Amy Macdonald - Life in a Beautiful Light (2012)

Even voor alle duidelijkheid: deze buitengewoon talentvolle singer / songwriter uit Schotland is pas 24 (!) jaar en dit is alweer haar derde album. De eerste twee albums waren van een hoog niveau en vaak zie je de boel daarna enigzins inzakken. Maar niet bij Amy Macdonald. Ook Life in a Beautiful Light is de moeite meer dan waard. Het nadeel voor dit album is dat de sound van Amy niet nieuw meer is, maar dat wordt toch ruimschoots gecompenseerd door de vele (echt) goede songs die op dit album staan. Daarnaast blijft Amy een pracht van stem houden natuurlijk, dus blijft het prettig om naar haar te luisteren.
Er zit ook iets meer afwisseling in, dat zit 'm bijvoorbeeld in een wat vollere productie van een nummer, met een mooie piano erbij, zoals in The Game. Haar derde album op rij dus wat de moeite waard is. Knappe prestatie mag je wel zeggen.

Haar debuut, This is the Life, blijft vooralsnog mijn favoriet, maar dat kan er ook mee te maken hebben dat het haar eerste was en het daardoor nog wat 'frisser' klonk. Inmiddels heeft ze haar stijl gevonden en dat bevestigt ze op dit album. Inderdaad meer van hetzelfde, maar toch wel weer erg mooi en - hoewel het allemaal best dicht bij elkaar ligt - deed dit album me wat meer dan de voorganger. Ik moet toegeven dat de eerste drie nummers de lat hoog leggen, want dat zijn wel drie van de beste nummers op het album. Daarna wordt het soms wat wisselvallig, maar toch kan ik ook halverwege en tegen het einde van het album nog genoeg moois vinden. Across the Nile heeft U2-trekjes met die gitaarsound, maar dat is voor mij geen minpunt. Het titelnummer is mijn favoriet en met In the End sluit ze mooi af. Behoorlijke smaakkwestie, dit. Ik snap heel goed dat je dit als achterhaald zou kunnen zien, maar ik ben blij dat ze dichtbij zichzelf blijft. Zowel de melodieën als de teksten zijn mooi. Haar stem blijft uniek.