Between the Buried and Me - The Parallax II: Future Sequence (2012)

Nee, niet de reprise, hoewel die ook erg mooi is. Het ''jet propulsion disengage''-stuk, dat voelt echt als een fenomenale finale van de gehele plaat aan.

Verd%#>$!! Als het als een finale aanvoelt, moet ik dus weer het hele album luisteren!

Wow, ondertussen kan wat ik op 7 juli over deze band schreef (te zien enkele posts hierboven) het best genegeerd worden. Geen enkele andere metalband is namelijk in die paar maanden zo op mij gegroeid als dit Between the Buried and Me. Nadat het kwartje met Colors viel, viel het later ook met deze Parallax II. Vond ik het eerst maar een band die onsamenhangende kakofonieën aan mekaar knipte en plakte, vind ik het nu een van de beste metalbands van het nieuwe millennium. Luisterde ik aanvankelijk niet grondig genoeg? Was ik er niet klaar voor? Geen idee. Maar het feit rest dat ik deze band nu bijzonder goed op waarde kan schatten.

Even druk en avontuurlijk als altijd, maar de toevoeging van meer melodie en cleane zangpartijen binnen de gestructureerde chaos komt wat mij betreft het eindresultaat ten goede. Het blijft een hele opgave om een hectisch album als dit in één keer uit te zitten, maar het is wederom een eindeloos fascinerend en knap in elkaar gezet werkstuk geworden. Dan moet je maar op de koop toenemen dat echt coherente en memorabele songs grotendeels ontbreken.