Yeasayer - Fragrant World (2012)

Inderdaad zeg. Ik ben er alleen nog niet uit welke ik lelijker vind.

dat raad ik je wel aan

Klinkt bij eerste geconcentreerde beluistering toch wel erg fijn. Vreemde grooves en geluiden, fijne zanglijnen en een kitschfactor die mij op dit moment wel kan bekoren. Intrigerend geheel dat zeker vaker beluisterd dient te worden.

Ik ben nog niet echt verder geraakt dan het eerste nummer, ik denk eigenlijk dat dit me wat meer ligt. Maar zal morgen eens grondig beluisteren om echt een mening te hebben.

Schots-en-scheve mengeling van R 'n' B en Indie-rock en simpel recht-toe-recht-aan dansen kan je er lekker niet op.
Zoiets als de eerste hits van Duran Duran (Union of the Snake, Is There Something I Should Know, Girls on Film....).
Als er toch zoiets als een 2012-sound is (we plakken Bear in Heaven, Alt-J, Friends, North Atlantic Oscillation, Django Django, Animal Collective er nog achter) en we staan weer ouderwets schots en scheef (post-punk anyone???) op de vulkaan te dansen.

Maar je moet het wel willen/kunnen zien/horen natuurlijk.

Het liedje stond bij Odd Blood toch ook al (minstens net zo) centraal? En ik hoor hier net zoveel gekunsteld gedoe als op Odd Blood, vind de twee albums vrij vergelijkbaar. Ik kan tot nu toe zelfs minder goed "liedjes" ontdekken in dit album als in Odd Blood. Moet hem nog wel vaker horen, dat wel. Maar misschien moet je Odd Blood nog eens in de herkansing doen.

Vind hem wel fijn klinken trouwens, deze Fragrant World. Of ik hem net zo goed ga vinden als Odd Blood, daar heb ik m'n twijfels over. Maar ik ga deze wel vaker draaien.

Dit album eindigt enorm sterk met de laatste twee nummers Folk Hero Shtick en
Glass of the Microscope. Ook het rijtje nummers Blue Paper, Henrietta en Devil and the Deed vind ik erg goed. Er staan geen echte krakers op zoals op het album Odd Blood (O.N.E, Ambling Alp, Mondegreen ). Maar het geheel vind ik wel consistent, het klinkt wat meer beheerst en volwassen dan Odd Blood. Nergens vliegt het echt uit de bocht, met uitzondering van Folk Hero Shtick, dat klinkt bij vlagen prettig geschift.

3,5*

In ieder geval is de synthesizer weer helemaal terug. Ik heb op Pukkelpop o.a. Men Without Country en Chromatics gezien. Bij die bands speelt de synthesizer een belangrijke rol.

Oh ja Reagan’s Skeleton vnd ik een geweldig nummer.

Wat was ik enthousiast over 'All Hour Cymbals', een soort crossover tussen rock en mystieke elementen uit het Midden-Oosten. Daarna ging 'Odd Blood' veel meer richting electronica en dat smaakte me al minder. Deze plaat zet die trend voort en vind ik nog iets minder fraai dan zijn voorganger. Met pijn en moeite 3,5***. Een voldoende voor een groep die het in zich draagt op een prachtige plaat op te dissen.

Heeft heel, heel veel tijd nodig. Maar ik begin dit toch wel een fraai album te vinden.

Hoe is het mogelijk dat dit album zo weinig aandacht krijgt? Een van de tofste platen van dit jaar tot nu toe.. Vooruit de boel komt traag op gang met de eerste twee nummers, maar daarna blijft het niveau consistent erg hoog. Mocht je dus wat moeite hebben met de eerste twee nummers, begin gerust eens bij nummertje 3

Misschien omdat het opzettelijk moeilijke, tegendraadse muziek is?
Het kan mij ook niet bekoren.
Een beetje een electronica-soep zonder hoogtepunten.

Deze plaat van Yeasayer is niet voor mensen met verwachtingen. Wie houdt van All Hour Cymbals of Odd Blood, hoeft deze plaat niet noodzakelijk leuk te vinden. OOR typeerde het fenomeen Yeasayer eerder al tot 'Schizofrene Muziek' en ik vind dit een erg goede typering voor deze band, die constant door het veranderen van stijl verrast.

Dan, de plaat Fragrant World zelf: begin alstjeblieft met nummers als Fingers Never Bleed, Henrietta of Damaged Goods. Dit zijn de toegankelijkste nummers van de plaat. Ik persoonlijk moest heel erg wennen aan Longevity, met een wel heel erg hoog R&B gehalte. Eerst leek me dit een soort bewuste kitschvorm, maar ik ben het nummer nu erg gaan waarderen, goeie strijkers! Waarschijnlijk zul je bij een eerste luisterbeurt verdrinken in de zee van elektronica, maar na enkele draaibeurten zal hier verandering in komen. Dan ontpoppen de echte parels van het album zich. Voor mij zijn dat, als ik favorieten moet noemen, Glass of the Microscope, Demon Road en toch wel Henrietta, maar eigenlijk is de hele plaat als een geheel fantastisch. Elke luisterbeurt zul je wel iets nieuws in de muziek ontdekken en geloof me, dat gaat gerust door tot een 20e keer draaien.

Ook tekstueel is dit een interessant album, ondanks de vele vervormde stemmen. Wat centraal staat op deze plaat, is een soort 'industrialisering van de mens', zoals de band het zelf noemt. Dit komt erg duidelijk naar voren in songs als Henrietta - gebaseerd op Henrietta Lacks, zie Wikipedia, dan snap je de song - en Glass of the Microscope.

Dus geef Fragrant World een eerlijke kans, wat je verwachtingen na All Hour Cymbals en Odd Blood ook mogen zijn, en dan zul je beseffen dat dit een van de beste platen, zo niet de beste van 2012 is.

Misschien toch een wat onderschatte plaat van de band die waanzinnig goed was op pukkelpop 2010 was en me in een euforische staat toen bracht.

Wat een lekker dansbare sound:)

Hmm, staan toffe dingen op, maar over de gehele linie kom ik nog niet boven de 3,5* uit. Vind het soms een wat vermoeiend album, met mooie liedjes, maar soms wat te veel elektronische geluidjes en ideetjes. Toch is ie wel aan het groeien. En Yeasayer-albums vallen me tot nu toe in eerste instantie altijd wat tegen.

Oei.

Deze heeft toch echt wel een belachelijk lage score. Een popalbum met een serieuze hoek af wat het geheel verfrissend houdt. Afgewerkt met een dikke laag elektronica maar de basis vormen goeie solide songs wat uiteindelijk resulteert in een album dat blijft boeien. Voor hen die twijfelen;
Je kan hem kopen op play.com voor 3 euro! Voor dat geld kan je ze zelf niet maken ?

Helemaal mee eens, behalve dan dat 'afgewerkt met een dikke laag elektronica' weinig recht doet aan de manier waarop elektronica op dit album wordt toegepast. Niet los te zien van de songs, echt een meesterwerk wat bij betreft.

Zo tig jaar later en als 5*****-uitdeler ten opzichte van hun eerste 2 albums moet ik zeggen dat het album me toch beter bevalt dan dat het in mijn herinnering zat. Jazeker gaan ze dit album vol de elektronische tour op maar ze doen dat wel op een geheel eigen en zeer muzikale wijze. 4 sterren is het zeker.