Sebadoh - Bakesale (1994)
mijn stem
191 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Sub Pop
-
License to Confuse (1:47)
-
Careful (2:44)
-
Magnet's Coil (2:27)
-
Not a Friend (3:40)
-
Not Too Amused (4:15)
-
Dreams (2:39)
-
Skull (2:25)
-
Got It (2:17)
-
Shit Soup (3:17)
-
Give Up (2:27)
-
Rebound (2:13)
-
Mystery Man (3:08)
-
Temptation Tide (1:53)
-
Dramamine (2:42)
-
Together or Alone (4:06)
-
MOR Backlash * (0:49)
-
Not a Friend [Demo] * (2:02)
-
Foreground * (1:02)
-
40203 * (4:19)
-
Mystery Man [Demo] * (2:08)
-
Drumstick Jumble * (1:47)
-
Lime Kiln * (3:42)
-
Fancy Ass / Destitute * (3:08)
-
Perfect Way [Demo] * (2:13)
-
Give the Drummer Some * (2:14)
-
Cementville * (2:26)
-
Social Medicine * (2:52)
-
On Fire [Acoustic] * (2:47)
-
Magnet's Coil [Acoustic] * (3:08)
-
Rebound [Acoustic] * (2:33)
-
Punching Myself in the Face Repeatedly, Publicly * (3:01)
-
Sing Something / Plate of Hatred * (3:03)
-
III Screams * (1:50)
-
Monsoon * (2:35)
-
Rainbow Farm * (1:21)
-
Hank Williams * (4:36)
-
Careful * (2:02)
-
Dramamine * (2:31)
-
Not Too Amused * (1:48)
-
Shit Soup * (1:36)
toon 25 bonustracks
totale tijdsduur:
42:00
(1:43:33)
0
geplaatst: 4 maart 2025, 07:52 uur
Geschreven in De album Top 100 van...:
Lou Barlow was (en tegenwordig weer is) de bassist van Dinosaur Jr. Nadat hij in 1980 met veel drama uit die band vertrok (waarop J. Mascis waarschijnlijk reageerde met iets als "yeah... whatever man...), begon hij met maatjes Eric Gaffney en Jason Loewenstein lo-fi opnamen te maken onder de noemer Sebadoh.
Als songschrijver én als zanger sla ik Lou Barlow hoger aan dan J. Mascis en dat is dan ook de reden dat dit magnum opus van Sebadoh vééél hoger dan het moederschip staat. Hij is één van mijn helden door een anti-held te zijn. Een andere reden voor de hoge score van deze plaat is dat tweede zanger/songwriter Jason Loewenstein op Bakesale boven zichzelf uitstijgt. Op andere platen staat hij wat in de schaduw van Barlow, maar hier minstens op gelijke grote hoogte.
De 15 korte liedjes (totale speelduur 42 minuten), afwisselend van Barlow en Loewenstein dus, zijn allemaal diamantjes. Behoorlijk poppy, en heel gevarieerd. Het steekt allemaal behoorlijk slim in elkaar met niet al te hand liggende songstructuren, zonder dat het heel ingewikkeld wordt. License to Confuse, Magnet's Coil, Skull en Rebound zijn allemaal korte felle indierockertjes van de hand van Barlow en tot op de dag van vandaag live-favorieten. Careful, Not Too Amused, Dramamine: wat dieper snijdende numemrs van Loewenstein. En zie het maar ens droog te houden bij tearjerkers als Not a Friend, Mystery Man en Together and Alone.
Het lofigeluid van de begindagen is hier ingeruild voor een soort mid-fi die de muziek heel goed staat.
Aangekruist als favoriet:
1. Skull
2. Together or Alone
3. Not Too Amused
Lou Barlow was (en tegenwordig weer is) de bassist van Dinosaur Jr. Nadat hij in 1980 met veel drama uit die band vertrok (waarop J. Mascis waarschijnlijk reageerde met iets als "yeah... whatever man...), begon hij met maatjes Eric Gaffney en Jason Loewenstein lo-fi opnamen te maken onder de noemer Sebadoh.
Als songschrijver én als zanger sla ik Lou Barlow hoger aan dan J. Mascis en dat is dan ook de reden dat dit magnum opus van Sebadoh vééél hoger dan het moederschip staat. Hij is één van mijn helden door een anti-held te zijn. Een andere reden voor de hoge score van deze plaat is dat tweede zanger/songwriter Jason Loewenstein op Bakesale boven zichzelf uitstijgt. Op andere platen staat hij wat in de schaduw van Barlow, maar hier minstens op gelijke grote hoogte.
De 15 korte liedjes (totale speelduur 42 minuten), afwisselend van Barlow en Loewenstein dus, zijn allemaal diamantjes. Behoorlijk poppy, en heel gevarieerd. Het steekt allemaal behoorlijk slim in elkaar met niet al te hand liggende songstructuren, zonder dat het heel ingewikkeld wordt. License to Confuse, Magnet's Coil, Skull en Rebound zijn allemaal korte felle indierockertjes van de hand van Barlow en tot op de dag van vandaag live-favorieten. Careful, Not Too Amused, Dramamine: wat dieper snijdende numemrs van Loewenstein. En zie het maar ens droog te houden bij tearjerkers als Not a Friend, Mystery Man en Together and Alone.
Het lofigeluid van de begindagen is hier ingeruild voor een soort mid-fi die de muziek heel goed staat.
Aangekruist als favoriet:
1. Skull
2. Together or Alone
3. Not Too Amused
* denotes required fields.