Killing Joke - Fire Dances (1983)

Het is een van de weinige Killing Joke platen die me niet kunnen bekoren, en die ik dan ook weinig opzet. Zeker niet slecht, maar vooral méér van hetzelfde...

Ik vind dat het stemgemiddelde voor deze plaat toch te laag ligt. In het algemeen is dit ook wel een Killing Joke plaat die dikwijls over het hoofd gezien wordt. Ik zie dit als een overgangsplaat. Killing Joke krijgt stilaan een toegankelijker geluid, dat op Nighttime helemaal tot zijn uiting komt. Voor mij is dit nog altijd 1 van de beste KJ platen, misschien ook wel omdat dit de eerste was die ik van hen kocht!
4*

Je hebt gelijk in zoverre dat ik hem ietsjes minder vind dan night time.. maar zeker geen slechte plaat! Maar met 5 stemmen zegt dat gemiddelde ook niet veel

Dit was inderdaad een overgangsalbum.
Van donker en experimenteel naar toegankelijker en vrolijker. Dit is veruit het meest positief gestemde album uit de collectie.
Toch gewoon 5 sterren voor mij.

Fijn dat iemand dit album zo hoog waardeert! Dit is ook één van mijn KJ favorieten..

Frenzy spelen ze nog altijd live en is echt een van hun beste nummers!

Deze is pas opnieuw uitgebracht, in geremasterde uitvoering met bonustracks (die naar mijn mening wél de moeite waard zijn!).

Tumble, tumble, here we go

Inderdaad, zoals ik ook in het Live topic in het forum al postte

http://www.musicmeter.nl/forum/15/4194

Ben ook behoorlijk opgewonden !!!!

Zoals Jaz schreef in zijn boodschap "let there be gladness in your hearts"

Ondertussen moet ik mijn mening omtrent dit album toch bijstellen, en ik verhoog dan ook zonder verpinken mijn stem van 2,5 naar 3,5. Want het wordt dan misschien nooit een favoriet, maar het is toch wel een goed album hoor !

Heerlijk album blijft dit. Vooral als ik heel erg boos ben zet ik hem snoei hard! Gewoon lekkere postpunk!

Dit is nochtans één van mijn favorieten.
Waar Revelations faalde, scoort Fire Dances.
Rituele dansen, georchestreerde waanzin.

Killing Joke vind ik de ideale groep om mijn demonen uit te drijven.
Fire Dances beluisteren werkt "exorcerend".
Het bevrijdt je van negatieve gevoelens.

Net zoals Perfume opmerkt moet je deze snoeihard draaien.
En liefst in één take omwille van het razende tempo.
Ik hou van de perfecte mix tussen popsong en postpunk.
Er staat geen enkel slecht nummer op.

I am a child of folly ... Now I want my way ...

Ook een van mijn favoriete KJ albums, tot nu toe dan. Soms bruut maar ook weer subtiel. Inderdaad geweldig om je demonen mee uit te drijven.

Favoriete tracks:
Song and Dance
Dominator
Wilful Days

Op Revelations vond ik Coleman als enige wat vrolijker klinken, maar op Fire Dances begint de gehele band aan een soort vrolijk feest. De nummers worden wat toegankelijker, de boel wat luchtiger en melodischer. Natuurlijk de eerste plaat met Paul Raven (R.I.P.).
De plaat wordt wat zwakker op Frenzy of Song and Dance, maar de rest is zeer energiek en tof. Dominator vind ik een apart geval: een dansbaar ritme dat het hele nummer hetzelfde blijft. Killing Joke heeft nooit bekend gestaan om de variatie binnen één nummer, maar toch had ik dat hier graag gezien. Verder is het nummer nog steeds een hoogtepunt op Fire Dances, want dat ritme is geniaal. Night Time is overigens het logische vervolg op Fire Dances.

Hoogtepunten: Rejuvenation, Harlequin, Dominator en Let's All Go.

"Let's all go to the fire dances!"

Ik ben een paar nummertjes aan 't checken via YouTube. Ze delen een manisch sfeertje en de gitaar is, meer dan ooit, werkelijk fantastisch!

Wat is die gitaarriff van het titelnummer toch ongelofelijk bruut!

En die van The Gathering

Ga je deze plaat al 5* geven?

M'n lieve vrouw zegt het net nog: De Killing Joke-cd's uit die periode hebben de prioriteit op het muzikale verlanglijstje.

Jawel, mijn vrouw houdt van 'goede' muziek!
(anders was ik niet met haar getrouwd )

Dit album heeft dezelfde positieve kracht in zich als het vooral oudere werk van New Model Army.
Pakt mij gelijk helemaal in.
Klinkt ook wel als U2 in hun beginperiode, aleen dan met een flinke dosering peper in de reet.

Kort en bondig, maar to the point, deric.

Een zwaar onderschatte Killing Joke plaat. Goed voor de fysieke conditie.

Altijd met veel plezier op Love Like Blood gedanst, maar dit album is net zo dansbaar.

Op de een of andere manier roept dit album bij mij de oude Adam & the Ants op.
Zit muzikaal erg in die richting.

Groeiplaat kan ook nog een 4 sterren album worden. Nu 2 keer gehoord.

Dat moet de tribal factor zijn: rituele vuurdansen.

Heb gister de originele cd binnen gekregen. In de aanloop naar het concert hebben we besloten het een en ander aan te schaffen.

Schitterende plaat, dit.
Er zit een nimmer aflatende drive in en Geordie en 'Big' Paul lijken op deze plaat tegen hun plafond te zitten. De muziek roept een gevoel van euforie op terwijl het dreigender dan ooit klinkt.
Vooral Frenzy is een gigantische mindfuck.

Onlangs toch maar eens aangeschaft en al is het misschien niet de beste van Killing joke Fire dances kan er als 'overgangalbum' zeker mee door.De kale en beukende ritmes hebben hier iets dansbaars gekregen en ook zit er een aangename leegte in de muziek.Veel draaien en dan kom je er achter waarom dit een groeiplaat van het zuiverste (rode) water is.

Op aanraden van Kaztor dit album beluisterd en uiteindelijk ook zelf aangeschaft. Echt een hypnotiserend album. De eerste paar keer wel even wennen, want het staat mijn inziens ver van Night Time af, het enige album dat ik kende.
Ik heb ook Brighter Than a Thousands aangeschaft. Die vind ik wel veel meer van Night Time weghebben, sterker nog, ik vind Brighter een stuk beter.
Dit album moet zeker nog groeien. Uitschieters tot nu toe: Dominator en Let's all go.

Dit album draai ik eigenlijk het meest als het gaat om hun vroege werk. Heerlijke plaat en een van mijn favorieten. Stuwende ritmes en snerpende gitaren, een vette bas en daar bovenuit het boze brullen/zingen van Jaz Coleman. Ook het eerste album met wijlen bassist Paul Raven. Typisch Killing Joke album waar ze in hun latere werk nog vaker op zullen voortborduren. Zet maar goed hard voor het beste effect!

Tip: Zet deze eens met een goede koptelefoon lekker hard. Dit vind ik absoluut een van hun beste uit hun beginperiode beter nog dan hun tweede en derde album. Heerlijk!