The Folk Implosion - The New Folk Implosion (2003)
mijn stem
21 stemmen
0
geplaatst: 2 maart 2009, 16:32 uur
De eerste plaat van The Folk Implosion die zonder John Davis, die weg is gegaan. Daarvoor zijn Russ Pollard (Bekend van Sebadoh) en
Imaad Wasif terug gekomen.
Het album opent met Fuse, een van meteen de hardste nummers van de plaat, begeleid door een harde lompe riff zingt de heer Barlow er over heen. Hierna komt Brand Of Skin die toendertijd als singel is uitgebracht. Pearl is meteen het eerste hoogtepunt van de plaat, een mooi rustig nummer waarin je weer een geweldige Song tekst van Lou Barlow naar voren komt.
De rest van de plaat word een beetje gevuld met een aantal prettige pop songs, waarvan ik toch wel Leaving It Up To Me en Creature Of Salt het mooiste vind.
De stijl van deze plaat laat zich het beste als Pop muziek, maar soms doet het me ook denken aan Coldplay of Queens Of The Stone Age. Het album is niet super bijzonder maar luistert wel lekker makkelijk weg.
Het laatste nummer van de plaat verdient nog wel even een bijzondere vermelding, een heerlijke rustige Pop song met een ronduit geweldige song tekst.
Al met al een lekkere plaat die bijna nergens echt bijzonder word, maar die ook nooit echt slecht word. Voor vernieuwingen zoals de ouder platen hoef je deze plaat ook niet echt te luisteren, maar wel als je een aantal lekkere Pop Songs wilt horen.
Imaad Wasif terug gekomen.
Het album opent met Fuse, een van meteen de hardste nummers van de plaat, begeleid door een harde lompe riff zingt de heer Barlow er over heen. Hierna komt Brand Of Skin die toendertijd als singel is uitgebracht. Pearl is meteen het eerste hoogtepunt van de plaat, een mooi rustig nummer waarin je weer een geweldige Song tekst van Lou Barlow naar voren komt.
De rest van de plaat word een beetje gevuld met een aantal prettige pop songs, waarvan ik toch wel Leaving It Up To Me en Creature Of Salt het mooiste vind.
De stijl van deze plaat laat zich het beste als Pop muziek, maar soms doet het me ook denken aan Coldplay of Queens Of The Stone Age. Het album is niet super bijzonder maar luistert wel lekker makkelijk weg.
Het laatste nummer van de plaat verdient nog wel even een bijzondere vermelding, een heerlijke rustige Pop song met een ronduit geweldige song tekst.
Al met al een lekkere plaat die bijna nergens echt bijzonder word, maar die ook nooit echt slecht word. Voor vernieuwingen zoals de ouder platen hoef je deze plaat ook niet echt te luisteren, maar wel als je een aantal lekkere Pop Songs wilt horen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.