Big K.R.I.T. - Live from the Underground (2012)

Dit is toch wel HET album waar ik naar uitkijk dit jaar. Het ziet er tot nu toe goed uit.

Big Sant, Bun B en Big K.R.I.T. op één nummer

Onze Big K.R.I.T. is een heuse billenman. De eerste twee singles zijn alvast super en de lijst aan gastartiesten ronduit indrukwekkend. Ja, ik heb hier heel erg veel zin in.

Eerste 2 singles zijn hard, maar "Yeah Dat's Me" vind ik erg tegenvallen. Vooral de beat bevalt me allerminst. Hoop wel op wat meer tracks in de stijl van "4Eva n a Day", de soulvolle beats liggen Big K.R.I.T. heerlijk namelijk.

Ik vind Yeah Dat's Me juist weer een erg fijne, zonnige en energieke track. Zo'n nummer waar je echt van in je tuin gaat huppelen, zoals er K.R.I.T. Wuz Here veel stonden. Het heeft de Country Shit-vibe.

Ik zie veel mensen op het internet die haten op die track. Wat gaan we ineens hypocriet doen, mensen? K.R.I.T. heeft altijd bangers als Yeah Dat's Me gemaakt.

Dat zijn alle hipsters die K.R.I.T. pas kennen sinds Return of 4Eva en voor het gemak tracks als My Sub en Made Alot vergeten

Yeah Dat's Me moeten we maar een goed nummer vinden omdat Big altijd al dit soort bangers maakt? Is het missch niet gewoon een ontzettend kut refrein, waardoor veel mensen het een matig nummer vinden?

Genoeg gehaat, ga nu genieten van dit album.

Het weer van de afgelopen dagen schreeuwde natuurlijk om dit album, nu heb ik er al heerlijk van kunnen genieten in het zonnetje en Big K.R.I.T. flikt het wel even met Live from the Underground zeg. De hoge verwachtingen die ik had maakt hij meer dan waar, stuk voor stuk zalige tracks met de fijnste raps en de heerlijkste producties.

De stijl heb ik niks op tegen, tracks als "I Got This" en "Country Shit" vind ik erg dope, maar alleen deze track pakt mij (nog) niet.

Morgen de rest van het album maar even checken, ben erg benieuwd.

Wow wat een hard album! heerlijk in het zonnetje.

Hopelijk is deze even dik als 4eva N A day, die vond ik heel vet, net als R.A.P. music. Ook al is het mijn stijl niet. Lang geleden dat ik Ludacris nog eens als featuring zag in een tracklist

Dudeee, dat refrein knalt ontzettend. Past perfect in de track.

4eva N A Day blies me echt omver. Dat doet deze nog niet, maar toch wel een heel prettig album om naar te luisteren. Maar nog even een paar keer luisteren voordat ik er een cijfer aan kan hangen.

Wauw. K.R.I.T. heeft het beste blijkbaar voor zijn officiële album bewaard. Wat een chille plaat, dit is gemaakt om gepompt te worden in de auto.

Ik vind juist dat het tegenovergestelde waar is.

Tenzij je niet van de meer soulvolle nummers houdt.

Voor de eckte southernliefhebber is dit zo'n beetje zijn magnum opus.

Dit vind ik dus ook.

Ondanks dat ik het een hele toffe plaat vind, had ik meer gehoopt op iets in de richting van zijn mixtapes qua stijl, met hier en daar een banger maar voornamelijk soulvolle nummers.

Hmm dit moet ik maar eens gaan luisteren. Wat ik tot nu toe van K.R.I.T. gehoord heb vond ik wel goed klinken.

Ik wil het zo graag goed vinden, maar dat zuiden.... Geen idee wat ik ermee moet!

K.R.I.T. Wuz Here -> grootste deel zuidelijke tracks.
Return of 4eva -> balans van zuidelijke bangers en rustige tracks.
4eva 'n a Day -> meer rustige tracks dan zuidelijke bangers.

Dus wat je zegt over zijn tapes is niet helemaal waar. Al zijn in zijn rustige nummers alsnog heel veel zuidelijke invloeden te vinden; denk aan baslijntjes e.d. In de essentie gaat-ie hiermee dus juist terug naar zijn tape uit 2010.

Wat een onzin. Er staan genoeg soulvolle (rustigere) nummers op en eigenlijk is de hele tweede helft van het album, behalve Yeah Dats Me en Pull Up, vrij rustig en soulvol. Zelfs bij de hardere nummers vallen genoeg soul elementen in de instrumentatie (Cool 2 Be Southern is hier een exponent van) te ontdekken. Daarnaast vind ik het vrij kortzichtig om te stellen dat ik niet van de meer soulvolle nummers zou houden omdat ik dit album zijn beste werk vind. Big K.R.I.T. varieert enorm in zijn geluid, dat is juist zijn kracht en dat zorgt ervoor dat je als luisteraar je aandacht erbij blijft houden. De bangers zijn hier ook sterker dan ooit. Pull Up is een anthem en ook Money on the Floor en I Got This vind ik enorm sterk. What U Mean is eigenlijk het enige nummer wat ik echt minder vind.

Jij vindt Money on the Floor tof? Had ik niet achter je gezocht, haha. Dat is toch wel het meest ignorant nummer van dit album.

Ik heb What U Mean aangevinkt als een van mijn favorieten. Ik word altijd vrolijk als Ludacris begint met rappen. Luda! is bijna een nog mooiere opening voor je raps dan het ladies and gentlemen! van Jazze Pha.

Dit ga ik na mijn tentamens maar even luisteren. Als er Dirty South bangers op staan komt het helemaal goed.

Ik zeg niet dat het album niet soulvol is hoor.

Er staan erg instrumentale, relaxte nummers op maar echt kippenvel zoals bijvoorbeeld bij American Rapstar of Free My Soul krijg ik er nog niet van.

Moet het nog vaker gaan horen maar tot nu toe zie ik het als een geslaagd Major Label debuut.

Ik begrijp wel wat je bedoelt. Ik vond 4eva N A day ook wel wat leuker omdat er meer rustige (soulvolle zoals jij het noemt) nummers opstonden en ik niet zo een southern fan ben. Ik denk dat die tape van de drie mij het beste zal liggen (ik moet de rest nog beluisteren). Op dit album is er meer een balans en heb je iets meer van die "bangers". Dat is nu ook niet mijn ding, maar desondanks ben ik zeker niet teleurgesteld en zal dit op zijn minst wel een 4 worden. Los daarvan hoor ik KRIT toch liever op ingetogen beats. Misschien moet hij maar eens een album maken met ?uestlove want op undun kwam hij erg dik (paar featurings van porn en black thought en het komt helemaal goed met dat album).

Tijdens het beluisteren van dit album besefte ik me opeens dat ik een beetje Big K.R.I.T. moe ben. Bij elke tape ga ik me sneller vervelen aan z'n stem. Ik heb er verder geen verklaring voor.

Deze plaat is aardig, heeft een paar uitstekende tracks, maar het is toch allemaal snel een beetje saai.. 3,5* voor nu.

Big K.R.I.T. moe ben ik gelukkig nog lang niet, maar op dit album zijn het wel vooral de rustigere nummers die ik meer waardeer.

Het begint allemaal heerlijk soulvol met Live From The Underground en Cool 2 Be Southern. Vervolgt door een kwartier lang bangers, maar net als bij Yeah Dat's Me, heb ik ook met deze nummers zeer weinig. Het daarop rustige nummer Don't Let Me Down is een matig tussendoortje.

Porchlight ft. Anthony Hamilton is het meest soulvolle nummer, een geweldig refrein van Anthony en goede raps van K.R.I.T.. Echter is dit een lichtpuntje in het midden gedeelte van het album, want het word gevolgd door Pull Up en Yeah Dat's Me. Nummers die overigens wel prima passen op dit album, maar dus niet helemaal mijn ding zijn.

Daarna komen echter de meer rustige nummers. Vanaf Hydroplaning is het meer mijn stijl en vooral het volgende nummer met Melanie Fiona, die perfect past op If I Fall, is het genieten geblazen. Rich Dad, Poor Dad past qua stijl misschien niet helemaal op dit album maar wat een geniale song! Praying Man is bijna net zo goed, BB King

Een heel aardig "debuut" album dat ik nog heel lang zal beluisteren, maar wel met een aantal ijzersterke nummers en Big K.R.I.T. die nogmaals bewijst dat die een uitstekende MC is. Een kleine 3.5*

Nu ben ik echt razend benieuwd.