menu

Mark Knopfler - Privateering (2012)

mijn stem
3,77 (171)
171 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Mercury

  1. Redbud Tree (3:19)
  2. Haul Away (4:01)
  3. Don't Forget Your Hat (5:15)
  4. Privateering (6:19)
  5. Miss You Blues (4:18)
  6. Corned Beef City (3:32)
  7. Go, Love (4:52)
  8. Hot or What (4:54)
  9. Yon Two Crows (4:26)
  10. Seattle (4:17)
  11. Kingdom of Gold (5:22)
  12. Got to Have Something (4:01)
  13. Radio City Serenade (5:13)
  14. I Used to Could (3:36)
  15. Gator Blood (4:15)
  16. Bluebird (3:27)
  17. Dream of the Drowned Submariner (4:57)
  18. Blood and Water (5:19)
  19. Today Is Okay (4:45)
  20. After the Bean Stalk (3:54)
  21. Occupation Blues * (4:22)
  22. River of Grog * (3:42)
  23. Follow the Ribbon * (8:07)
  24. Your Perfect Song * (2:56)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 1:30:02 (1:49:09)
zoeken in:
3,0
Rogyros weet precies wat ik bedoel.
Nee inderdaad Mark Knopfler zal nooit stevige rock maken maar inderdaad tentijde van Dire Straits zat er toch wel wat meer pit in de zang van de heer Knopfler.

avatar van rudiger
5,0
SoundWave schreef:
Rogyros weet precies wat ik bedoel.
Nee inderdaad Mark Knopfler zal nooit stevige rock maken maar inderdaad tentijde van Dire Straits zat er toch wel wat meer pit in de zang van de heer Knopfler.


Ik vind wel dat Mark veel beter is gaan zingen na mate hij ouder is geworden , ten Straits tijde was het vaak binnensmonds mompelen , is nu veel beter en duidelijker te verstaan .

avatar van Hendrik68
Zijn duidelijker en betere zang lijken mij juist de eerste dingen die opvallen aan dit album. Er zit veel meer diepgang in dan hij feitelijk ooit gehad heeft. Dat is iets anders dan gepeperd, maar beter dan nu heeft hij nog nooit gezongen. Dat vindt hij zelf overigens ook. Er stond vlak na de release van dit album een interview met hem in het AD, waarin dit ter sprake kwam. Weet niet meer wat hij exact zei, maar noemde een paar punten woordoor zijn zang verbeterd was de laatste jaren. Ook gaf hij aan nog ontzettend veel nieuwe liedjes in zijn hoofd heeft om op te nemen.

5,0
rudiger schreef:


Ik vind wel dat Mark veel beter is gaan zingen na mate hij ouder is geworden , ten Straits tijde was het vaak binnensmonds mompelen , is nu veel beter en duidelijker te verstaan .
Helemaal met je eens, rudiger. Hij speelt en componeert muziek, die hij zelf mooi vindt. Kortom hij hoeft zich niet meer te bewijzen. Niet naar zijn platenmaatschappij en vroegere die-hards van Dire Straits.
Hij maakt simpelweg muziek , die hijzelf mooi vindt. En diegenen, die met hem meeëvolueren naarmate hij ook ouder wordt en mij telkens weer verrast met prachtige albums.
Moge er nog vele volgen. Dit album blijft mij in ieder geval erg boeien

avatar van Rogyros
3,5
rudiger schreef:
(quote)


Ik vind wel dat Mark veel beter is gaan zingen na mate hij ouder is geworden , ten Straits tijde was het vaak binnensmonds mompelen , is nu veel beter en duidelijker te verstaan .

Ten tijde van Dire Straits zat er zeker gemiddeld genomen meer pit in de zang van Knopfler. Hij probeerde de wat rockige nummers krachtiger in te zetten. Lukte hem ook best wel, binnen de grenzen van zijn stemkwaliteiten. Maar dat zegt niets over de kwaliteit van de zang zelf. Ik vind dat de stem van Knopfler veel warmer is geworden, wat dieper en voller. Ik ben zeker met je eens dat zijn zang beter is geworden, Ruud. Begin jaren '80 klonk zijn stem in mijn oren veel platter dan nu. Knopfler is geen groot zanger, maar zijn huidige stemgeluid klinkt erg prettig, warm, vertellend. Ik kan echt genieten van zijn klankkleur in combinatie met zijn muziek. Dat is perfect op elkaar afgestemd.

Tcoh wel grappig. Je ziet bij veel artiesten dat hun stem minder worden naarmate ze ouder worden. Vaak zijn dat de zangers die erg in de hoogte gaan en daarmee hun stem forceren. Bij Knopfler is het andersom. Hij heeft altijd de hoogte gemeden en nooit geforceerd. Hij is dus - uiteraard mede ingegeven door zijn beperkte bereik - zuinig geweest op zijn stem en daar plukt hij nu zeker de vruchten van. En wij ook!

5,0
Helemaal eens met je eens, Rogyros. Ik had het bijna niet beter kunnen verwoorden.
I.m.o. is Mark ook meer een verteller dan een zanger en vooral een prima muzikant!

avatar van Fingertippie
4,5
Een zeer aangename, genietbare, moderne troubadour..

Weer een geweldadige goed album van Mark Knopfler.

Beste song tot nu toe: Yon Two Crows.

avatar van richardbrugge
4,0
Ik vind hem lekker.

avatar van Janhero
3,0
DikkeDarm schreef:
Ik heb Mark altijd een saaie artiest gevonden (ook de shows) soms slaapverwekkend, maar sommige van zijn werkjes zijn wel te pruimen, zo ook deze. Klinkt allemaal vertrouwd met de en veilig zonder echt te experimenteren. En dat is jammer want dan had het een topper kunen zijn. Daarintegen houden saaie mensen vast aan vaste patronen en vallen dan ook nooit op. Wat wel weer leuk is dat bijna iedere muziekliefhebber Mark wel kent of er iets van heeft en dat is op zich wel een prestatie van deze man. Deze zal dan ook wel weer in de kast van vele muziek liefhebbers te vinden zijn....


Ik heb de Dire Straits lang geleden zien optreden en ik heb nog nooit zo een saai concert gezien, (nou ja gezien?? Ze bewogen helemaal niet) gehoord. Toen was ik jaren klaar met hun.
Dit album is wel ok maar zo als verwacht niks nieuws. Kabbelt wel lekker door op de achtergrond en het is weer prima geproduced zoals verwacht. Beetje slaapmuziek. Misschien zou het album zelfs beter zijn als hij niet zou zingen. Dan krijg je mooie Elevator music.

avatar van BenZet
4,5
Het is ook wel een beetje wat je van een concert verwacht. Van mij is de show veel minder belangrijk dan de kwaliteit van de muziek. Als die goed, met wellicht een extra jam erbij ben ik al zeer tevreden.

avatar van Eveningguard
Heb deze gratis bin Velvet gekregen bij een bestelling. Anderhalf uur ouwelullen gitaarwerk word me wel wat te veel. Deze gaat dan ook door naar pa.

5,0
Rogyros schreef:
(quote)

Ten tijde van Dire Straits zat er zeker gemiddeld genomen meer pit in de zang van Knopfler. Hij probeerde de wat rockige nummers krachtiger in te zetten. Lukte hem ook best wel, binnen de grenzen van zijn stemkwaliteiten. Maar dat zegt niets over de kwaliteit van de zang zelf. Ik vind dat de stem van Knopfler veel warmer is geworden, wat dieper en voller. Ik ben zeker met je eens dat zijn zang beter is geworden, Ruud. Begin jaren '80 klonk zijn stem in mijn oren veel platter dan nu. Knopfler is geen groot zanger, maar zijn huidige stemgeluid klinkt erg prettig, warm, vertellend. Ik kan echt genieten van zijn klankkleur in combinatie met zijn muziek. Dat is perfect op elkaar afgestemd.

Tcoh wel grappig. Je ziet bij veel artiesten dat hun stem minder worden naarmate ze ouder worden. Vaak zijn dat de zangers die erg in de hoogte gaan en daarmee hun stem forceren. Bij Knopfler is het andersom. Hij heeft altijd de hoogte gemeden en nooit geforceerd. Hij is dus - uiteraard mede ingegeven door zijn beperkte bereik - zuinig geweest op zijn stem en daar plukt hij nu zeker de vruchten van. En wij ook!


Dat hij sinds ik meen Golden Heart is gestopt met roken scheelt ook een hoop in postieve zin...

avatar van Rogyros
3,5
Dat is heel goed mogelijk. All vind ik zijn stem begin jaren negentig al beter eind jaren zeventig...

avatar van Madjack71
4,0
Knopfer blijft toch goede solo albums uitbrengen. Een hele dubbelaar zou misschien wel wat veel van datzelfde goede zijn. Niets is minder waar, Knopfler zet hier met zijn subtiele spel, de traditionele sfeer en zijn relaxte stem, die wel beter lijkt te klinken als ooit, een mooi stuk muziek neer. Voor mij misschien wel zijn mooiste uit zijn solo oeuvre, al heb ik er nog een paar niet geluisterd. Binnenkort in mei naar het concert in A'dam. Ben benieuwd hoe hij dit live over weet te brengen. I.i.g. onderweg er naar toe weet ik wel wat ik de auto ga draaien.

avatar van IntoMusic
4,5
Dit album werkt bij mij nog steeds in vergelijking van alles na Sailing. Erg afwisselend, mooie teksten en prima begeleiding. Het goede vind ik ook dat de fluit voor de Ierse invalshoek geregeld in de hoek blijft liggen

avatar van Ronald5150
4,0
Het dubbelalbum "Privateering" van Mark Knopfler heeft me zeer verrast. Niet zozeer gezien de kwaliteiten van Mark Knopfler, want die zijn buiten kijf als je het mij vraagt. Zijn gitaarspel is zo herkenbaar en karakteristiek. Daar zal ik altijd van blijven houden, of het nu bij Dire Straits is of solo, of welk ander project hij ook maar doet. Maar het is vooral het bluesgeluid op "Privateering" dat me zo positief raakt. Op de laatste soloalbums van Knopfler vind ik de Keltische/Ierse volksinvloeden iets te veel aanwezig. Op "Privateering" komen die her en der ook nog wel voorbij, maar voor mij is het vooral de blues en roots die overheersen. Dit levert een twintigtal liedjes op zonder dat ik het gevoel heb dat er vullers op staan. De eerder genoemde blues komt met name op de tweede CD goed tot uiting. Ook is het fenomenale gitaarspel van Knopfler prominent aanwezig vind ik. Niet scheurend of vlammend, maar uiterst smaakvol, sfeervol en bijzonder warm. De tonen die Mark Knopfler uit zijn Fender strat tovert voelen aan als een warm bad. Heerlijk. De sfeer op "Privateering" is heerlijk laidback en doet me denken aan J.J. Cale, en dat bedoel ik positief. Knopfler levert mijn inziens met "Privateering" zijn beste album af sinds "Sailing to Philadelphia".

avatar van TheFunkyM
3,5
Redbut tree is wel een heel lekker chill nummer zeg, samen met Go Love voor mij de hoogtepunten van dit album.

avatar van Deranged
Toch wel blij dat ik dit dubbel ceedeetje vandaag voor een schappelijk prijsje mee heb genomen.

Een vrij rustig typisch aging Knopfler album met ook die typische aging Knopfler teksten die helemaal niet onaardig zijn. Hij weet best leuke beelden te creëren.

avatar van Tony
3,0
Knopfler heeft altijd al aging geklonken...

avatar van Deranged
Sinds zijn solo releases zit daar wel wat in. Maar hier viert het wel hoogtij heb ik het idee. Het is een beetje lauw allemaal. Als een man die op zijn veranda maar wat zit te schommelen. Beslist geen slecht album en voor een dubbel uitgave behoorlijk consistent, kent geen diepte maar op zich ook weinig hoogtepunten. Mis af en toe een beetje die drive. De gitaar hoor ik hier nergens echt spetteren en de melodieën doen ook niet altijd even origineel aan.

Aangenaam album, maar het niveau van The Ragpicker's Dream haalt hij hier niet. Daar staan toch wel een paar knallertjes op wat mij betreft. Met een uitmuntende solo op You Don't Know You're Born.

avatar van iggy
3,0
Ik kan me behoorlijk goed vinden in je mening Deranged. De plaat draai ik ook niet bijster vaak. En dat zegt eigenlijk al een hoop. Voor de rest weinig aan toe te voegen.

avatar van superessy
5,0
Deranged schreef:
Sinds zijn solo releases zit daar wel wat in. Maar hier viert het wel hoogtij heb ik het idee. Het is een beetje lauw allemaal. Als een man die op zijn veranda maar wat zit te schommelen. Beslist geen slecht album en voor een dubbel uitgave behoorlijk consistent, kent geen diepte maar op zich ook weinig hoogtepunten. Mis af en toe een beetje die drive. De gitaar hoor ik hier nergens echt spetteren en de melodieën doen ook niet altijd even origineel aan.

Aangenaam album, maar het niveau van The Ragpicker's Dream haalt hij hier niet. Daar staan toch wel een paar knallertjes op wat mij betreft. Met een uitmuntende solo op You Don't Know You're Born.


De eindsolo op 'You don't know you're born' wordt niet gespeeld door Mark (mocht je in die veronderstelling zijn, dat kan ik niet opmaken uit je zin), maar door Richard Bennet.

avatar van Deranged
Dat was mij inderdaad niet bekend. En vind ik ook wel een beetje jammer moet ik zeggen.

Is natuurlijk een snoeihard eindbazende swagger solo die toch iets aan kracht inboet als hij niet van Mark zelf komt.

avatar van Running On Empty
3,5
Deze maar weer eens uit de kast getrokken.

Op momenten buitengewoon saai, en op andere momenten echt kippevel. Wat mij betreft had Mark het niveau hoger gehouden door het geheel op enkel CD uit te brengen en wat nummers te schrappen. Beoordeling blijft gewoon op 3,5 staan.

WPE
tja...wat moet ik van dit album zeggen? het is waar, Mark zingt nu echt wel mooier dan ooit, en zijn nummers zijn over het algemeen gewoon mooi. Maar...dit album bekoort me toch een stuk minder dan bijvoorbeeld Get Lucky. Hij haalt hier "zijn truckjes" opnieuw uit, en de meeste nummers vind ik absoluut niet boeiend. Maar er staan zeker wel een paar mooie nummers tussen, pareltjes. Dat maakt het dan toch wel weer voor mij dat ik 3,5 ster geef. Maar.....als zijn volgende album ook weer wordt als deze dan geloof ik het onderhand wel, want hij mag dan nog wel heel veel ideeën hebben voor nieuwe liedjes, maar echt nieuw kan ik dit niet noemen, en ik kan me voorstellen dat dit nog jaren door kan gaan.

bas1966
volgens mij is dat gewoon de tactiek bij al het werk van Mark: de pareltjes eruit halen en de rest nooit meer draaien. helemaal geen schande, want de parels zijn van een hoog niveau; op dit album: redbut tree; het album hierna: basil en silver eagle. zijn stem is er inderdaad op vooruit gegaan.

WPE
bas1966: je hebt gelijk, slaat de spijker op zijn kop!

avatar van goldendream
Dit album zit bij mij nog in de ontdekkingsfase. Het speelde al meermaals op weg naar en terug van het werk. Het geluid is nogal bluesachtig bij momenten en in die nummers lijkt de gitaarsound wat op die van Chris Rea. Neem 'Don't Forget Your Had' en 'Corned Beef City'. Persoonlijk houd ik meer van het warmere en o zo typische Knopflergeluid. Vroeger beschouwde ik Knopfler als de betere gitarist, Rea als de betere zanger met ook de sterkere nummers. Nu beschouw ik Knopfler nog steeds als de betere gitarist (warmere sound), Rea als de betere zanger (warmere stem), maar qua composities en nummers is er twijfel. Daarin lijken ze me elkaar waard. Misschien was dit beter geen dubbelaar geweest, maar gewoon één schijfje met pakweg 14 of 15 nummers. Stemmen is voor later.

Eén van de mooie dingen van 50+ worden is dat je deze muziek gewoon ongegeneerd mooi mag vinden.

avatar van Hendrik68
Waarom zou iemand van bijvoorbeeld 20 min dit niet ongegeneerd mooi mogen vinden?

avatar van Wickerman
Toen ik 20 min was luisterde ik veel Knopfler en Dire Straits. Schaamde ik me? Ja! Totdat de tofste jongen uit de klas zijn goedkeuring gaf: "Ik vind het niks. Maar dat jij het luistert en dat ook gewoon zegt, dat vind ik respect!"

avatar van El Stepperiño
4,0
Best triest eigenlijk, hoeveel schaamte we voelen bij het zijn van onszelf. Gelukkig zal (bijna) niemand je hier veroordelen op basis van je muzieksmaak op deze site. Ik ben naar de afgelopen twee concerten van MK geweest in de Ziggodome (2012 en 2015) en de man is nog steeds in staat zichzelf te vernieuwen, nieuwe muziek te maken (uiteraard met de welbekende MK-saus) en een twee uur durende show neer te zetten die wat betreft kwaliteit nauwelijks ingeboet lijkt te hebben. Wat een oeuvre, en inderdaad wat een warme stem heeft hij gekregen. Met het herfstweer blijkt Privateering toch weer een heerlijke plaat om op te zetten!

Gast
geplaatst: vandaag om 02:27 uur

geplaatst: vandaag om 02:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.