Justin Bieber - Believe (2012)

Sinds vandaag licht het derde album van de Canadese tieneridool Justin Bieber in de dichtstbijzijnde Free Record Shop. Jonge vrouwelijke fans moesten een jaar wachten op de opvolger van het kerstalbum 'Under the Mistletoe'. Het jaar werd gevuld met een stamp uitverkochte wereldtour waarin Bieber 'volwassen' is geworden. Achter de scherm werden ondertussen hard door een hele hoop topproducers (lees: Diplo) gesleuteld aan 'Believe'.

Nee, aan zijn stem is nog niet te horen dat Bieber 18 is geworden. Bij het horen van zijn stemgeluid is het de vraag of Bieber überhaupt ooit nog de baard in de keel krijgt. Zijn babysound bevat stiekem ook wel heel veel autotune. Het voordeel daarvan is dat het zijn zang zuiver gaat klinken, het nadeel dat het behoorlijk nep gaat klinken (om niet te spreken over zijn 'raps', waarin hij opeens 'n 'hele stoere' lage stem heeft). De ontelbaar veel sterk overdreven 'Yeaaaaaahs' 'Oeh's' en 'Aaah's' werken ook niet positief mee aan Bieber zijn geloofwaardigheid. Het leveren veel tenenkrommende momenten op zoals bijvoorbeeld het compleet gladgestreken 'Fall', de 'zomerhit' Take You, en disco stamper 'As Long As You Love Me'. 'Faal' zou mijn broertje zeggen.
Tekstueel gezien stelt 'Believe' ook niet veel voor. De 13 in een dozijn cliché teksten zijn op basis van alleen de titel vaak al mee te zingen. 'All I Need is One Love (x9), Baby Give it to Me' is geen uitzondering. Nee, de jonge Canadees moet het echt hebben van de vele hup die hij aangeboden krijgt. Want laten we eerlijk zijn de Justin Timberlake achtige opener 'All Around The World' (gemaakt door The Messengers en Lambroza) zou het wel eens verassend goed kunnen gaan doen in de discoteken. Ook de prima beat van Diplo maakt het nummer 'Though Of You' te pruimen. Ook de gastoptredens van grote namen als Drake, Ludacris en Nicki Minaj halen het niveau in veel nummer omhoog en zorgen voor stuk voor stuk voor hoogtepunten. Het is absoluut niet mijn muziek, maar zo zijn er ook nog een paar kwalitatief degelijke hitparade momenten. Maar je voelt hem misschien al aankomen, dit zijn er (helaas) veel te weinig om een aardig album van 'Believe' (dat is zo ongeveer het laatste dat je in Bieber hebt) te maken.

vijftig minuten waar de Justin Bieber fan (de zogenaamde 'Beliebers') vast weer plezier aan gaan beleven. Maar ik ga Lulu van Lou Reed en Metallica maar weer eens opzetten...

van: http://daanmuziek.blogspot....

Ik heb dit album nog maar eens geluisterd, na het in een lange tijd af en toe overwogen te hebben.
Toch blijf dit maar een matig album vinden. Is wel beter dan zijn voorganger My World 2.0, maar van de eerste 3 tracks zitten wel 2 van de 3 besten ertussen. As Long as you Love Me steekt daarvan met kop en schouders er bovenuit (daarom heb ik die toch aangevinkt).

Verder vind Take You veel lijken op As van Stevie Wonder (uit 1976), en is Beauty and the Beat een van de slechtste nummers op dit album. One Love vind ik overigens wel een de 3 betere tracks (evenals Boyfriend) en doet mij denken aan Adam Young van Owl City (kennen jullie hem nog van On the Wing en Fireflies?)

Op de coverfoto vind ik Justin Bieber echter best veel lijken op Elvis Presley (1935-1977) in zijn jongere jaren, en op een matig album staat bij mij een 2,5*.