Spineshank - Anger Denial Acceptance (2012)

Hier wacht ik al jaren op! een nieuwe Spineshank.
En de metal wereld wacht al 9 jaar om precies te zijn, zeer benieuwd met wat voor geluid ze nu gaan komen

Leuke verrassing, Spineshank die met een nieuwe plaat komt. Nostalgie in een nieuw jasje.

Met de zanger van het eerste uur?

Yep.

Onverwachts toch nog een nieuwe plaat van Spineshank, na negen jaar afwezigheid. Zanger Johnny Santos is ook teruggekeerd, na twee albums gemaakt te hebben met de band Silent Civilian. Het is een keiharde, rauwe plaat geworden, die vooral qua produktie afwijkt van de eerdere albums. De produktie is meer ongepolijst dan voorheen en schept een live-gevoel, iets dat niet altijd even goed uitpakt. Ik mis een beetje het warmere geluid van de vorige albums. Ook de electronische aspecten, die wat mij betreft de muziek van Spineshank extra kracht bijzetten, zijn ditmaal een stuk minder vertegenwoordigd. Afgezien daarvan zijn de songs wel overwegend de moeite waard, met vooral de snellere beukers als After The End, het titelnummer, Murder Suicide, I Am Damage en The Reckoning als positieve uitschieters. Zanger Santos is niet overal even goed bij stem helaas. Aan zijn overtuigingskracht ligt het niet, maar zijn stem is wat heser en hij lijkt niet meer zo hoog te komen.

De nieuwe Spineshank verraste me. Over het algemeen houd ik helemaal niet van dat typisch Amerikaans groovende spul. Maar de ruwe sound maakt het album bij vlagen bloedagressief en meeslepend. In de melodieuze stukken klinkt de band haast als Life Of Agony. Het past erg goed bij de woedeuitbarstingen die er tegenover staan.

Leuk album.

Anger Denial Acceptance blijkt een enorme tegenvaller te zijn. De band lijkt weer te tappen uit het welbekende nu-metalvat, maar de songs zijn niet om over naar huis te schrijven. Enkel het afsluitende drieluik weet mijn interesse te wekken, de rest is vrij slappe kost. Ik mis de agressie van een Asthmatic of Cyanide 2600 of een catchy hit als New Disease of Smothered. Naar mijn mening heeft Spineshank een valse doorstart gemaakt. Jammer, want de verwachtingen lagen hoog.

Ik had nooit gedacht dat Spineshank nog samen zou treden, en al helemaal niet dat ze daar dan ook effectief iets van zouden maken! Ik ben blij dat het hun voor het grootste deel gelukt is.
Er staan heel wat lekkere beukers op, zoals I am Damage en Murder Suicicde, die nauwelijks onder kunnen doen voor hun ouder werk. Het klinkt zelf nog een pakje rauwer. Al was die warme, elektronische sound wel net een kenmerk van Spineshank inderdaad, zoals iemand zei.
Dus ja, het klinkt af en toe weer als een stapje terug, maar soms moet je nu eenmaal een stap terug zetten als je vooruit wilt maar het niet meer ging. En dat leek me bij hen zeker en vast het geval.

Dus ik ben al blij dat ze weer op hun pootjes staan en vollop gaan touren in de nabije toekomst, want dat wil ik wel eens zien gebeuren. Touren zal hen goed doen. Ik ben benieuwd welke ontwikkeling ze tegemoet gaan komen.

Je vind de rest vrij slappe kost, maar de drie laatste nummers niet? Whut...? De twee laatste nummertjes vind ik net de slapste.

"Ik mis de agressie van een Asthmatic of Cyanide 2600"
- Murder Suicide
- I Am Damage
- The Reckoning
- After the End
- God Complex

"of een catchy hit als New Disease of Smothered"
- Anger Acceptance Denial
- Endless Disconnect
- Everything Everyone Everrywhere ends

Alsjeblieft mijn lieve jongen

Dankjewel lieverd De laatste drie nummers zijn ook slappe kost, maar die vind ik blijkbaar wel goed, in tegenstelling tot de rest van de cd. Ik mis alles wat ik aan The Height of Callousness en Self-Destructive Pattern zo goed vind.

Mhuah ja, ik begrijp dat gevoel ergens wel hoor, ik had het in het begin ook wat. Maar toen ik hun oude werk nog eens oplegde en er weer volledig in de ban door was viel me na een tijdje op dat het verschil met deze cd toch lager is dan je denkt. Het zijn die hoge verwachtingen die door de jaren afwezigheid opgebouwd zijn die er ook wat in het negatieve meespelen. Spinehank is gewoon rechttoe aan, met electronische franjes. Nu is het gewoon rechttoe aan zonder franjes. Dus ja er is ergens wel een gemis, maar het beukt wel lekker hoor