Pro-Pain - Straight to the Dome (2012)

Ik vind Absolute Power al een vrij stevige plaat, maar dit is echt 35 minuten lang beuken. Straight to the Dome knalt er lekker in en weet dat niveau eigenlijk prima vast te houden. Het is weer het herkenbare Pro-Pain geluid, maar toch weer net even anders dan de eerdere albums. Dit keer ligt de nadruk echt vooral op de hardcore. Dat maakt het voor mij een hardcore/groove/metal plaat. Wat Pro-Pain ook gewoon is. Ook trakteert de nieuwe gitarist Adam Phillips die Tom Klimchuck heeft vervangen ons op een paar rete snelle solo's. Luister maar eens naar Pure Hatred (tevens mijn favoriete nummer) en nummers als Bloodlust for War en Zugabe. Die laatste is een beetje afwijkend van de rest. Beetje heavy metal achtig.

Er is ook nog limited edition met een cover van de Beastie Boys - Egg Raid On Mojo en nog 3 nummers live.

Dit is toch wel weer Pro-Pain op zijn best. Laat ik beginnen met een dikke 4 sterren! Klein nadeel is misschien toch wel een beetje dat veel nummers meer van hetzelfde zijn.

Op dit dertiende album klinkt de band compromisloos en heerlijk aggressief. De plaat raast als een orkaan over de luisteraar heen; slechts in een paar songs wordt er wat gas teruggenomen. De mengeling van hardcore en metal klinkt nog steeds zoals alleen Pro-Pain dat kan. Het is ook één van de weinige hardcore-bands die ik goed vind. Dit is in ieder geval absoluut één van de betere albums van de band, met uitsluitend sterke en opzwepende songs. Alleen afsluiter Zugabe! valt een beetje buiten de boot, door de meer melodieuze insteek. Wel een leuke song overigens.