Spineshank - Anger Denial Acceptance (2012)

Onverwachts toch nog een nieuwe plaat van Spineshank, na negen jaar afwezigheid. Zanger Johnny Santos is ook teruggekeerd, na twee albums gemaakt te hebben met de band Silent Civilian. Het is een keiharde, rauwe plaat geworden, die vooral qua produktie afwijkt van de eerdere albums. De produktie is meer ongepolijst dan voorheen en schept een live-gevoel, iets dat niet altijd even goed uitpakt. Ik mis een beetje het warmere geluid van de vorige albums. Ook de electronische aspecten, die wat mij betreft de muziek van Spineshank extra kracht bijzetten, zijn ditmaal een stuk minder vertegenwoordigd. Afgezien daarvan zijn de songs wel overwegend de moeite waard, met vooral de snellere beukers als After The End, het titelnummer, Murder Suicide, I Am Damage en The Reckoning als positieve uitschieters. Zanger Santos is niet overal even goed bij stem helaas. Aan zijn overtuigingskracht ligt het niet, maar zijn stem is wat heser en hij lijkt niet meer zo hoog te komen.

Ik had nooit gedacht dat Spineshank nog samen zou treden, en al helemaal niet dat ze daar dan ook effectief iets van zouden maken! Ik ben blij dat het hun voor het grootste deel gelukt is.
Er staan heel wat lekkere beukers op, zoals I am Damage en Murder Suicicde, die nauwelijks onder kunnen doen voor hun ouder werk. Het klinkt zelf nog een pakje rauwer. Al was die warme, elektronische sound wel net een kenmerk van Spineshank inderdaad, zoals iemand zei.
Dus ja, het klinkt af en toe weer als een stapje terug, maar soms moet je nu eenmaal een stap terug zetten als je vooruit wilt maar het niet meer ging. En dat leek me bij hen zeker en vast het geval.

Dus ik ben al blij dat ze weer op hun pootjes staan en vollop gaan touren in de nabije toekomst, want dat wil ik wel eens zien gebeuren. Touren zal hen goed doen. Ik ben benieuwd welke ontwikkeling ze tegemoet gaan komen.