Periphery - Periphery II (2012)

Ah Periphery, een band die ik nooit echt helemaal heb kunnen waarderen. Muzikaal is het allemaal puik, en het is in orde. Mooie rustige passages die overgaan in zeer harde bombastische stukken. Niets mis mee, alleen de zang.. De man kan zingen, ik hoor dat wel, en kan schreeuwen/growlen, dat hoor ik ook wel. Maar als hij de hoogte in gaat, doet me dat pijn. Het is te schel, het is te (vergeef me voor dit woord) nichterig. Tenminste.. dat dacht. Op het eerste album.

Op dit album is de muziek gegroeid, ze zijn volwassener geworden. Muzikaal is het nog steeds hetzelfde liedje: rustige passages (soms electronisch) en harde bombastische lompere stukken (meer aanwezig op dit album).
Maar de stem, die is gegroeid, waar ik hem op het eerste album te (vergeef me weer voor dit woord) nichterig vond, is ie nu gegroeid, nog steeds de hoogte in, maar met een heerlijk rauw randje, en ze hebben aandacht gehad voor bands als Protest the Hero, er is veel afwisseling met hoogtes en met de grunt, die op dit album ook lager, en kwader is geworden. Dit album houdt mijn aandacht vast, iets wat het vorige album niet kon doen.

Al met al een goed, en lekker album!

4*

Imposant, maar toch wel wat minder dan het overweldigende debuut uit 2010. Het songmateriaal is ditmaal niet zo verrassend en minder memorabel. De progressieve mengeling van mathmetal/ djent/ emorock/ ambient en techno zit wel weer verdomd goed in elkaar en het is allemaal prachtig geproduceerd. Soms zijn de songs nogal aan de drukke kant doordat ze iets teveel kanten opschieten. Door de lange speelduur is de plaat ook een beetje uitputtend. Vergeleken met het debuut is het album iets minder zwaar, vooral door het wat lichtere gitaarwerk. Mijn voorkeur gaat uit naar het wat zwaardere werk, maar dit tweede album is al met al toch wel weer erg fraai.

Ik merk inderdaad ook dat het een overwegend 'volle' plaat is.

Ik erken de kwaliteit, dat zit bij Periphery II wel goed, en het songmateriaal is overwegend zeer sterk. Daarnaast is Spencer Sotelo hier zeer goed bij stem en klinkt hij beter dan op Periphery I.

Desondanks kom ik niet verder dan 3*, aangezien de plaat naar mijn idee wat te veel van het goede is. Dit neemt niet weg dat het kwalitatief gezien prima in orde is. Hierna zal Periphery de sterke reeks voortzetten met de Juggernaut-saga, Periphery III en het beste werk van de band tot op heden: Periphery IV.