Mick Jagger - Primitive Cool (1987)

Let's Work heb ik altijd een lekker nummers gevonden, nu nog steeds eigenlijk. Het hele album niet bijzonder.

niet voor niets in top-10 'worst albums ever'

Heb die lijst bekeken en wat een belachelijke lijst eigenlijk! Met veel albums ben ik het zeker niet eens. Benieuwd welke criteria ze gebruikt hebben.

De single "Let's Work" vind ik zelf ook heel erg goed
Maar ga verder akkoord met André en Marcel: de rest van het album: huilen met de pet op!

Ja, Musicfriek, er staan in dat lijstje inderdaad albums die verre van slecht zijn, integendeel zelfs !!

"Let's work" is inderdaad een erg goed nummer, er zit een hoop positieve energie in, de rest van het album ken ik helaas niet.

Mick Jagger? Een vreselijke schreeuwlelijk met een grote bek!

Ga je dat nu bij ieder album van Jagger zeggen? Dat is geen mening over een album meer, he?!

Je vergist je overigens, je bedoelt Paul McCartney!!!

Dat zou zo maar kunnen

2e album van Jagger is meteen ook z'n slechtste.

echt zonder enig gevoel lijkt het wel gemaakt en overgeproduceerd!

echt een LP en Cd die ik nooit draai.

is ook flink geflopt, want wanneer je geen fan bent ga je dit echt niet kopen, toch was het een poging van MJ om met een album als dit te wedijveren met Jackson, Madonna en consorten.

een zepert dus!
1,5 sterren

Jaren geleden had een vriendin dit bandje in haar auto. De muziek zelf kon mij weinig bekoren. Ze draaide dit bandje meer uit balorigheid. Wel geldt de kracht van de herhaling.."and a love like this is much too good to ever throwaway..." ik kon het op een gegeven moment gewoon helelmaal uit mijn hoofd....."let's work, be proud, touch the ground, stand tall...man & women.." zoiets....Het hoesje van de tape zag er ook niet uit uit.

-2-

Alles behalve primitive en cool!

2.

Nee, dit album pakt mij gewoon niet.
Ik vind 'Let's work' een vreselijk nummer en ik zie meteen weer die uitzending van Countdown voor me, waarbij Mick met een zooi gasten over het podium aan het hollen is. Van een David A. 'Eurythmics' Stewart-produktie, zou je iets veel beters verwachten dan dit.

Ja, dat was wel een nogal afgrijselijk nummer.

Als de Stones Let's Work hadden opgenomen met Richards op gitaar, dan was het ook een wereldhit geworden. Deze plaat is precies in de trant waarmee de Stones TOEN bezig waren. Throwaway, Say You Will etc. hadden ook niet misstaan op Steel Wheels.

Nee joh, die kinderen hadden die marijuana-walm rond Keith nooit overleefd!

Ok, het klinkt hier en daar nogal gladjes, maar toch bevat dit album voldoende aardige tot goede nummers. Say You Will bijvoorbeeld;

***

Helaas te weinig goede nummers, Say you will is waarschijnlijk favoriet ook voor niet stonesliefhebbers. Ben benieuwd hoe een compleet acoustisch met deze nrs geklonken zou hebben. Let,s work te vaak gehoord bij allerlei programma's over fitness, werk etc.

'Say you will' flopte hier als single, maar ik sla het toch veel hoger aan dan zijn grote hit 'Let's work'. 'Throwaway!'.

Gemaakt in een periode dat The Stones min of meer op hun gat lagen.
Keith vond het maar niets dat Mick solo ging en nog een tour ondernam ook.
Een hoop mot dus en onbegrip in de groep.
Wat Jagger met Primitive Cool wilde bereiken is nu nog een steeds een vraagteken.
De plaat pakt niet en kent veel te weinig goede songs.
Duidelijk is dat de power volledig onbreekt en hij een misplaatste poging onderneemt mainstream en eigentijds te klinken.
Had hij niet beter een lekker ongepoleiste soul/blues plaat kunnen maken?Nee het was 1987 en kennelijk gokte de meistro nog op een 2e leven als succesvol soloartiest.
Keith nam overigens revanche en deed wel een verstandige zet.Hij pakte lekker uit met Talk is Cheap,een prettig rauw rockalbum,die tekstueel nogal eens verwijst naar collega Jagger.
Tuurlijk kwam alles weer goed en leven The Stones nog altijd lang en gelukkig.

Sterke soloplaat, stukken beter dan z'n eerste. En wat een gezeur hier...

Geen gezeur hoor , maar een mening .
En als je een oordeel geeft , zou het prettig zijn om dat in meer bewoordingen te doen dan dat je nu doet .
Dat is namelijk het leuke van Music Meter en feitelijk ook de bedoeling.

Hehe, ah, ik lees dit nu pas.

Wel, vooruit dan, ik vind nummers als Throwaway, Let's Work, Say You Will, Kow Tow en nog een paar erg sterk, in ieder geval beter dan Undercover en Dirty Work van de Stones bij elkaar. Sterke composities, goede refreinen, En het album rockt meer dan de eerste soloplaat van Jagger.

En 'gezeur' is misschien niet de goede woordkeuze, sorry daarvoor. Maar als ik soms lees dat mensen afgrijselijke Stones-nummers als Hot Stuff, Miss You of Emotional Rescue te gek vinden, dan kan ik alleen maar meewarig mijn hoofd schudden. En dan wordt een geweldig album als Primitive Cool de grond in geboord...

Maar goed, we zullen het maar op verschil in smaak houden dan. Ik vind dit in ieder geval het beste album waar Jagger aan meegewerkt heeft in de jaren tachtig. En ja, dat wil zeggen dat ik het óók beter vind dan Tattoo You...

Een stuk beter dan zijn debuutalbum. Eigenlijk elk nummer is best redelijk, maar zeker niet hemelbestormend. De klank is wat gladjes, en de muziek gaat soms het ene oor in en het andere weer uit, maar dit album is wel een voldoende waard.

Let's Work is een goed nummer, met de rest kan ik helaas niets.

Zijn zwakste solo plaat. primitive cool redelijk nummer. Maar er staat ook regelrechte bagger op let's work bijv brrr met pijn en moeite 1 pingel

Ik ben een stuk positiever over dit album. Say You Will beschouw ik als een sterke single en de 1ste 6 nummers luisteren goed weg. Er staan 2 echt slechte nummers op, die dit album onderuit halen en dat zijn voor mij Shoot Off Your Mouth en Party Doll. En een zanger die machtig werk heeft gezongen als Angie, Fool To Cry en Brown Sugar mag ook een keer een lekker luchtig, aanstekelijk Let's Work de ether ingooien.

Het tweede solo-album van Mick Jagger is al niet beter dan het Stones-album Dirty Work, wat is er toch aan de hand met de grote sterren anno 1986-1987? Vaak banale - vooral tekstueel - en overgeproduceerde rocknummers, de hitsingle Let's Work steekt er wel bovenuit (begrijpelijk waarom dit op single werd uitgebracht) wat ik in minder mate kan zeggen van Say You Will. Throwaway en Part Doll mogen er ook nog zijn maar de rest is 'throwawayable'.

Wandering Spirit van Jagger is heel goed.
Beter dan de Stonesalbums na Tattoo You.
Maar deze en She's The Boss zijn feitelijk albums die snel vergeten kunnen worden.

Tja, als je Mick Jagger heet en een solo plaat wilt maken, dan verlies je bij voorbaat eigenlijk al.

De stem van de Stones, zonder de sound van de Stones. De energieke man staan meteen 2-0 achter.

Zo slecht als sommigen het hierboven beschrijven vind ik het zeker niet.
Let's work is (nog steeds) een lekkere single, en meezinger.

Radio Control is gewoon lekker, met een heerlijke gitaar.

En de rest van de plaat kan er ook echt wel mee door, alleen... de achterhaalde 80's sound nekt de plaat nu. Het ruige Stones geluid mist, en dat is wat men wil horen.

Ja, de hoes is verscrhikkelijk lelijk, daar ben ik het wel over eens.

1987 was wat mij betreft een meesterlijk jaar, met heel veel erg goede albums. Helaas kunnen top artiesten als Jagger en Bowie daar geen bijdrage aan leveren.

Zeker geen meesterwerk, maar wat mij betreft wel een voldoende. Maar zoals De Ulkal opmerkte, dit album is vele malen boeiender dan The Rolling Stones - Dirty Work (1986) waar toch wel alle Stones op mee doen. Dus hoe belangrijk is het nou eigenlijk om echt die sound te hebben?
Het blijft moeilijk om het los te zien van de mannen, maar als je 't probeert, valt t best mee.