4 sterren.... I rest my case.

Dat klopt. Fates Warning kan zo veel beter dan dit.

Ja, toch 4 sterren. Want er staat hier en daar wat moois op.

Nu niet gaan doen of dat een volstrekt objectieve vaststelling is.

Ik zou niet durven Maar ik vind dit wel de minste Fates Warning vanaf pak 'em beet No Exit. Maar dat is mijn mening.

FWX heeft hier ooit nog bij weer te verkopen cd's gelegen. Ik ben toch blij dat ik 'm uiteindelijk gehouden heb. Voor Fates Warning wat ondermaats maar nog altijd een goed album.

Nog maar eens her-beluisterd en ik moet enigzins terugkomen op mijn 2,5 ster. Volle ster erbij. Bij uitkomst in 2004 vond ik dit helemaal niets, maar ondertussen is hij wat gerijpt (of ik, dat kan natuurlijk ook). Staat toch meer moois op dan ik had gedacht. Maar haalt nou ook weer niet het niveau van APSOG of Inside Out.

Erg goed album maar absoluut niet toegankelijk. Topklasse songs met prachtige afwisseling tussen hard en zacht. De produktie is werkelijk fenomenaal! Op een goede stereo installatie klinkt dit super goed! Alles is in balans.
Het is geen album om mee te beginnen als je de band net hebt ontdekt. Maar het nivo van de songs is gewoon top! Helaas altijd een underground band gebleven en nooit ontdekt door het grote publiek.

Helemaal mee eens, ik heb de score ook naar 3.5 opgeschroefd.

Ik vind het 3x niks, met al die industriële en mechanische geluiden. Ook de productie vind ik niet geweldig. Voor mij was Inside Out de laatste echte Fates Warning plaat.

Wederom een super album van Fates Warning en Mister Matheos heeft weer enkele geweldige nummers geschreven zoals Heal Me, Another Perfect day, River Wide Ocean Deep en Crawl. Deze band weet me altijd te boeien en de stem van Ray Alder vind ik erg mooi ondanks dat de sleet er wat op komt. Veel nummers van deze cd zijn te horen en zien op de geweldige dvd Live in Athens.

Daar kan misschien heel snel verandering in komen, want voortgaand op wat ik er al van heb gehoord en gelezen gaat het nieuwe album wel weer dichter bij de stijl van die periode liggen.

Ik heb de laatste weken FWX meerdere keren beluisterd en ben het toch wat meer gaan waarderen.

Ik vind deze beter dan Disconnected. Bij deze laatste vond ik het allemaal wat te 'gekunsteld', terwijl ik bij FWX alles heel 'natuurlijk' vond. Er zit een heerlijke melancholische ondertoon die ook terug te vinden was op APSOG (maar daar dan wel nog iets beter). Ze stappen hier wel wat verder weg van hun 'metalkant'.

FWX is het tiende album van Fates Warning. Het zit muzikaal op dezelfde lijn als de twee voorgangers, al weet het mij minder te overtuigen. Misschien zit er inmiddels ook wel teveel rock in van Ray Alder's zij-project Engine. Niet mijn favoriete plaat dus maar toch best een verzameling mooie nummers.

80/100

FWX / Fates Warning X is hun tiende studio-album voor Metal Blade. Los-vaste bassist Joey Vera treedt toe tot de vaste bezetting van Fates Warning, drummer Mark Zonder maakt zijn laatste FW album en er komt een (voorlopig) einde aan de twintig jaren samenwerking met Metal Blade. Een verdere observatie hierover volgt later.

Bij dit album ga ik korter van stof zijn, niet uit onvrede maar eerder omdat ik er niet zoveel over te vertellen heb. Tot op vandaag heb ik geen flauw idee wat die hoes moet voorstellen. Muzikaal bevalt het me natuurlijk, ik hoor een aantal goede dingen maar ik mis echte uitschieters. Als favorieten duid ik aan: Another Perfect Day, Heal Me en Crawl. Ik hoor een Ray Alder in grootse doen, hier en daar haast lispelend, maar ik mis fikse gitaarsolo's (niet aan Matheos besteed) en inventiever drumwerk van Mark Zonder. Enkel Another Perfect Day verschijnt later nog eens op het live-album Live Over Europe.

Nog iets valt me op: het volgende studio-album Darkness in a Different Light komt pas negen jaren later uit op het Inside Out label. Het volgende is me niet duidelijk: was het dan ook de bedoeling dat dit hun laatste album ging worden? Ik zie dat Ray Alder, Jim Matheos en Joey Vera zich nadien bezighouden in andere projecten / groepen, waarvan het mij bekendste de tandem Arch / Matheos is. Groepen als Engine, Redemption en OSI zijn mij enkel bekend van naam. Maar Fates Warning komt terug, gelukkig maar.

Ray Alder zong al een nummer bij Redemption voor FWX verscheen en zijn werk met Engine is ook ouder. Joey Vera was al bassist bij Armored Saint voordat hij bij Fates Warning begon. Jim Matheos maakte eerder al soloalbums. In de jaren tussen de twee albums zijn ze gewoon op tour blijven gaan. Het lijkt me niet dat FWX als laatste album bedoeld was.

FWX is een album dat ik na 2004 weinig meer heb geluisterd. Het eerste dat mij nu bij herbeluistering opvalt op dit album is het vette gitaargeluid. Het wat meer korzelige geluid van Disconnected heeft plaats gemaakt voor een volvette, doch transparante, overdrive die de vele sterke riffs op dit album tot volle wasdom laten komen. Want ja, FWX is een vrij stevig album in vergelijk met de meeste andere albums met Ray Alder. Misschien is het ook daardoor dat Ray Alder wat geforceerd overkomt op dit album - een goed voorbeeld is Crawl - en niet zijn beste prestatie levert.

Voor het overige is FWX een uitstekend album, dat weliswaar geen topper in de discografie is, maar beter is dan ik me kon herinneren.

1. A Pleasant Shade Of Gray
2. Awaken The Guardian
3. Inside Out
4. Perfect Symmetry
5. Disconnected
6. No Exit
7. FWX
8. The Spectre Within
9. Parallels
10. Night On Bröcken