menu

Orchestral Manoeuvres in the Dark - Crush (1985)

mijn stem
3,06 (65)
65 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Virgin

  1. So in Love (3:29)
  2. Secret (3:56)
  3. Bloc Bloc Bloc (3:28)
  4. Women III (4:26)
  5. Crush (4:28)
  6. 88 Seconds in Greensboro (4:09)
  7. The Native Daughters of the Golden West (4:05)
  8. La Femme Accident (2:50)
  9. Hold You (4:01)
  10. The Lights Are Going Out (3:57)
totale tijdsduur: 38:49
zoeken in:
avatar van vigil
4,0
Als dat gaat gebeuren dat zal dat met een dvd zijn met daarop de Crushmovie die in de tijd op video is verschenen. Wellicht dat ze op de 1ste schijf de b kanten en If You Leave plaatsen maar daar heb ik niks over vernomen

avatar van dazzler
4,0
vigil schreef:
Als dat gaat gebeuren dat zal dat met een dvd zijn met daarop de Crushmovie die in de tijd op video is verschenen.

Je bent blijkbaar nogal zeker van die bonus dvd. Heb je daar info over dan?

Over Crush is momenteel nog niets bekend. Vorig jaar rond deze tijd
was OMD zelf al bezig om de aandacht op de verjaardag van Junk Culture te richten.
Nu verscheen Crush wel iets later op het jaar, dus dat kan nog komen, hoewel ik niet zeker ben.

Onuitgebracht materiaal, dat moet ongetwijfeld bestaan.
Als ik me goed kan herinneren uit de oude biografie zijn er een paar tracks
uit het Crush - The Pacific Age tijdperk die nooit verder kwamen dan de demo fase.

Officieel uitgebracht materiaal kunnen we wel lijsten.

Concrete Hands [b-kant So in Love 7"]
Maria Gallante [b-kant So in Love 12"]
Drift [b-kant Secret 7" & 12"] *
Firegun [b-kant La Femme Accident 7" & 12"]
If You Leave [Pretty in Pink single] **

So in Love [extended]
Concrete Hands [extended - b-kant So in Love 12"]
Secret [extended] ***
La Femme Accident [extended]
If You Leave [extended]

* Drift is een instrumental, geschreven door Paul Humphreys en Martin Cooper
en werd geproducet door Brian Tench (de producer van Junk Culture) wellicht een leftover.
** de b-kant van If You Leave was 88 Seconds in Greensboro
*** er bestaat nog een alternatieve remix uit 1988 (nav hun eerste Greatest Hits album)

Dat is te veel om op één schijfje te zetten, zeker als er nog demo's of onuitgebracht materiaal is.
Ik zou niet goed weten waarom men niet op dezelfde manier te werk zou gaan als bij Junk Culture.
Dat Crush the movie er op DVD bij kan komen, is uiteraard een bonus.

Laten we hopen dat het de moeite wordt en dat het ook allemaal gaat gebeuren.

avatar van vigil
4,0
dazzler schreef:
(quote)

Je bent blijkbaar nogal zeker van die bonus dvd. Heb je daar info over dan?

Dat kan ik nu natuurlijk nergens meer vinden maar ik heb een tijd geleden gelezen dat die besprekingen met Universal (die langer duurden dan gemiddeld en dan nog is het gedeeltelijk fout gegaan ) om zowel Junk als Crush ging. Crush is voor de Amerikaanse markt natuurlijk nog best belangrijk (vandaar dat If You Leave er wel op MOET) en dat het dan om een bonus dvd zou gaan.

Voor mij ook het interessantst omdat die ik al die andere nummers wel heb. Overigens hoor je in de film een instrumentale versie van Secret dus wellicht dat die nog ergens geplaatst gaat worden. Je zou bijna hopen op een 3 disc versie (2cd/1dvd) maar dat is vrees ik net te veel van het goede.

avatar van vigil
4,0
Overigens heb ik de film 1 keer gezien lang lang geleden

avatar van dazzler
4,0
vigil schreef:
Crush is voor de Amerikaanse markt natuurlijk nog best belangrijk (vandaar dat If You Leave er wel op MOET) en dat het dan om een bonus dvd zou gaan. Je zou bijna hopen op een 3 disc versie (2cd/1dvd) maar dat is vrees ik net te veel van het goede.

Als men Crush (wereldwijd nog altijd hun best verkochte album, net omwille van die Amerikaanse markt) inderdaad opnieuw aan de Amerikaanse man of vrouw denkt te kunnen brengen, zou het best wel eens kunnen gaan om een 2CD+DVD. Edsel heeft dat de laatste jaren met heel wat bands gedaan.

Er staan nog wat stukken van de film op YouTube en in de aftiteling
zit volgens mij een langer instrumentaal stuk van La Femme Accident.
Die stukken heb ik hierboven in de tracklijst trouwens gelinkt.

avatar van vigil
4,0
Ondanks al ons geblaat staat het gemiddelde hier nog altijd onder de 3


Ozric Spacefolk
vigil schreef:
Ondanks al ons geblaat staat het gemiddelde hier nog altijd onder de 3


Ik dacht dat ik OMD helemaal niet goed zou vinden.
Maar deze plaat ligt mij erg. Ik zal eens meer platen van ze luisteren uit deze periode, ipv hun beginperiode.

Mooi gezongen, goed gearrangeerd en smaakvolle instrumentatie, wat wil je nog meer?

avatar van vigil
4,0
En dankzij jouw 4 boven de 3

avatar van dazzler
4,0
Ozric Spacefolk schreef:
Mooi gezongen, goed gearrangeerd en smaakvolle instrumentatie, wat wil je nog meer?

Het album waarmee ze Amerika enterden.
En weg wilden van het synthipop imago door het instrumentaal palet te verbreden.

De opvolger biedt meer van dat, maar telt een paar zwakkere songs.
De voorganger heeft nog iets meer een elektro klank, maar dezelfde pop aanpak.

Ik zou eerst Junk Culture en daarna The Pacific Age proberen.

Kant 2 van Crush is wat mij betreft hun beste plaatkant uit deze periode.

Ozric Spacefolk
Is 1984//1985 sowieso niet het keerpunt van synthpop, dat veel bands meer analoge instrumenten erbij voegden?

Ik merk dat bij a-ha, Alphaville, Tears for Fears, Eurythmics etc. ook een beetje.
Al houd ik ook van die kille synthklanken, een warme pop-plaat lust ik net zo goed.

avatar van dazzler
4,0
Ozric Spacefolk schreef:
Is 1984//1985 sowieso niet het keerpunt van synthpop, dat veel bands meer analoge instrumenten erbij voegden?

Klopt.

Al zit de focus van de Europese synthipop bands op de Amerikaanse markt daar voor iets tussen.
Veel van die groepen waren al big in Europe en zochten naar wegen om over de plas te geraken.

Het zal verbazen, maar Crush is het best verkochte OMD album.
En dat komt door die doorbraak op de Amerikaanse markt met de single If You Leave.
Die stond op de Pretty in Pink (1986) soundtrack en werd er een nummer 4 hit.

Als een album aanslaat in de States heb je meteen zoveel miljoen exemplaren meer op je teller.

Ozric Spacefolk
Ik ben trouwens een groot liefhebber van Edward Hopper, en OMD wilde iets echt Amerikaans voor hun plaat. Leuk dat het zo heeft uitgepakt.
Hier het hele verhaal...

avatar van dazzler
4,0
Mooi.

Ik heb daar voor het OMD forum ooit eens een artikel over geschreven.
Dat sommige nummers op Crush ook heel erg aan Hopper schilderijen doen denken.

Hun meest recente single Night Café refereert zelfs letterlijk naar het gelijknamige schilderij.

Dat doet me eraan denken dat hun laatste album misschien wel wat voor jou is.
Orchestral Manoeuvres in the Dark - English Electric (2013)

avatar van deric raven
So In Love vind ik muzikaal aardig wat raakvlakken met Such A Shame van Talk Talk hebben, verder hoor ik in de tweestemmigheid veel Tears For Fears terug.
Nog wel een flinke hit, maar wel definitief gevallen voor het Top 40 geluid.
Secret lijkt op Nik Kershaw, voor mij blijft Crush het afhaakalbum (alles hiervoor heb ik wel).

avatar van TEQUILA SUNRISE
Eigenlijk is de band bij mij een beetje onderbelicht gebleven in de jaren 80. Enkel een verzamelaar en wat maxi singles in de kast staan ( o.a Talking Loud And Clear & So In love ). Eerste beluistering van deze Crush geeft een wat wisselend beeld. Door het sterke album English Elecric ( 2013 ) heeft de band momenteel absoluut mijn aandacht en zal ik met terugwerkende kracht hun gehele oeuvre een doorspitten.

avatar van deric raven
So In Love heeft een Talk Talk achtig begin, maar gaat vervolgens erg vrolijk verder, de hoge samenzang tussendoor doet mij wat aan Tears For Fears denken, en natuurlijk zijn er raakvlakken met Depeche Mode.
Op het laatste wil ik even verder ingaan.
OMD en Depeche Mode wisten beide met singles redelijk tot goed te scoren; OMD uiteraard met de nummer 1 hit Maid of Orleans, samen op tournee door de Verengde Staten.
Maar Depeche Mode begon vrij commercieel, en werd steeds zwaarder; OMD zocht na Dazzle Ships steeds meer de luchtige kant op.
Bij Depeche Mode kreeg dit een vervolg met de succesvolle 101 tour, volgens mij scoorde OMD een stuk minder.
Secrets heeft meer de sound waar Pet Shop Boys een jaar later meer zou scoren, en Bloc Bloc Bloc heeft Yazoo invloeden , eigenlijk verwacht je dat Crush helemaal deze richting op zou gaan, maar ik kende voornamelijk de singles; het betere La Femme Accident heb ik zelfs ooit uit de uitverkoopbakken gevist.
De betere songs zijn juist de nummers die niet op single zijn uitgebracht, door het mysterieuze sfeertje bij Women III werd ik al enigszins verrast, maar wat volgt spreekt mij nog meer aan.
Bij Crush klinkt Andy McCluskey bijna als Dave Gahan van Depeche Mode; de muzikale omlijsting met die vreemde stemmetjes had voor mij achterwege mogen blijven; het had wat soberder gemogen.
88 Seconds in Greensboro sprinkt er positief bovenuit, het Radio GaGa (Queen) achtige begin wordt opgevolgd door een New Order achtige vervolg.
Wat had ik graag een hele plaat in deze lijn gehoord; dit is voor mij OMD op zijn best, het Bring On The Dancing Horses (Echo & the Bunnymen)koortje sluit het perfect af.
The Native Daughters of the Golden West is zelfs nog wat zwaarder; Joy Division is de naam die in het begin in mij op komt, mooi hoe de wat meer Oosterse invloeden er in verwerkt worden, en die gitaar maakt het toch wel af.
La Femme Accident zou ik als afsluiter op de A kant hebben gezet, en dan zou ik de B kant openen met Crush, deze past niet mooi achter The Native Daughters of the Golden West, al is het duidelijk de beste single van Crush.
Bij Hold You komt de hoge zang beter over, maar deze heeft wel een hoog Jamin gehalte; mooi verpakt, maar net wat te zoet.
The Lights Are Going Out is een donkere afsluiter, en behoort met 88 Seconds in Greensboro en The Native Daughters of the Golden West tot de drie hoogtepunten, maar is kwalitatief gezien net iets minder; als totaal een voor mij te wisselvallig geheel.

avatar van dazzler
4,0
CRUSH (1985) 2CD deluxe edition repair shop

Het is nog steeds wachten op een heruitgave van Crush (1985) en The Pacific Age (1986).
Kennelijk is men nergens geïnteresseerd in het verder updaten van OMD's backcatalogus.

In plaats van te wachten tot ik een ons weeg, waagde ik mezelf aan een 2CD deluxe poging in de link.

avatar van Man of Sorrows
vigil schreef:

meest vrolijke nummer: So In Love



Dan maar even de eerste reactie bij dit album quoten; ik vind het dan weer één van de meer treurige nummers die ik ken. Wel een parel, mooie arrangementen ook; zou vandaag prima passen tussen iets van Brandon Flowers, M83 en White Lies.

avatar van Parlotones
Bij mijn cd staat de tekst net omgekeerd de band naam helemaal onderaan en Crush boven dat bruine flatgebouw in het midden. Meerdere album hoezen?

avatar van dazzler
4,0
Parlotones schreef:
Bij mijn cd staat de tekst net omgekeerd de band naam helemaal onderaan en Crush boven dat bruine flatgebouw in het midden. Meerdere album hoezen?
De hoes op MusicMeter is de originele vinyl hoes.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:41 uur

geplaatst: vandaag om 03:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.