Wintersun - Time I (2012)

originally scheduled for release in November 2006

De verwachtingen zijn hoog!

Maar ik heb er vertrouwen in dat Mäenpää het waar kan maken! Kijk er sowieso naar uit.

Heel coole plaat van Wintersun.

Breed uitgesponnen mix van folk en melodieuze death metal met een avontuurlijk karakter. Time deel I is meeslepend en heel divers, wat zich alleen al uit in de dynamische zangpartijen (screams, grunts, clean & vrouwenzang). Er staan een aantal prachtige gitaarsolo's op, en de sfeer op deze plaat is om in te lijsten zo mooi. Het is ook zeker een epische zit, met soms veel gelaagde partijen, al zijn de toetsenpartijen wat mij betreft soms iets te neurotisch. Het is wel jammer dat er eigenlijk maar drie echt nummers op staan, want opener When Time Fades Away en Darkness And Frost zijn intro's/aanlopen naar de volgende nummers. Daar moet ik wel bij vermelden dat de opener tevens mijn favoriete track is.

Laten we hopen dat Time deel II snel verschijnt (gepland voor volgend jaar) want dit ruim halve uur smaakt naar meer.

gelekt

Van 17 oktober tot 19 oktober wordt Time I gestreamed op de website van Wintersun! Linkje: http://www.wintersun.fi/

Ik heb het album al een tijd geleden gepre orded, maar toch even binnen gehaald via de andere weg. Ik moet zeggen dat het echt heel episch is, omdat ik niet zoveel concept albums beluister, was het even wennen voor me. Maar het album bevalt me erg goed! Na het in z'n geheel te hebben geluisterd voelt het niet alsof er 40 minuten voorbij zijn gegaan

Ik ben er voorlopig nog wel zoet mee!

Btw de When Time Fades Away doet me een beetje denken aan Japanse muziek, ben ik de enige die daar zo over denkt? Iets wat me opviel na het 2 keer geluisterd te hebben.

Hij kondigde indertijd wel aan dat hij Japanse melodieën aan het verkennen was. Of ik er ook zo over denk weet ik pas als er iets op de mat ploft wat wel eens deze plaat zou kunnen zijn.

Stream is up, je moet alleen wel even geduld hebben voordat je voorbij de time-outs bent.

http://www.wintersun.fi/album-stream/

Goede plaat, het klopt allemaal. De melodieën zitten goed in elkaar, hier en daar gaat het gaspedaal lekker diep in. Goed geproduceerd, erg vol geluid.
Het blijft alleen een beetje matjes. Het begin van "Sons of Winter and Stars" is echt zeer veelbelovend, hierop komt alles wat ik hierboven zeg goed bij elkaar. Verderop wordt dit nummer iets minder, maar blijft overigens wel goed want er gebeurt nog steeds van alles. Echt mat wordt het op "Land of Snow and Sorrow". Dit vindt ik echt een saai nummer en duurt echt veel te lang. Gelukkig maakt men het weer goed in het afsluitende "Time". Dit is echt een supernummer. Hierin hoor je trouwens wel erg goed dat ze tegen de grenzen aankomen van wat er met een grunt te zingen is. Dit gaat nog maar net goed.
Ik geef het nog maar een paar kansen... wie weet groeit dat matte er wel af.

En niet te vergeten, volgend jaar in z'n geheel te horen!

Wat betreft Land of Snow and Sorrow is van de 3 nummers wel het minste, ik vind het nog wel een goed nummer, maar het haalt het niet bij de andere 2.

Sons of Winter and Stars, met de intro er natuurlijk bij, is echt me favoriete song geworden! Na een aantal luisterbeurten, geeft het me nog steeds kippenvel

Hoes heeft wel wat weg van While Heaven Wepts "Fear of Infinity". De muziek is beiden ook episch, alhoewel ik Fear of Infinity al direct een pareltje vond.

De tweede plaat van Wintersun. Het duurde dan eventjes. Acht jaar, waarvan zes 'in verwachting', maar eindelijk heeft meesterbrein Jari Mäenpää zijn computer zover weten te krijgen de boel te mixen en het resultaat onbetwistbaar Wintersun en een mooi tweede hoofdstuk in het leven van de band.

Fans van het eerste album zullen aan hun trekken komen op Time I. Wie Wintersun zegt, heeft het over ijzingwekkende screams/grunts, dromerige folk, ijskoude winterlandschappen en de nodige invloeden van progressive/power metal. Alles van dat maakte het eerste album tot een onvergetelijke ervaring, maar voor dit tweede album moest iets worden toegevoegd: orkest en bombast. Jawel, bombast zat er altijd al wat in natuurlijk, maar deze orchestrale arrangementen weten er zo'n bombastischer draai aan te geven dat Nightwish geëvenaard wordt. Jawel, ik heb zojuist gezegd dat het me aan Nightwish doet denken. Sommige orkestpartijen komen met hun dromerige rustige stukken wel degelijk in de buurt van de muziek Holopainen & Co, maar over het algemeen is Mäenpää vrij eigenzinnig gebleven.

Wat mij in eerste instantie wat tegenviel op deze plaat was de mix ten opzichte van het debuut. Toen stonden de gitaren lekker hard, de toetsen precies goed en de grunts wat ver naar voren gemixt, waardoor je juist dat ijskoude winter-gevoel kreeg. De drums klonken niet heel breed, maar dat paste juist bij het concept. Time I lijkt het over een heel andere boeg te gooien, qua sound en productie. Het orkest staat het hardst, en dat mag af en toe wel wat minder denk ik. De gitaren, bas en drums staan daardoor wat naar achteren. Cleane vocalen zijn beter te horen en zijn over het algemeen beter ingezongen, maar helaas ten koste van de kwaliteit van de grunts. Juist de tegenstelling in volume bij deel één had een sterke impact, maar hier zijn de grunts wat tammer lijkt wel en iets naar achteren gebracht. Na meerdere luisterbeurten valt ook deze nieuwe sound op zijn plaats en pakt de plaat je zoals die is.

Want het is me er toch eentje. In veertig minuten worden ons drie episch aandoende meesterwerken voorgeschoteld en nog twee instrumentale tracks, waarvan er ééntje als intro dient voor en naadloos aansluit op titelnummer 'Time'. Er gebeurt veel in de lange nummers en om dat te beschrijven heb ik meer tijd en enorm veel ruimte nodig, want ze variëren van hard en ruw tot rustig en orchestraal, en van bedwelmend en meezingbaar tot intens en uitnodigend tot de headbang... Jari Mäenpää zelf beschrijft zijn muziek als "Extreme Majestic Technical Epic Melodic Metal". Nou zou ik niet zo'n term uit de kast halen waar vele voorhoofden bij zullen fronsen, maar het geeft wel een goed idee van waar het bij Wintersun om gaat.

Wintersun lijkt op MusicMeter toch maar een klein bandje. Na acht jaar is eindelijk Time I uit. Overal op het internet gaat iedereen helemaal los van enthousiasme, maar hier zijn er een maand na uitgave slechts vijf mensen die deze plaat beoordeeld hebben. Hier moet verandering in komen.

Deze finse band heeft maar liefst acht jaar gewacht met de opvolger van het debuut, maar gelukkig is het resultaat wel de moeite waard. Dit is het eerste deel van een beoogd tweeluik; deel twee verschijnt in 2013. De metalstijlen buitelen ook nu weer over elkaar heen, resulterend in een bijzonder meeslepend en bombastisch geheel. Door de prachtige gedetailleerde produktie blijft alles mooi in balans. Aan de korte kant met slechts 5 songs die samen net 40 minuten klokken, maar gelukkig zit er niet één misser tussen.

Deze heb ik gisteren op de jaarbeurs in Utrecht gekocht. Een erg mooie box met dvd er bij, mooie uitgave.

En wat een overdonderend geheel. Een plaat die meteen binnenkomt maar die zeker meer luisterbeurten nodig gaat hebben en dan nog beter gaat worden.
Als het woord episch nog niet bestond dan zou het voor een plaat als deze uitgevonden worden.
Het onwijs mooie intro van ruim 4 minuten belooft al veel en wat er daarna komt lost de verwachtingen ook in.

Vooralsnog doe ik 4 sterren, maar dat is na slechts 1 luisterbeurt. Een bijstelling kan hier alleen nog maar omhoog als deze plaat nog iets groeit.

Prachtige muziek dit!

Maar wanneer komt die deel twee nou?

Goed nieuws, er komt een nieuw album aan dit jaar genaamd The Forest Seasons. Time II duurde te lang, vond het label (en vonden de fans ook).