Angus Stone - Broken Brights (2012)

Gaaf dat Angus naast het nieuwe aankomende album van zus Julia zelf ook met een nieuw album komt. Net als bij zijn zus ben ik ook zeer benieuwd naar zijn nieuwe album. Het tweetal levert tot nu toe alleen maar kwaliteit!

Ik vind hem tegenvallen, mis de chemie met Julia. Het is zeker voldoende, maar niet meer buitengewoon goed.

Meest gehoorde album van de laatste tijd dus dat verdient dan een 4..voorlopig. Charmant plaatje!!

Waarom ik het zo leuk vind weet ik eigenlijk niet, mischien gebrek aan concurentie ??

Is het album gelekt of inmiddels al uit?

Gelekt, vrijdag ligt hij in de winkels.

Dit keer niet onder de naam Lady of the Sunshine maar onder zijn eigen naam. Met het Lady of the Sunshine album vond ik vorige keer ook al dat Julia beter zonder Angus kan, dan andersom. Kijken of dat nog steeds zo is.

Hier kijk ik toch meer naar uit dan de plaat van z'n zus. Goed maar niet geweldig. Ik hoop dat hij op deze plaat wat invloeden van Lady of the Sunshine meeneemt.

Fijn plaatje. Hij bleek donderdag in het interview dat ik met hem had ook de verlegen, ingetogen jongen die je bij deze muziek verwacht. Een dagdromer ook en ook dat hoor je op dit album goed terug.

Zeer leuke plaat. Solo vind ik hem beter dan zijn zus.
Voorlopig 4*

Wat is die fluit in The Blue Door toch zalig.
En dit plaatje verdient bij nader inzien vier sterren.

Mwah, er staan een paar aardige nummers op maar het kabbelt vaak een beetje voort. Had best wat spannender gemogen.

Hier vertelt hij over deze plaat: Angus Stone: ?Broken Brights geeft me een euforisch, dromerig gevoel? - Revolver's Lust For Life magazine - lustforlifemagazine.nl

Dit album is een stuk anders dan wat we gewend zijn van het duo met zijn zus. Het ligt meer in het verlengde van zijn vorige solo-album onder de naam Lady Of The Sunshine, maar dan een flink stuk rustiger. De blues en rock-invloeden die we daar wel hoorden horen we hier (bijna) niet meer. In plaats daarvan krijgen we hier meer country en folk-invloeden.

Er staan hier een aantal hele fijne liedjes op, en ook wat potentiële zomerhitjes (hoewel vaak nèt niet). Het opzweperigere stuk in openingsnummer 'River Love' is absoluut een van zulke hoogtepunten. Deed me overigens heel erg hieraan denken!
Op Bird On The Buffalo horen we de elektrische gitaar met die typerende sound die we al kenden van het duo met zus Julia, en ook op Julia's soloplaten (It's All Okay). Het eerste deel van dit nummer vond ik heel fijn, maar de tweede helft waarin de zin 'like a bird on a buffalo' tot in den treure wordt herhaald wordt na een halve minuut toch wel wat vervelend.

De nummers van Angus lijken, met alle respect, niet echt ergens over te gaan. Dit in tegenstelling tot de nummers van Julia Stone (als we toch aan het vergelijken zijn...). Ook vind ik zijn stemgeluid niet fantastisch. Behoorlijk ingehouden, een soort van binnensmonds, en daardoor moeilijk te verstaan.

Voor de nodige variatie wordt gezorgd door 'The Blue Door' dat zo in de soundtrack van een westernfilm had gepast. Althans, afgezien van het Pocohontas-fluitje. Maar het zijn juist deze subtiele dingetjes die het album interessant houden.
Apprentice Of The Rocket Man is ook weer zo'n merkwaardig gevalletje. Het is meer gesproken dan gezongen, maar veel maakt het niet uit. De muziek doet hier met phaser- en tremolo-effecten op de gitaar en zo nu en dan een ruimteschipachtig geluidje meer denken aan een science-fiction film. Ik zie Angus zo door het heelal zweven terwijl dit lied klinkt, of als Elliott naar de hemel kijkt, bedroegd voor zijn vriend E.T. (Sorry, het is een jaar of 12 geleden dat ik die film zag).
Hierna gaan we weer terug naar het relatief voorspelbare, maar niet zonder eerst een klein uitstapje naar de rock te maken met Only A Woman dat eindigt met een Neil Young-achtige gitaarsolo.

We vervolgen ons avontuur van iets meer dan een uur met The Wolf And The Butter, een lied met een ietwat eigenaardige titel maar met een lekker refrein en, aah, een mondharmonica!
De extra instrumentjes en 'monstergeluidjes' op het lied 'Monsters' vind ik nog wel even het noemen waard. Het 'kinderkoortje' tegen het eind van dit lied doet ons een beetje denken aan A&JS-track 'Another Day', en is het niet mogelijk dat de trompet die we horen bespeeld wordt door Julia? (Echt, kan iemand dat checken?)

It Was Blue komt als rocker dan weer helemaal uit het niets en valt behoorlijk buiten de boot. Het eindigt dan ook weer zo plots met een iets te snelle fade-out. Jammer. Slotnummer End Of The World vond ik ook wel nog een behoorlijk minpunt! Behoorlijk overbodig en mijn inziens geen geschikte afsluiter voor dit album. Gooi die twee laatstgenoemde nummers eruit en het album had nog een prettiger uitziende speelduur ook. Maar ach, Angus zal er wel een doel mee hebben.

Desondanks hebben we hier, op wat kleine aanmerkingen en het laatste lied na, te maken met een fijn CDtje met leuke deuntjes (het handgeklap, het Edwarp Sharpe-esque "Hey!" en het fluiten in Wooden Chair) en teksten waar je je niet teveel over na moet denken. Instrumentaal en qua productie doet het ook wat volwassener en serieuser aan dan het werk van Angus & Julia Stone. Een fijn zomers plaatje dat voornamelijk lekker wegluistert. Veel meer zul je met dit album niet in huis halen.

3,5*

Ik ontdek zojuist dat Wooden Chair al te horen was op de Angus & Julia Stone-EP 'Heart Full of Wine'.
Het betreft echter een oudere versie (een demo wil ik het niet noemen). Niet bepaald de moeite van het luisteren waard, maar ik denk: ik meld het even.
Het lied heeft voor dit album een complete metamorfose ondergaan. Zowel qua tekst als instrumentarium. Getuigt toch van muzikaal vakmanschap van Angus!

Klopt, maar juist wel de moeite om te beluisteren . De 2 eerste EP's van hun als 1 koop aangeschaft en er staan absoluut juweeltjes op. Maar aan jouw beoordeling van Heart full of wine, kan ik jou niet overtuigen .

Heb eindelijk mijn exemplaar van dit album binnen en ben zeer benieuwd. Qua gemiddelde komt ie nu al lager uit als de voorganger, maar dat zegt natuurlijk niet alles.

Ik hou absoluut van Angus & Julia Stone hoor. De Choclates & Cigarettes EP vind ik wel goed, en ook 'Memories Of An Old Friend' wat feitelijk een bloemlezing van de EPtjes is.

Ik zal die binnenkort ook misschien van een stem voorzien. Die vallen ongetwijfeld hoger uit.
Hollywood EP heb ik echter niet.

Net binnen op vinyl en wat klinkt dit toch verdomd goed!
Gaat voor mij naar 5*... Kan er geen enkel slecht nummer uithalen.

Mee eens, ik ben wel een beetje teleurgesteld. Had toch op een vervolg van LotS gehoopt.

Ik ga het over een tijdje nog eens proberen.

Ondertussen ben ik meer gecharmeerd van het nieuwe album van Julia.

Zus Julia doet het solo wat beter bij mij dan broer Angus. Waar ik de combinatie tussen deze twee uitstekend vind daar pakt met name dit solo-album van Angus toch wat minder goed uit.
Het kabbelt lekker voort maar het mist net dat ene extraatje. Zuslief? Ik denk het wel.

Overigens beviel Lady of the Sunshine me dan weer wel goed.

Wat wel een grappige conclusie is is dat veel mensen moesten wennen aan Julia's stem en Angus met zijn debut leek alsog hij de solo-'strijd' ging winnen van zijn zus. Inmiddels zijn we van beide 2 solo albums rijker en komt Julia inmiddels beter uit de verf.
Ik moet zeggen dat beide mij wel bevallen, alleen zijn ze tesamen simpelweg niet te evenaren in vergelijking met solo.

Ik vind Angus onbetwist beter uit de verf komen met zijn solodebuut.

Dan zou ik (en velen met mij) het vervolg van Julia adviseren om eens te pindakazen

Ik zeg juist dat ik Angus solo beter vind dan Julia...

Dit is niet zijn solodebut, maar snap nu dat je dit album dus bedoeld: je vindt Angus solo sowieso beter...

Ja, ik weet dat hij ook nog een ander project had, maar volgens mij was dat een soundtrack en dat zie ik daarom niet als zijn solodebuut. Maar dat project vond ik overigens ook best lekker.

Lady Of The Sunshine is absoluut geen soundtrack

Idd: zie hier...

Hmm hoe ik daar dan bij kom... Vreemd. Maar toch, hij bracht die plaat niet onder eigen naam uit en deze wel. Waarom is dat dan...

Misschien had het te maken met zijn platencontract? Voor de hand liggender is dat LoTS heel anders is als het werk met zijn zus, en dat hij daarom koos een andere naam te kiezen omdat mensen die niet van Angus & Julia Stone houden dat album minder snel zouden beluisteren.

Who knows..?

Als ik moest kiezen, hoor ik ook liever dit album dan dat album van zijn zus (By the Horns geloof ik). Samen echter op hun best.