Ty Segall Band - Slaughterhouse (2012)

Een productief baasje die Ty Segall. De Garagerocker gooide eerder dit jaar hoge ogen met zijn samenwerkingsverband met White Fence (Hair) en bracht precies een jaar geleden de prima soloplaat 'Goodbye Bread' uit. Ondanks dat 'Slaughterhouse' zijn derde plaat is binnen een jaar, is dit nieuwe wapenfeit er niet minder goed om geworden. Sterker nog: dit album is zijn beste tot nu toe.

Verschil met eerder solowerk is dat bij de opnames van dit album de gehele live-band werd betrokken.
Vandaar dat er anno 2012 ook 'Band' achter 'Ty Segall' is geplakt. Het levert een voller en indrukwekkender geluid op. Soms hoor je gewoon bruut garagegeweld zoals in de titelsong of 'The Tongue'. Soms ook redelijk melodische nummers als de fantastische singles 'I Bought My Eyes' en 'Wave Goodye'. Het zijn opwindende gitaarmomenten. Segall kan de boel als geen ander laten exploderen met moddervette (dubbele) solo's (lees: Black Sabbath). Het is vermakelijk en fijn om naar te luisteren. Door de Lo-Fi opnames en het speelplezier dat van dit vijfde studioalbum afdruipt, is 'Slaughterhouse' een lekker spontaan album geworden. Er is alle ruimte om na een onwijs vieze gitaarsolo even lekker 'Fuck Yeah!' te roepen, of zijn band aan te sporen met 'Extra Fast!'.

Toch zijn er nog wel wat aandachtspuntjes voor Ty Segall. Op 'Slaughterhouse' horen we veel van hetzelfde. Iets meer afwisseling zou de soms wat (te) slordig uitgevoerde muziek, niet verkeerd doen. Garage is natuurlijk muziek waar je wel voor in de stemming moet zijn, en dat geldt voor dit album ook. Waarom er een 'gitaar echo' van ruim 10 minuten op de plaat moet staan in vorm van afsluiter 'Fuzz War' is (en blijft) me een groot vraagteken. Net als die griezelige album cover overigens.

Al met al een fraai album van de grootste Garage held van het moment. Een voorlopig hoogtepunt uit de loopbaan van meneer Sygall.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Bij Uncut hadden ze het geweldige idee om the Ty Segall Band op hun augustus cd'tje te zetten met de single I Bought My Eyes. Ja zeg, dat is echt een geweldig nummer! Pracht van een melodie, pakkende gitaren, een ruige garage sound en dat allemaal samen in de mix. Op naar het album Slaughterhouse: daar staat de opener met de vrolijke titel Death ervoor. Een ijzersterke rauwe opener. Doet me wat denken aan the Black Angels.
Titelsong Slaughterhouse ragt gillend verder, maar wel met een aanstekelijk gitaarloopje.
The Tongue is een volgend hoogtepunt. Het is raggen, maar wel doordacht op één of andere manier, waardoor het toch een pakkende song is. Tell Me What's Inside Your Heart vind ik briljante rock 'n roll. Oeehh oeehh oeehh! Wat een geweldige gitaarsolo trouwens!

Wave Goodbye is zeker het eerste deel zwaar aangezet, zowel bas als gitaar. Je hoort hier wel wat Black Sabbath en Deep Purple in terug. Net anders, maar alweer een geweldig nummer. Muscle Man is weer veel meer rock 'n roll. The Bag I'm In is een vrolijke titel, dus heeft het ook een vrolijke baslijn... Daarbovenop is het eerste klas garagerock. Die leuke tegenstelling zorgt voor een geinig nummer.
Diddy Wah Diddy: "here we go extra fast". Gierende garagerock volgt. Oh Mary vind ik een geweldig gitaarnummer, jammer alleen dat het zo kort duurt. Daar laten ze een kans liggen. En dat terwijl de gitaarklanken van Fuzz War wat overdreven ruim 10 minuten duren...

Die aparte combinaties van geweldig gitaargeweld, toch ook melodieuze songs en raggende garagerock levert Slaughterhouse een heel eigen geluid op, zeker ook door de zang van Ty Segall. De energie spat ervan af, uitstekende plaat.