Mick Jagger - Primitive Cool (1987)

2e album van Jagger is meteen ook z'n slechtste.

echt zonder enig gevoel lijkt het wel gemaakt en overgeproduceerd!

echt een LP en Cd die ik nooit draai.

is ook flink geflopt, want wanneer je geen fan bent ga je dit echt niet kopen, toch was het een poging van MJ om met een album als dit te wedijveren met Jackson, Madonna en consorten.

een zepert dus!
1,5 sterren

Geen geweldig album dit maar echt slecht vind ik het nu ook weer niet.Het probleem met Primitive cool is dat de nummers absoluut geen eenheid vormen en het daarom nogal onevenwichtig overkomt,wat het feitelijk ook is.Tel daar nog de hopeloos gedateerde productie bij op en je komt uit bij een middelmatig album.
Een aantal aardige songs staan er nog wel op (Say you will,het titelnummer) maar het geheel is behoorlijk teleurstellend.
Zonder twijfel Mick Jagger's zwakste solo album.
Gelukkig wist ie zich met Wandering spirit,zo'n zes jaar later behoorlijk te revancheren.

Volgens mij heeft Mick het op voorhand moeilijker dan Keith. En heeft hij de pech dat Keith met Talk Is Cheap het beste Stones album van de afgelopen veertig jaar heeft gemaakt. Vergelijken pakt in het nadeel van Jagger uit, maar zegt niets over de songs op Primitive Cool.

Grappig dat Say You Will en Let’s Work bij velen van jullie zo goed scoren. De eerste is tergend saai en voor de tweede heb ik eigenlijk geen woorden. In het licht van de midden jaren 80 een prima album waarop Jagger juist laat horen naast de Stones een eigen geluid te hebben. En hoewel ik misschien wel een van de grootste Richards fans ben, blijft hij juist vasthouden aan de Stones sound.