Iced Earth - Burnt Offerings (1995)

De plaat waarop het apocalyptische sfeertje plaats maakte voor horror. Burnt Offerings is dus eveneens een duister album, maar op een andere toon dan Night of the Stormrider. niet alleen Dante's Inferno, maar het hele album is een ware afdaling naar de hel. Het kent ten opzichte van de voorganger (die vrij constant is) meer pieken en dalen. Niet dat de dalen nou echt slechte songs zijn. Integendeel. Het blijft van hoog niveau. De pieken daarentegen zijn wel de beste tracks die Iced Earth tot op heden schreef. De titeltrack, Last December, Burning Oasis en uiteraard Dante's Inferno zijn meesterwerken van episch formaat.

Verder is dit ook een logische voortzetting. Schaffer bouwt zijn muziek weergaloos op. Wisselt felle riffs af met prachtige tussenstukken. Precies zoals je dat hoort in Night of the Stormrider. Iced Earth lijkt hierin iets verder te gaan en dat doet me overhalen om Burnt Offerings op de voorlopige eerste plaats te zetten. Wat een triomftocht tot dusverre om de muziek van Iced Earth te luisteren.


Tussenstand:
1. Burnt Offerings
2. Night Of The Stormrider
3. Iced Earth

Het was een duistere tijd voor Iced Earth toen dit album geschreven werd en het was ook gedurende het toppunt van mijn 'zoekende tiener'-periode toen ik dit album hoorde. Waar Schaffer echter niet meer aan dit album herinnerd wil worden, omdat het hem aan een duistere tijd uit zijn leven doet denken, zet ik Burnt Offerings echter met alle liefde keer op keer opnieuw op, omdat ik er zoveel woede in terug hoor die me altijd energie geeft.

Burnt Offerings is een ultiem horrormetalalbum. Hoeveel albums King Diamond, Hell of Ghost ook zullen maken, geen enkel heavymetalalbum zal ooit zo naar en eng klinken als Burnt Offerings. Misschien is moet ik de term heavy metal ook niet verbinden aan dit album, aangezien progressieve thrash met death metal intensiteit een betere omschrijving lijkt te zijn. Er zijn amper pakkende refreinen te horen, terwijl de honderden tempo- en sfeerwisselingen het ook moeilijk maken om hier een 'hit' uit te pakken. Misschien dat opener 'Burnt Offerings' dan nog het meest catchy is, maar ook in dit geval is het onmogelijk om dit nummer makkelijk in het gehoor liggend te noemen.

Wat vooral opvalt is de magistrale zang van Barlow die misschien nog niet op zijn best klinkt, maar in alle rauwheid nog wel de meest interessante prestatie bij een Iced Earth album ooit levert. Die uithalen tijdens Creator Failure bezorgen me iedere keer kippenvel en roepen beelden van de rijzende leviathan die op het punt staat een jonge maagd te verslinden in me op. De horror komt echter allerbest tot uiting in Dante's Inferno, waar niet genoeg over gezegd kan worden. Hoeveel death- en blackmetal bands het ook zullen proberen, er is geen enkele metalsong die de gruwelen van de hel zo naargeestig weergeeft.

Burnt Offerings staat met groots gemak in mijn top 10 van beste metalalbums ook. Ergens zie ik in waarom Night Of The Stormrider een beter album genoemd kan worden, maar er is iets eigenzinnigs en compleet origineels aan Burnt Offerings, waardoor ik het niet anders dan favoriet kan noemen. Weinig bands die tot dit in staat zijn. Jon Schaffer zou het zelf in ieder geval nooit meer kunnen evenaren.

Voorlopige tussenstand:
1. Burnt Offerings
2. Night Of The Stormrider
3. Iced Earth

In mijn ogen tot nu toe het beste album van Iced Earth wat ik gehoord heb (en ik moet er nog aardig wat). Iced Earth laat hier een mooie tracklist achter die bij veel nummers knalhard je speakers uitkomt met mooie riffs gecombineerd in een trash, power en heavymetal style waarbij een geweldige stem het totaal plaatje vervuld. Nummers als Dante's Inferno laten toch wel de goedheid van Iced Earth zien en zetten een goeie stempel op het album neer. De afdaling naar de hell is heerlijk waarbij je het gevoel hebt alsof je zelf soms al in de rode wereld leeft laat Iced Earth je simpelweg diep mee gaan in de duisternis van hun nummers en hun albums, simpel weg: Iced Earth misschien wel op zijn best? Dat durf ik pas te zeggen als ik meer heb gehoord, ik ben in ieder geval fan van het album.

Ik ben de laatste tijd bezig aan een (her)ontdekkingsreis door de catalogus van deze band en waar vroeger Dark Saga en SWTWC bovenaan stonden in mijn rangschikking van hun studio-albums, moet ik het nu eens zijn met lennert en RuudC dat dit zonder meer hun beste werk is.

Rauw, intens en beklemmend is de sfeer die hier wordt neergezet. De band klinkt meer bevlogen dan ooit. Schaffer's riffwerk, dat al uitstekend was op voorganger Night of the Stormrider, bereikt hier een hoogtepunt. Het ontbrekende stukje in de Iced Earth-puzzel tot dusver was een zanger van wereldklasse, die ze gevonden hebben in de kersverse Matt Barlow, die zijn vuurdoop met vlag en wimpel doorstaat. Van een grommende wolf tot een krijsende demon, hij kan het allemaal schijnbaar probleemloos en met een ontzagwekkend stembereik.

Deze helse trip van een album kent geen missers, rijgt naadloos talloze memorabele melodieën en loodzware riffs aaneen, en sluit af met hét meesterwerk uit het hele oeuvre van deze groep: Dante's Inferno, waar het eerste deel uit Dante Alighieri's Divina Commedia op weergaloze wijze tot leven komt. Samen met het hoofdpersonage dalen we verder en verder af in de negen ringen van de onderwereld, waarbij we steeds vreselijker taferelen voorgeschoteld krijgen, tot we oog in oog komen te staan met Lucifer zelve, die Judas Iscariot tot in de eeuwigheid doet boeten voor zijn verraad. Verplichte kost voor eenieder die zich metal-liefhebber noemt.