R. Kelly - Write Me Back (2012)

Je zou verwachten dat het creëren van de retro-sound nu onderhand wel een keer tot een einde komt, maar het wordt nog steeds veel gemaakt (niet dat ik het erg vind overigens!). Robert doet ook nog een poging met z’n nieuwe Write Me Back, hij heeft in verscheidene interviews aangegeven dat ook 'ie voor dit album terug wil grijpen naar de late 70s soul en met Share My Love is dat behoorlijk goed gelukt. Het liedje doet me erg denken aan de muziek van Tavares (Heaven Must Be Missing an Angel), en als de rest van deze cd ook zo klinkt, kan dit nog 'ns best interessant worden. Ik houd het in de gaten.

Hier ben ik ook best benieuwd naar, Share My Love is geweldig. De aanwezigheid van Young Jeezy is dan weer jammer.

Die is inderdaad wel vrij opvallend. Al is het logisch, want R. Kelly werkte de afgelopen jaren meermaals samen met gangsta rappers.

Waarom staat ie steeds als Ray Charles op de cover

Sterke en zwakke nummers worden geregeld afgewisseld. Gelukkig kan R. Kelly wel weer sterke nummers maken zoals Share My Love, When A Man Lies en Believe In Me.

Heb het album (de reguliere versie) een paar keer beluisterd. Vrijwel alles klinkt standaard, maar ik denk dat Kelly met dergelijke standaard nummers ook het beste af is. Gelukkig zijn zijn albums nu korter qua speelduur dan die van een aantal jaren geleden en zijn van die rare albumvullers die hij voorheen had, achterwege gebleven. Dat maakt 't beluisteren van dit album een stuk gemakkelijker.
De leukste nummers op Write Me Back zijn al met al wel degene die uit 't eind jaren zeventig vaatje tappen (met name Love Is, Share My Love, Believe That It’s So, maar ook het rockabillyachtige All Rounds on Me - dat eigenlijk meer in een fifties jasje is gestoken - en de doowop sound van Party Jumpin’ zijn best leuk). Favorietje is hier When a Man Lies. 't Afgekauwde thema vind ik wel jammer, maar de melodie en de instrumentale begeleiding zijn hier verreweg het mooist van het album. De nummers met een meer hedendaagse sound (Believe in Me, Clipped Wings en Green Light) vind ik beduidend minder en te voorspelbaar in hun genre, al wil ik niet zo ver gaan om ze slecht te noemen. Geen fantastisch album, maar heb me geen seconde verveeld (voor 'n R. Kelly album best bijzonder).

Ik vind vooral het begin leuk(1 t/m 6) met Lady Sunday als hoogtepunt.

yes! het album staat nu op spotify! Write Me Back (Deluxe Version) by R. Kelly on Spotify - open.spotify.com

R. Kelly, voluit Robert Sylvester Kelly, is één van de hardst werkende mensen in de muziekwereld. Als je 14 albums in de laatste 20 jaar maakt dan trek je er goed aan. Bij de naam R. Kelly zullen veel mensen denken aan de ontuchtzaken die hij achter zijn kont aan kreeg, maar Opus de Soul gaat over muziek, dus hebben we het over zijn muziek.
Het begon allemaal samen met The Public Announcement, daarmee scoorde hij de wereldhit She’s Got That Vibe. Daarna kwam 12Play (1993), een op sex gebaseerde bij banaal te noemen album. Zo expressief zingen over sex dat hij bijna lachwekkend wordt, iets waar hij vaker mee te kampen heeft gehad. Het wat vergeten R.Kelly (1995) bevat een paar parels (Trade My Life, I Can’t Sleep), om echt bekend te worden met R., de dubbel-cd waar de Space Jam song I Believe I Can Fly op staat. Een dubbelalbum vol met vullers, maar ook met een paar toptracks.
TP-2.com gaat verder waar 12Play….gestopt was, TP-2 staat dan ook voor TwelvePlay2. Geen bijzonder album. Als tussendoortje vinden we een schouderklopperij met Jay-Z (twee albums zelfs!), maar ook zijn beste werken. Dan heb ik het over Chocolate Factory en U Saved Me/Happy People. De kwaliteit van die platen is zoveel hoger als wat daarna kwam. TP-3 Reloaded is gewoon matig en Double Up zelfs slecht. Met Untitled ging het niveau weer iets omhoog, om daarna met Love Letter weer echt een beetje terug te zijn. Terug in de retro soulvibe, terug in de kwaliteit. De conceptuele opvolger van Love Letter is er nu in de vorm van Write Me Back. Conceptueel in de vorm van liefde, een vaak gebruikt onderwerp in de muziek. Eens kijken wat hij met dit nieuwe album brengt.

Laat er in eerste instantie geen twijfel over bestaan dat R. Kelly één van de beste zangers in zijn genre is.
Het album opent met de vrolijke stepper Love Is. Prima song, kan best wat dansvloeren vullen. Vooral in de foxtrot. Feelin’ Single is één van de eerste singles van dit album. Een aardig nummer met dezelfde steppingvibe. Zeg maar een soort Happy People II, maar dan wat minder. Lady Sunday brengt het tempo wat naar beneden is gewoon een vrij standaard nummer. Standaard nummers waar Kelly zijn vocalen goed in kwijt kan, misschien moet hij dat maar gewoon maken, want het bevalt eigenlijk best prima.
Wat grootser is When A Man Lies. Bij dit soort nummers past R.’s stem erg goed. Vrij standaard thema, maar het zorgt wel voor één van de mooiste nummers van dit album. Een stuk minder is dan het plichtmatig en qua vibe te moderne Clipped Wings. Het wordt gelukkig snel weer wat beter met Believe That It’s So. Dit kan zomaar een meezinger worden en geinige tempowisseling ook.
Bij Fool For You verwacht je in het refrein gewoon die backingvocals. Qua vibe goed neergezet, qua song niet heel verheffend maar best lekker. Cool wordt het dan weer met het swingende All Rounds On Me. R. Kelly goes rockabilly en dat bevalt me prima. Één van de betere songs van dit album. Het rockabilly jasjes past R. Kelly prima. Grote stap is het dan ook naar het modernere Believe In Me. Prima gezongen dit nummer, maar echt boeiend is het niet. Hebben we allemaal zo vaak gehoord, dit songconcept. Datzelfde valt te zeggen over Green Light. De nummers lijken ook niet echt in het totaalplaatje van het album te passen, totaal andere vibe.
Na When a Man Lies en All Rounds On Me is Party Jumpin’ ook één van de beste songs van dit album. Een waar feestje dit nummer, die vooral gestoelde vind in de doo-wop sound. Cool gedaan.
Afsluiter Share My Love is de andere single van deze plaat. Valt ook weer in het Happy People 2.0 kastje. Fijn nummer, fijne afsluiter.

Al met al een prima album van R. Kelly. Hij gaat verder waar hij bij Love Letter mee gestopt was. Zolang de beste man dit soort muziek blijft maken is het goed genietbaar. Paar sterke nummers, verder veel standaards die niet vervelen en toch ook weer een aantal mindere. Maar daar malen we niet om, dit album gaat zeker nog vaker aan.

Ik heb Young Jeezy niet kunnen ontdekken op het nummer Believe in Me. Sterker nog, hij staat ook helemaal niet vermeld in het boekje.

Prima album!
"Love is" heeft echt zo'n Barry White vibe, "Feelin Single" gewoon lekker R. Kelly op zijn best "Lady Sunday" beetje zoals de The O'Jays,
"All Rounds on Me" retro zoals Raphael Saadiq.
Hou hier wel van!
"Believe in Me" toch wel mijn favoriet tot nu toe.

Rockt nog steeds.

Hij produceert zelf ook heelveel, waarlijk een (muzikaal) genie. Zijn strapatsen buiten de muziek om daargelaten.