MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The Flower Kings - Banks of Eden (2012)

mijn stem
3,84 (61)
61 stemmen

Zweden
Rock
Label: Inside Out

  1. Numbers (25:20)
  2. For the Love of Gold (7:30)
  3. Pandemonium (6:05)
  4. For Those About to Drown (6:50)
  5. Rising the Imperial (7:40)
  6. Illuminati * (6:20)
  7. Fireghosts * (5:50)
  8. Going Up * (5:10)
  9. LoLines * (4:40)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 53:25 (1:15:25)
zoeken in:
avatar
4,0
Na 5 jaar wachten is de nieuwe Flower Kings dan eindelijk uit. Ik had al maanden uitgekeken naar dit moment en kon, eenmaal in het bezit van Banks of Eden, niet wachten met het opzetten van dit album.
De Flower Kings beginnen het album op de meest voor hen kenmerkende wijze, nl. met een echte FK-epic, eentje die herinneringen oproept aan vervlogen tijden. "Numbers" klokt meteen al 25 minuten en biedt eigenlijk alles wat je van de Flower Kings mag verwachten. Een ijzersterk nummer met mooie solo's, overgangen, bombastisch en complex. Dit verdient wel een luisterbeurtje of 3 om het nummer helemaal tot je door te laten dringen, maar dan heb je ook wat. Dat schept uiteraard verwachtingen voor de rest van het album.
Het vervolg is wisselend, ik krijg nog geen koude rillingen van de andere nummers, maar misschien moet ik het tijd geven. Numbers maakt veel goed en is beslist al de moeite van de aanschaf waard. Wordt vervolgd....

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
And now she's gone, so bring the darkness down... Moeilijk om iets te zeggen over "het" nummer: ik heb het nu vijf maal beluisterd (waarvan de laatste keer geconcentreerd en met het tekstboekje in de hand), en de individuele passages zijn sterk, maar ik mis een beetje de greep op het geheel, een inzicht waarom al deze stukken samen één geheel zouden moeten vormen, een soort overstijgende impact. Daar staat tegenover dat ik de vier korte (of liever gezegd korteRE) nummers stuk voor stuk prachtig vind, met als brok-in-de-keel-momenten die gemene solo op Pandemonium, die hemelse riff op For those about to drown en die fantastische afsluiter die me haast doet wensen dat ik kon geloven. De plaat klinkt weer geweldig (met name het ruimtelijke geluid rondom de ritmesectie), de teksten zijn donkerder maar gelukkig nog steeds met Stolts positieve insteek, de afwisseling van zangstemmen is zeer effectief (vooral op de laatste twee nummers), en voor Stolts fabuleuze gitaarwerk ga ik verder geen superlatieven meer uitdelen. Dus op minder dan 4* inzetten kan ik sowieso niet, en op Numbers gaat nog wat gestudeerd worden.

avatar van jorro
4,0
"Banks of Eden" van de Zweedse band The Flower Kings uit 2012 is een boeiend album dat een diepgaande indruk achterlaat bij de luisteraar. Dit progrock-werkstuk biedt een rijk tapijt van muzikale lagen en nuance die de meesterlijke compositie en uitvoering van de band demonstreren. Het album voelt als een sonische reis die de luisteraar meeneemt door verschillende muzikale landschappen, van epische uitspattingen tot ingetogen momenten van introspectie.

De vocale prestaties op dit album zijn ook van topniveau. Roine Stolt's zang is emotioneel geladen en brengt de teksten met overtuiging en passie. Zijn gitaarspel is even indrukwekkend; de solo’s zijn technisch meesterlijk en voegen een extra laag van emotie toe aan de nummers. De bijdrage van de andere bandleden, Jonas Reingold op bas, Tomas Bodin op toetsen en Felix Lehrmann op drums, is even onmisbaar en vormt een solide fundament voor het geluid van de band.

"Numbers" opent het album met een epische lengte van 25 minuten. Dit stuk is een ware symfonie op zichzelf, een meesterwerk vol met dynamische wendingen, virtuoze solo’s en dromerige intermezzo’s. De song presenteert een overvloed aan muzikale ideeën en texturen, van complexe ritmische structuren tot lyrische melodieën, en schept een geheel eigen universum. De ritmische structuren zijn indrukwekkend gecompliceerd, maar blijven altijd toegankelijk. De zanglijnen zijn betoverend en passen perfect bij de weelderige instrumentale achtergronden. Het is alsof de band alle facetten van het genre wil laten zien en horen, en dat met groot succes doet.

"For the Love of Gold" voelt als een hartstochtelijke ode aan de klassieke prog-rock. Het is een korter maar evenzo gevarieerd nummer. Ondanks de beperkte duur verkennen de muzikanten een breed scala aan thema’s en motieven, zonder dat het overhaast aanvoelt De harmonie tussen de gitaren en toetsen creëert een etherisch geluid dat je meeneemt naar andere sferen. Dit nummer straalt een nostalgisch gevoel uit, maar blijft tegelijkertijd fris en innovatief, een uitstekende demonstratie van hun vermogen om binnen een kortere tijdsspanne een rijk en gelaagd muzikaal verhaal te vertellen.

Het derde nummer, "Pandemonium", hoewel meer uptempo biedt desondanks een meer ingetogen en melodieus landschap. De compositie is subtieler en de arrangementen meer gefocust, wat resulteert in een nummer dat zowel rustgevend als intrigerend is. Dit contrast met de voorgaande tracks geeft het album een mooie balans en laat zien dat de band niet bang is om verschillende emotionele registers te verkennen.

"For Those About to Drown" is een aangrijpend en emotioneel geladen nummer. De rustige intro met subtiele gitaarpartijen en zachte zang bouwt langzaam op naar een crescendo van sonische rijkdom. Dit nummer weet een diepe indruk achter te laten door zijn intense thematiek en meeslepende melodieën. Hoewel het wellicht niet dezelfde spanning en opwinding biedt als de voorgaande tracks is het toch een belangrijke schakel in de algehele structuur van het album, met zijn melancholische ondertonen en reflectieve sfeer.

Het album sluit af met het magnifieke "Rising the Imperial", een slotstuk dat een perfecte apotheose vormt. Met zijn rijke melodieën en grandioze uitvoering is dit nummer een waardige afsluiting van een album dat vol zit met muzikaal elan. De luisteraar wordt meegesleurd in een laatste opzwepende golf van emoties en klanken, waardoor het geheel een bevredigende afronding krijgt.

Wat "Banks of Eden" echt onderscheidt, is de coherentie van het album als geheel. Elk nummer vloeit naadloos in het volgende over, waardoor een samenhangend muzikaal verhaal ontstaat. De productie is kristalhelder, waardoor elk instrument goed tot zijn recht komt en de luisteraar elke nuance kan waarderen. De invloed van klassieke progressieve rockbands is duidelijk hoorbaar, maar The Flower Kings slagen erin om een eigen unieke draai aan het genre te geven.

In zijn geheel is "Banks of Eden" een meesterlijk voorbeeld van wat progressieve rock kan zijn. The Flower Kings tonen hun uitzonderlijke muzikale vakmanschap en creatieve visie, en slagen erin om een album te creëren dat zowel meeslepend als intellectueel bevredigend is. Voor liefhebbers van het genre is dit album een absolute aanrader, een reis die je keer op keer opnieuw wilt beleven.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 17:56 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 17:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.