Green Day - ¡Uno! (2012)

Het eerste deel van een triologie komt op 25 september uit. Op 16 juli zal de eerste single uitkomen, namelijk het nummer Oh Love. De band zelf zegt dat het iets meer richting classic rock gaat, ongeveer tussen AC/DC en de beginperiode van The Beatles. Ook staat er een echt dansnummer op en iets wat voor garage rock door zou kunnen gaan. We zullen het zien...

Het wordt dus niks zo te horen.

Het word geweldig! Ik denk dat de straight forward rock n roll een verademing word na 21st Century Breakdown

Oh Love is de eerste single en hij is erg saai. Er gebeurt veel te weinig om 5 minuten lang te boeien en dat refreintje ben ik op een gegeven moment ook wel zat. Het eerste voorproefje valt dus zwaar tegen maar we zullen wel zien...

Oh Love is erg teleurstellend; zal het album wel (met tegenzin) gaan luisteren.

Een trilogie met de namen ¡Uno!, ¡Dos! en ¡Tre!...

Albumtitels zijn blijkbaar niet meer wat ze geweest zijn.

Green Day op Reprise ??????? wie gaat dat me uitleggen. Ze laten tegenwoordig elke band toe.

Helemaal mee eens, Oh Love is inderdaad heel saai!

Green Day - Let Yourself Go (HQ) Live @ Austin, TX, 2011 - YouTube

Dit nummer is al wat beter dan Oh Love.

Nu heb ik ook Let Yourself Go en Kill The DJ gehoord en het wordt er allemaal niet beter op.

Let Yourself Go is een poging om de Dookie-dagen terug te brengen. Punk hoort simpel te zijn maar dit is wel weer erg eentonig. Tot nu toe het beste nummer van de 3, maar dat zegt niet veel.

Kill The DJ lijkt veelbelovend te beginnen maar de zang verpest het echt compleet. Wat heeft Billy Joe Armstrong op dit nummer een zeurderige toon, zeg. Op een gegeven moment gaat het refrein je ook compleet de strot uithangen. Heel de tijd hetzelfde herhalen, herhalen, herhalen...

En de verwachtingen worden steeds lager. Maar er moet wel een goed nummer op dit album staan.

Ik ga dit luisteren, maar ik verwacht er weinig van. De tijd dat ik fan was van Green Day ligt al een tijdje achter mij, nu kan ik enkel nog Basket Case en Jesus Of Suburbia appreciëren, en zelfs niet zo veel. De tijd dat Green Day goede nummers maakte ligt ook al een tijd achter ons. Oh Love is het echt niet.

Daar zitten ze al op sinds Dookie

Van de 4 nummers die ik gehoord heb concludeer ik dat er van alles te verwachten valt op het eerste album van de trilogie.

- Oh Love is een rustig nummer wat gerust op één van de 2 voorgaande studioalbums had kunnen staan.
- Let Yourself Go is lekker rauw klinkend nummertje, zoals ik GD toch graag zie.
- Kill The Dj is totaal NIET Green Day, maar is toch verdomde catchy
- Troublemaker klinkt ook weer alsof het op AI op 21CB had kunnen staan, alleen is dit weer meer uptempo en ook best lekker.

Afgaande op deze 4 nummers verwacht ik gewoon weer een lekker album

Oh haha ja dat wist ik niet. Ben namelijk niet echt een groot Green Day fan. Ik wist ook niet dat American Idiot op Reprise zat.

Ik vond geen van deze vier tracks teleurstellend. Ze lopen erg uiteen qua stijl, wat volgens mij het album juist interessant om te luisteren gaat maken. Green Day klinkt trouwens altijd als Green Day, gewoon, omdat ze Green Day zijn...

Ik ben erg benieuwd naar dit album maar mijn verwachtingen zijn niet al te hoog. Green Day is toch wel een band die ik blijf volgen, al viel 21st Century Breakdown erg tegen. Oh Love vind ik, net als Don, een erg saai nummer.

Net Kill the DJ voor het eerst gehoord, het is totaal iets anders dan ik zou verwachten van Green Day, maar het blijft wel goed hangen. In elk geval een stuk beter dan Oh Love.

Green Day gaat ook weer touren: Green Day naar Europa

Het eerste nummer van dit album, Nuclear Family is nu ook te beluisteren: Green Day - Nuclear Family

Net Nuclear Family en Let Yourself Go (nu de studioversie) beluisterd en dat zijn allebei erg lekkere nummers. Ze keren terug naar de dagen van Dookie en daar ben ik wel blij mee. Lekker pakkende poppunk.

Tot nu toe vind ik het allemaal nogal erg eentonig en een beetje saai klinken, maar we zullen zien.

Na een eerste luisterbeurt is inderdaad duidelijk dat ze terug gaan naar hun oudere sound.< maar kan nog niet zeggen dat ik onder de indruk ben. Het klinkt wat saai en zonder de echte power van de eerste albums.

Dat ben ik met je eens, het album is erg eentonig en weet me niet tot het einde te boeien. De eerder vrijgegeven tracks zijn imo ook de beste, met Kill the DJ en Nuclear Family als favorieten. Tegenvallertje.

Al 2 lage beoordelingen. Ik ga hem wel beluisteren maar de verwachtingen zijn niet hoog. Nuclear Family is wel erg goed dus ik hoop dat er wel meer nummers van dat kaliber op staan.

Waarom klinkt het toch allemaal hetzelfde

Flauw dat er al zo laag gestemd is zonder het geheel gehoord te hebben. lk wacht tot vrijdag met stemmen; dan ligt ie hier bij de Velvet

Ik heb het album helemaal gehoord , anders zou ik niet stemmen.

Het nummer gaat nog (net), maar die clip bij Oh love.. kan iemand me uitleggen wat de diepere betekenis daarvan is? Ze lijken wel net zo rock and roll als pakweg VanVelzen of Di-rect

Ik zag dat ie gelekt was sorry voor die comment

Het klinkt allemaal wel vrolijk en catchy, maar deze plaat is verre van een meesterwerk. Als je één nummer hebt gehoord heb je ze eigenlijk allemaal al gehoord. De nummers zijn erg ééntonig, net als de zang, die naast ééntonig ook nog is heel houterig overkomt. En dan te bedenken dat er op korte termijn nog twee nieuwe platen komen die in waarschijnlijk het verlengde liggen van Uno. Voor mij is Green Day nu niet meer dan een 'leuk' popbandje. Toch hoop ik nog steeds wel dat Green Day mij ooit gaat verrassen met een zwaar rock album, want ik denk echt dat ze daar de kwaliteiten voor hebben.

Hoogtepuntje is voor mij Nuclear Family. Kill the DJ klinkt had daar ook de potentie toe, maar door het oneindeloos herhalen van het refrein word ik dat nummer al snel zat.

3*

Green Day is met deze plaat, naar mijn mening, weer wat teruggegaan richting het oudere werk.
Van de eerder al te luisteren tracks (Kill The DJ en Oh Love) uitgaande verwachtte ik meer een plaat die richting 21 Century zou neigen.
Echter vind ik het meer een Nimrod/Dookie meets de nieuwheid van American Idiot
En dat ligt mij wel, moet ik zeggen.
Alle nummers blijven na een eerste luisterbeurt hangen.
Alleen Sweet 16 had bij mij wat meer draaibeurten nodig om er lekker uit te komen.
Wat mij betreft hadden Kill The DJ en Oh Love er niet echt op hoeven staan, maar ze breken de plaat wel.
Vooralsnog vind ik het een lekker album!