The Rolling Stones - Live at the Tokyo Dome (2012)

Van de week de gratis replacement discs ontvangen, met nu wel Keith en Ron aan de goede kant klinkend uit de boxen. Bedankt Eagle Rock voor de service!

Nu nog de LP's wisselen!

Voordat ik mijn lp set uitpak... is dat aan de buitenkant te zien of ik die versie heb? Of moet ik dat gaan ervaren?

Ze zijn allemaal zo, het is niet zo dat het bij het ene exemplaar wel en bij het ander niet is. Slechts alleen wanneer je gaat klagen bij Eagle Rock en je hebt nog het bonnetje als bewijs, sturen ze je replacement discs. Lp's zelfde verhaal, hoewel ik dat zelf nog niet heb geprobeerd. Door dit niet echt openbaar te maken en de spullen niet uit de winkelschappen te laten halen, hoeven ze dus wereldwijd slechts bij mensen die klagen de spullen te vervangen. Overigens zijn de dvd's en blu ray's wel goed.

Ok... Dank voor je uitleg.

Is het iets heel storends? Of hoor jij t omdat je de opnames goed kent en denk je dat t mij niet zal opvallen?

Ik heb 'm niet ingeruild.

Wanneer je het niet weet, zal het niet opvallen. Gemiddelde luisteraar weet niet of Keith of Ron links of rechts van het podium staan. Maar het hoort niet en Eagle Rock heeft toegegeven dat ze een fout hebben gemaakt.
Overigens hoef je de schijfjes niet te ruilen, de fouten mag je ook houden. Ze sturen gewoon anderen aan je op. Heb je beide versies.

Bij de Japanse Ward box hebben ze gewoon eerst alles in orde gemaakt voor ik hem op kreeg gestuurd, die had daardoor ruim een maand vertraging.

Ik zou het gewoon proberen. "Nee" heb je, "ja" kun je krijgen.

Wat nergens vermeld stond is dat in de box ook nog een gigantisch fotoboek van deze Japanse tour zit, wat er werkelijk fantastisch uit ziet. Dit boek alleen zou in de winkel al wel 40 euro waard zijn.

Verder valt ook op dat, i.t.t. de download, nu wel de openingsmuziek van Continental Drift er volledig op staat.

Afgelopen week deze bluray in huis gehaald. Deze tour was voor mij het moment waarop ik mij echt ging verdiepen in de Stones. Ik kende ze natuurlijk wel vanuit de 80's ( tijd waarin ik muzikaal opgroeide) met de hits maar van het oudere werk kende ik nog niet zo veel.
Nu had ik hier al eens een bootleg van, maar nu dus in 'echte' kwaliteit. Wat speelt de band hier heerlijk strak en dynamisch. Volgens mij hebben ze hiervoor maar ook hierna zelden meer zo 'clean' geklonken. Ik hoor en zie liever deze opname dan de Live at the max of Flashpoint. Die zijn me dan weer te gemaakt.
Schitterende stage ook, geweldig om te zien hoe de 'jong'de band dan weer hier oogt in vergelijk met nu terwijl ze ten tijde van deze opname eigenlijk ook al oudjes waren.
Wat mij betreft mogen ze verder gaan met deze serie, komt er bv nog iets uit Voodoo Lounge of gaan ze nog wat uit de 70's uitbrengen?

Ik heb nu alle tournees bijna wel uitgebreid in de kast staan, maar ik blijf erbij
dat de setlist van de Steel Wheels een van de meest interessante is van allemaal.

Bij Voodoo Lounge gingen ze wat meer met Exile aan de gang maar desondanks blijf ik een liefhebber van deze!!

Weer een geweldige release uit de kluis van The Stones.

Dit complete concert is een prachtige weergave van de goede vorm waarin The Stones destijds nog verkeerden. Hoewel het ruwe randje er wel een beetje af is, de sounds is vele malen cleaner dan andere kluisconcerten, weet de band te overtuigen met een uitstekende 'greatest hits' tracklist.

4,5* (ook complimenten voor de mooie verpakking van de 3LP + DVD set!)

Ze klinken hier idd heel clean in vergelijk met vroeger. Deels misschien ook de tijdsgeest? Na 1982 waren ze al tijdje niet meer op tour geweest en in de 2e helft van de jaren 80 zelfs op sterven na dood leek het. Acts als Queen (Magictour) Pink Floyd ( Delicate sound tour) of Michael Jackson ( bad Tour ) hadden een andere standaard gezet wat betreft stadionproducties. Ik denk dat Stones hun positie als greatest band in the world wilden terugpakken en mede daarom met zon megaproductie kwamen en dientengevolgde ook zo strak speelden. Aangezien er ook een grote backing band was ( blazers, achtergrondkoor, 2 keyboard spelers) dwongen ze misschien zichzelf ook wel om strakker dan ooit t spelen en klinken. Op Flashpoint klinkt het mij zelfs te. Overgeproduceerd etc, terwijl het hier dan nog wat spontaner klinkt.
Neemt niet weg dat ik trouwens ook geniet van de vuigere opnames van hen uit de 70s. Maar dit was wel de voorbode van hoe de band in de tournees na deze zou klinken en spelen. Wel een prachtig verschil met de 81/82 tour hiervoor, mooi om dat te zien.

the Urban jungle tour was de eerste die ik zag van de mannen, en ik was erg onder de indruk. Ik was 17, en mocht met de leraar Engels en concierge van school (gratis) mee omdat ik over muziek schreef in de schoolkrant. Daar ben ik ze nu nog dankbaar voor. Toen vond k the Stones wel ok, maar hadden nooit meer interesse gewekt dan dat. Die avond bracht daar verandering in.

Ik zag een stel (toen al) oude rockers die er heel veel zin in hadden. Wat een energie, en wat een goede show!

Omdat die tour gelinkt is aan the Steel Wheels tour van deze plaat heb ik deze dus aangeschaft. Toch een mooie herinnering aan die avond.

Ik vind het een mooie opname en hoor dat plezier hier ook terug. Zelfs honkey tonk woman vind ik op deze opname erg lekker. En dat is echt niet mijn favoriete nummer.
De versie van Midnight rambler vind ik ook heerlijk.

Sad Sad Sad mist de gitaren die de studio versie juist zo lekker maken, maar dat mag de pret niet drukken.

Mooi document, en erg gaaf dat ze deze serie uit brengen.

Welke uit deze serie is nog meer een aanrader? Ik begreep dat Leeds ook erg in trek is?

Ik ben zelf fan van L.A. Friday (Live 1975). Juist omdat het contrast met deze plaat zo groot is.