The Rolling Stones - Live at the Tokyo Dome (2012)

Concert voor het grootste gedeelte beluisterd. Zeer goede kwaliteit, maar niet gek veel beter dan de betere bootlegs, die al sinds begin jaren '90 op de zwarte markt te krijgen zijn.

Ook erg zonde dat de intro muziek van Continetal Drift er niet op staat.
Erg vreemd ook. Bij de vorige releases kon je nog zeggen dat ze wellicht de rechten er niet voor hadden, of gewoon geen zin hadden om er voor te betalen, maar die reden gaat nu niet op, daar het gewoon van een eigen nr afkomstig is, nog wel van Steel Wheels, wat toen het nieuwe album was.

Ook heb ik tijdens het beluisteren het idee dat er tussen de nr's nog al geknipt is, ze volgen elkaar wel erg rap op!

Voor mij blijft de VGP (Vinyl gang) versie nog altijd de mooiste! Vooral omdat de cd begint met zo'n saai pauze muziekje,
(wat iedereen wel kent, die ooit naar een concert is geweest. Het eindeloos wachten, iedere keer schalt er dan weer opnieuw een flutdeuntje uit de speakers)
en dan een eens stopt het, gaan de zaal/arena lichten uit, het publiek begint te juigen en vervolgens begint de intromuziek van Continental Drift te spelen, steeds sneller en sneller... stopt, gaat nog sneller verder, stopt weer en dan een enorme knal, waarbij heel het podium vuur lijkt te spugen en Keith als eerste uit de rook te voor schijn komt en de eerste gitaaraccorden van Start me up in zet...! Zonde dat ze dat bij de officiele download ook niet zo er op hebben gezet.

Op het concert zelf valt niet veel te klagen. Ze zijn goed opdreef, spelen de nr's strak en dit was een van de betere concerten die destijds beschikbaar waren. Mooie setlist ook, incl Almost hear you sigh, Mixed Emotions en een geweldige Gimme Shelter. Wel jammer dat nou net in Japan voor een gewone versie van Satisfaction werd gekozen, die van Amerika en Europa van deze tour was een veel uitgebreidere versie gebasseerd op de Otis Redding uitvoering.

Persoonlijk had ik liever een ander concert gezien, wat nog niet eerder te krijgen was geweest .De keuze vind ik dan ook alles behalve origineel en vrij makkelijk.
Voor de fans, die al vrij veel hebben, is het dan ook een overbodige uitgave en voor mij de eerste echte teleurstelling van de Stones Archives side.

Objectief en kwalitatief gezien is het natuurlijk wel een zeer goede opname.

Een acht, ofwel vier sterren.

Een concert van deze tour maakte ik voor het eerst mee in een zonovergoten Keulen, waar het minstens 30 graden was. Ik weet nog dat wij toen als groep best enthousiast waren over Steel Wheels en zeker over de live versies op het concert. Nou, dat hoor je hier toch echt terug. Sad, Sad, Sad , het fraaie Almost Hear You Sigh en het heerlijk rockende Rock and a Hard Place met geweldige gitaarsolo, zang en break zijn super. Vooral die laatste zouden ze nu ook weer eens moeten spelen: wat een live song!

Verder maakten toen You Can't Always Get What You Want veel indruk, wat we dan ook minstens 10x op de terugweg gedraaid en meegezongen hebben. Ook de versie van Paint It Black hier is ijzersterk. Net als mijn favorieten Midnight Rambler & Gimme Shelter (natuurlijk) en die prachtige piano en drums van Charlie op Honky Tonk Woman. Ontzettend leuk om deze tour nu op 4LP te hebben, in weer zo'n mooie verpakking! Dat doen ze goed bij the Stones.

Weer een geweldige release uit de kluis van The Stones.

Dit complete concert is een prachtige weergave van de goede vorm waarin The Stones destijds nog verkeerden. Hoewel het ruwe randje er wel een beetje af is, de sounds is vele malen cleaner dan andere kluisconcerten, weet de band te overtuigen met een uitstekende 'greatest hits' tracklist.

4,5* (ook complimenten voor de mooie verpakking van de 3LP + DVD set!)