The Sound of the Westcoast 1965-1979 (2010)

Waarom zou ik de commerciële compilatiedrift van Blokhuis (en zijn vriendin) bevredigen als ik het zelf naar mijn smaak net zo goed kan en bovendien het meeste al heb op reguliere albums? Even rommelen in mijn eigen verzameling en die van de bieb: klaar is kees. De kwaliteit van de songs is goed op een enkele uitzondering na. Daar ligt het niet aan maar het waarom van Blokhuis' compilaties ontgaat me.

Mr. Doorsnee maakt een tapeje...leuk hoor Leo

Het verbaast me dan nog dat hij Gib Guilbeau en Gene Parsons kent. Op zich wel een mooie compilatie, maar daar heb ik Leo Blokhuis niet voor nodig.

En 'Guitar Man' van Bread is voor mietjes!

Wat een zure mannen. Ik voel iéts van afgunst. Maargoed.

Ik ben heel blij met deze compliatie, want met mijn 38 jaartjes ben ik nog net niet oud genoeg omde verdieping te zoeken achter bijvoorbeeld Eagles, Carole King en CSN. Op deze manier krijg ik de kans om een hoop 'nieuwe' muzikanten te ontdekken.

O, dank u wel, ik vind het een prachtig nummer ... Prima compilatie ter introductie trouwens.

The Sound of the Westcoast 1965-1979 is misschien ook niet zozeer voor muziekliefhebbers gemaakt die hier op MM actief zijn of op Discogs maar eerder zoals heartofsoul opmerkt kan dienen als een introductie voor wellicht een nieuwe generatie die nog moet uitzoeken uit wat voor stromingen en bewegingen de hedendaagse rock- en popmuziek is voortgekomen.

Ik heb deze compilatie via Marktplaats aan kunnen schaffen. Ik ben echt wel een muziekliefhebber heb heel veel vinyl en cd's , maar ben blij dat een Leo Blokhuis toch regelmatig zulke zaken uitgeeft. Je kunt ten slotte niet alles kennen en weten. Waarom ik dit een mooie uitgave vind ? Natuurlijk staan er nummers op die iedereen al kent, maar daarnaast ook talrijke nummers die onbekend zijn of van groepen die in de vergetelheid zijn geraakt. Het boek erbij maakt het compleet. Heel veel achter informatie , bij ieder nummer een bladzijde en dan ook nog veel informatie over de periode 1965-1979. Niet alles vind ik de moeite waard, soms zitten er ook wel wat glad geproduceerde nummers bij, maar ook dat is de west coast. De cd-s volgende de geschiedenis , waarbij je ook duidelijk de ontwikkeling kunt horen. Voor een enkeling misschien allemaal gesneden koek, maar voor velen een mooie manier om iets te leren van de muziek die toch redelijk bepalend is geweest in da jaren 60 en 70.
Dus een ieder die net zo veel als Leo Blokhuis weet en heeft , lekker laten liggen en de anderen kan ik dit luxe pakket aanbevelen.

De West Coast heeft naast heel veel mooie muziek toch ook een hoop slaapverwekkend geneuzel opgeleverd. Maar waarom is het dan goed dat dit soort cd-boxen bestaat? Omdat elke bezitter er toch wel één of twee nieuwe pareltjes op zal ontdekken, mag ik hopen.
Soms kiest Leo hier niet voor de meest voor de hand liggende hit van een bepaalde artiest, maar voor een ander, en vaak beter nummer. Dat pakt vaak goed uit (Judee Sill, Lowell George), maar zijn keuze voor Randy Newmans ‘Rider In The Rain ’ of James Taylors ‘Another Grey Morning ’ snap ik niet. Die hadden nu juist een nummer kunnen leveren dat de boel had kunnen wakker schudden.

Ik heb net zo als een hoop mensen een gezonde hekel aan de arrogantie van Blokhuis , maar eerlijk is eerlijk . Hij maakt mooie compilaties. Iedereen behagen is niemand gegeven , maar Leo komt een eind. Een hoop was mij ook al bekend, maar om daarvan veel op 4 schijfjes met een uitermate informatief boekje te hebben voor net aan 5 euro deed mij besluiten deze en The Sound Of The South mee te pikken vanuit een kringloop. Voor die centen heb je een prima ontdekkingsreis en vaker een aha erlebnis. Dus vanuit dat perspectief gezien een prima setje. Ik beleef er flink wat plezier aan tijdens het thuiswerken en merk dat ik een gezonde ouwe lul aan het worden ben. 4 sterren