Therapy? - Nurse (1992)

Teethgrinder greep me onmiddelijk bij mijn strot, de rest deed dat ietsje minder. Maar het mooiste werk moest toch nog komen (Troublegum).

idd, teethgrinder was mijn eerste kennismaking met Therapy?, dankzij 120 minutes, dat was me nog eens een programma, daarna is mtv alleen maar achteruit gegaan

Prachtalbum hoor, samen met Troublegum het beste wat ze gemaakt hebben. De albums erna zijn heel erg wisselend, van heel slecht (Shameless, inderdaad) tot erg goed (High Anxiety, onderschatte plaat). Maar dat zanger/gitarist Andy Cairns goede popdeuntjes (met een stevig randje dan natuurlijk) kan schrijven, staat voor mij buiten kijf. Jammer dat ie zich tegenwoordig erg laat beinvloeden door vervelende Punkrock-ellende, want die laatste plaat van ze is ook niet best. Hij heeft wel eens gezegd dat ie 1001 goede popnummers kan schrijven maar dat ie zich er voor schaamt en liever schreeuwerige punkrock maakt. Eeuwig zonde.

Vooral Neck Freak en Teethgrinder zijn geweldig!

heb ze een tijdje geleden voor het eerst live gezien fantastisch!!!!!

Dat was achteraf gezien ook mijn eerste kennismaking. Toen Troublegum uitkwam, realiseerde ik me pas dat ik de clip van Teethgrinder een hele tijd daarvoor al op MTV had gezien.
Nurse laat een veelbelovende band horen, 4*

Deze had ik vroeger, samen met troublegum... op deze maakten ze nog wat meer industrial-beïnvloedde muziek (ik luisterde toen veel naar ministry en NIN, dus dat sprak me wel aan). En Teethgrinder kan me dan ook het meest bekoren hierop

en dan ook nog "Accelerator"...

de nummers die mij meteen grepen waren 'Nausea' en 'Gone'
'Teethgrinder' vond ik (en vind ik nog steeds) een vreemde eend op deze plaat, een beetje oppervlakkig ook.

Met Cairns zelf vind ik, dat Nurse te licht is opgenomen. Daarom komen de meeste nummers niet volledig tot hun recht.

Inderdaad erg jammer... Ik ondervind het nu ook.

Therapy? - Nurse

Topalbum:

SONGS:
Sterk songmateriaal!
Emotioneel en creatief...
Goed uitgewerkt, en geen 'fillers': elk nummer komt tot z'n recht.

LYRICS:
Hoewel de songs mooi zijn uitgewerkt...
Toch is de tekst soms wat te 'recht voor de raap' en puberaal.
Op dit vlak is TroubleGum inderdaad wel hoogstaander

MUZIEK:
Niets op aan te merken.
Vooral de drum/percussion is sterk (ondans de wat mindere productie)!
Waarom?:
De zeer typerende drumstijl die in dit donker album tot z'n recht komt!

SFEER:
Misschien zijn de teksten wat puberaal/recht voor de raap, ....
Toch is er een zeer dreigende, donkere sfeer!
Mede door de goed uitgewerkte en met sarcasme overgoten song.
Maar ook door de typerende drumstijl en de creepy riffs.
Op dit vlak wint Nurse toch wel sterk van TroubleGum!
(Imo staat Nurse ook op vlak van Songmateriaal hoger)
-------------------

Besluit!?
Een sterke plaat met vooral veel goede nummers die niet vervelen.
Tekstueel wat minder, maar door de dominante sfeer vergeet je de lyrics.
Muzikaal en vocaal was ik aangenaam verrast: Technischer dan ik had gedacht.

4.5/5

Samen met Troublegum het beste werk, waarbij vooral de typische gitaarsound er uit springt. Maar ook het sterke ritmewerk en samples laten de plaat tot zijn recht komen. Deze plaat ontdekte ik later dan Troublegum en Infernal love, om vervolgens op zoek te gaan naar EP's als Babyteeth en Born in a crash. Nummers als Teethgrinder, Neck freak en Accelerator kan ik blijven luisteren. Ken alleen de bonustracks niet

Haha, altijd wat beschamend m'n oudere posts terug te zien.

Nou heb ik deze plaats onlangs weer eens opgelegd, en ik moet zeggen: deze vind ik beduidend beter dan het, overschatte, Troublegum. Het ligt vooral aan de sfeer, die ik wat mis op de opvolger.

Wie wil weten hoe dit album had kunnen klinken kan hier een idee krijgen, ondanks de matige bootleg kwaliteit:

Therapy? -Live- Rockpalast:1993 - YouTube

Ik lees hier klachten over de productie. Vanaf de eerste keer (dacht ik toch, soms laat m'n geheugen me in de steek) dat ik deze plaat hoorde tot de jongste luisterbeurt deze ochtend, ben en blijf ik helemaal verk(n)ocht. Het geluid is misschien misschien niet vol of vet, maar het past gewoon en mijn oortjes weten niet beter of het hóórt gewoon zo.

Ergens tussen punk, rock, industrial en een beetje metal laveert het geweldige songmateriaal. Energiek, op een bepaalde manier exotisch (welke plaat lijkt hier nou op?) en donker. Cairns klinkt getormenteerd, de drums en percussie vervullen een belangrijke, stuwende rol en de gitaren sch(e)uren, piepen en rocken dat het een lieve lust is - de bas doet gewoon lekker mee. Favorieten, als ik moet kiezen: 'Teethgrinder' en 'Gone'.

Ik ga nog es dubben of er niet gewoon een halfje bij moet, tot eventueel dan blijft de dikke 4,5* staan.

Ik speel al een tijdje met het idee om Teethgrinder te remasteren.
Dat nummer heeft het meeste te lijden onder de productie...