Pacewon & Mr. Green - The Only Number That Matters Is Won (2012)

Dit kan zomaar eens heel vet gaan worden.

Dit kan zeker vet gaan worden. Ik kijk hier al een aantal jaar naar uit, en het album van Mr. Green met Young Zee heeft mijn verwachtingen zeker niet getemperd. Pacewon is een rapper die perfect op de vaak rustige boom bap beats van Green past, dus als ze beiden hun niveau halen wordt dit een sterk album.

De singles zijn in ieder geval chill.

De fuck.. dit lijkt me wel iets voor mij als ik die videos zie.

Same here Kijk hier al zeer lang naar uit. Track 2 en 8 kende ik nog niet, heerlijke tracks tot heden

Liquor & Drugs is al een paar jaar oud en My God is een paar maanden geleden uitgebracht. Het is denk ik wel jammer dat dit album pas aan het eind van de zomer uit komt, want dit gaat denk ik een heerlijk zomerse vibe hebben. Hoewel die zomer hier toch niet erg wil komen.

De vier videotracks klinken erg goed. Geen absolute top, maar volgens mij ga ik wel van deze plaat kunnen genieten. Lekker pure, relaxte hiphop.

"hiphop" is voor mij een klassieker van de heren, staat er iets op wat in de buurt komt?

My God sowieso al.

Deze plaat is toch weer het bewijs hoe simpele hiphop, mits goed uitgevoerd, uitermate doeltreffend kan zijn. Fijne, basale producties die een ouderwets hiphopgevoel oproepen en een vlotte rapper die, zonder bijzonderheden, weet te vermaken. Een geschikt album om in een relaxte setting, of in de buitenlucht te draaien. Het enige dat je nodig hebt is zin om hiphop te beluisteren.

Wel jammer dat Slow op dit album staat. Een zwak nummer.

Ga hem zo direct luisteren,

Elephant Pelican

Klinkt tot nu toe erg lekker. Gewoon wat ik hier van verwachtte eigenlijk. Sterke Boom Bap beats van Mr. Green en lekkere raps van Pacewon. De meeste gastartiesten zijn ook weer erg goed uitgekozen.

Damn, wat word ik blij van dit album. Vooral de eerste negen nummers zijn gewoon van een erg constant sterk niveau. Champagne is dat misschien iets minder, met de nadruk op iets, maar My Song maakt dat weer helemaal goed. Dan krijg je nog Insecure met die heerlijke beat. Slow is inderdaad het enige echt mindere nummer, gewoon omdat het niet helemaal bij de rest van het album past. Lock me Up is wel echt weer een perfecte afsluiter.

Lang geleden dat ik het zo lastig heb gehad met mijn favoriete nummers kiezen.

Slow gaat eigenlijk nog wel, alleen dat refrein is zo kut.

Klopt. Alle andere gastartiesten zijn echt heel goed gekozen, maar dat refrein is wat minder. Hoewel hij niet eens heel slecht zingt trouwens.

Goed album maar nog niet het vorige album qua niveau. Voor nu een 4 maar ga er meer naar luisteren als hij binnen is.

Heerlijk zomers album, en met het weer van vanmiddag kom je dan al gauw op 4*.
My song

Hij komt trouwens ook op vinyl !!

Grr. kan hem nergens vinden..

Klinkt vet!

edit: Het ligt in het verlengde van hun vorige album. Lekker ouderwetse, boombap beats door Mr. Green en Pacewon die er met zijn chille flow en stemgeluid verhalend overheen rapt. Niks nieuws onder de zon, maar net als bij het eerste album, is het niveau ook hier weer constant aangenaam hoog. Dat maakt dat het allemaal heel lekker weg luistert, kortom een erg vermakelijk album. 4*

Slow is inderdaad wat onwennig als je hem voor het eerst hoort maar nu ik hem (en de rest van het album) al wat vaker heb geluisterd vind ik het toch een lekkere track. Het album als geheel heeft me nog niet zo overtuigd als hun 1e album maar toch is dit een album van hoge kwaliteit.

Vooralsnog 4 sterren.

Als je bedenkt dat de muziek van Pacewon & Mr. Green weinig verrassends biedt - en misschien zelfs als standaard kan worden betiteld - is het op zijn minst verwonderlijk dat juist dit duo zo populair is binnen de undergroundwereld. Kijk bijvoorbeeld naar het hoge aantal views op YouTube (vaak boven de miljoen kijkers) of het aantal positieve reacties dat de twee krijgen op een populaire site als UndergroundHiphop. Wat maakt de eenvoudige hiphop van rapper Pacewon en producer Mr. Green zo aantrekkelijk op The Only Number That Matters Is Won?

Lees deze recensie hier verder.

Mijn eerste luister beurten, ben ik toch ietwat teleurgesteld.
Denk dat dit komt, omdat ik zo erg heb zitten uitkijken naar dit album, dat mijn verwachting te hoog was.

Lock me Up daarintegen vind ik een onverwachts toppertje.

Ook ik heb hem na mijn eerste luisterbeurt toch verlaagd. Het album is goed maar het wordt wat minder waar de eerste nooit minder wordt.

Prachtig album! Soms zijn de rijms van Pacewon enigszins matig, daarom niet hoger.
4

gaat me nu al vervelen. Flink stuk minder dan de voorganger, zowel qua raps als beats.

Ik vind het enige verschil dat er niet een uitschieter als Children Sing of Hip Hop op staat, daarom ga ik misschien in de toekomst nog een halfje omlaag of bij de voorganger een halfje omhoog. Voor nu blijft de 4 staan want ik vind het niveau wel constant aangenaam hoog.

Ik vind My Song anders een echte uitschieter

Waarheid

6 tracks toegevoegd die alleen op de vinyl versie staan.