The Animals - The Animals [US] (1964)

De U.S. versie van het debuutalbum van The Animals bevat, in tegenstelling tot de Britse, wel de twee eerste succesvolle singles 'Baby Let Me Take You Home' en 'The House Of The Rising Sun'. Verder komt de tracklist, de volgorde niet in aanmerking genomen, aardig overeen. Wel vind je op dit album een b-kantje als 'Gonna Send You Back To Walker' wat verder niet op een Animals album te vinden was.

Ik moet toch vaststellen dat het album meer dan ik had gehoopt afwijkt van de engelse versie zonder de extra tracks.
The House of the Rising Sun komt daarop niet voor om maar eens een nummer te noemen. Uiteraard staat dat nummer wel op een aantal verzamelalbums op spotify.
Hoe dan ook, ik kan een aantal andere tracks niet streamen of scrobbelen, Geen stem dus.
10e in de 100 Greatest Albums of 1964, 18e in BestEverAlbums 1964.

In tegenstelling tot de UK versie van dit debuutalbum van The Animals staan op de US versie wel de succesvolle singles The House of the Rising Sun & Baby Let Me Take You Home. En dat is duidelijk een pluspunt. In the sixties zag je ditzelfde vaker, bijvoorbeeld ook bij Jimi Hendrix, the Stones & the Beatles. En nu in 2021 geef ik toch de voorkeur aan de USA versie met de singles. Voor die singles moesten natuurlijk wel 2 songs wijken van the UK version, in dit geval de blues covers Boom Boom & Dimples. Die klinken ook niet verkeerd, maar zijn niet zo geslaagd als genoemde 2 singles.

Andere fijne nummers zijn bijvoorbeeld Gonna Send You Back to Walker, ook alleen op the US version i.p.v. The Story of Bo Diddley, en het fraaie Blue Feeling. Er staat overigens geen minder nummer op dit album. The Animals klinken als jonge band lekker fris, maar ook erg goed. De zang van Eric Burdon is natuurlijk uitstekend. Net als overigens de productie van Mickie Most. Een zeer geslaagde debuutplaat.

Maar liefst vijf andere nummers dan de Engelse release, en dat er het één en ander heeft moeten wijken voor de twee singles is begrijpelijk, maar dat Story of Bo Diddley, Bury my body en Boom boom zich onder de slachtoffers bevinden terwijl melige nummers als I'm in love again en I've been around gehandhaafd zijn is doodzonde. En laten we ook niet vergeten dat House of the rising sun hier in een flink ingekorte versie op staat, met een gekortwiekte solo, één couplet minder en een fade-out op het einde, en dat is toch wel een flinke aderlating. Enfin, de overige nummers wijken niet af van hun tegenhangers op de Engelse release, I'm mad again vinden we hier in ieder geval nog wèl terug, en wat er verder opstaat is niet slecht, maar ik kan deze versie toch niet prefereren boven de Engelse. (Van Talkin' 'bout you is een vijf minuten langere "full version" te vinden op The complete Animals, waar sowieso alles van zowel de Engelse als de Amerikaanse versie van deze plaat op staat.)