The Rakes - Capture / Release (2005)

Ook dit is weer een leuk bandje hoor, maar ik geloof dat er nu ook bij mij toch wel een zekere moeheid begint te ontstaan. Sommige nummers zijn wel gewoon leuk, zoals Retreat of 22 Grand Job. Maar verder lijkt het allemaal iets teveel op dingen die we al eerder van andere bands hebben gehoord om zich te onderscheiden. Helaas maar waar..

.... ik vind om te beginnen de cd-hoes erg mooi....is al iets van onderscheidend vermogen....

Tja, het is idd wel een mooie cover, hun muziek klinkt ook wel lekker rauw, misschien dat ze dat ook wel onderscheid.

Hm, ik begin nu alweer te twijfelen, toch wel leuk eigenlijk

Voorlopig ben ik het eens met het eerste "statement" van obsessed hier. Ik weet dat het een nieuw bandje is met een nieuwe cd....maar ik heb het allemaal al tig keer gehoord. De hoes blijft wel mooi 2,5 ster

Ik heb ook al veel meer van dit soort bandjes gehoord, maar ik vind dit toch een heerlijk album! En wat kan mij het schelen dat het allemaal eerder is gedaan en misschien ook wel beter. Bij mij komt 'ie zeker in m'n eindejaarslijstje...Zo'n nummer als T-Bone...Wat een geweldige intro! 4,5 *

Terror! is een lekker nummer. Haalt de rest van het album dat niveau?

Naar mijn bescheiden mening wel!

Leuk en lekker, maar uitgestald in een grote etalage met zoveel van dat leuks en lekkers gaat het toch minder opvallen helaas.
De moeheid is definitief toegeslagen vrees ik.
Net als met snoepen: neem te veel en je gaat je wat misselijk voelen.
De eerste symptonen van misselijkheid beginnen op te komen: dan kun je maar beter stoppen.
Jammer dat andere soortgelijke bands zijn voorgegaan zullen we maar zeggen (toen smaakte het nog overheerlijk).
Kun je geen genoeg krijgen van die enorme stroom Britse bandjes (Kaiser Chiefs, Maximo Park, Bloc Party, The Bravery, Editors etc. etc.), dan zou ik zeker ook luisteren naar deze band. Ik hou het bij een paar luisterbeurten en voeg ze niet toe aan mijn cd-verzameling.
Maar eerlijk is eerlijk: het is verdomde aanstekelijk.

Qua zang lijkt het erg op die van The Others, zo'n typisch Engels accent. Om ze te vergelijken met bands als Bloc Party, Maximo Park & Editors vind ik nog iets te hoog gegrepen. Echter wel gewoon erg leuk nummers als Terror!, Repeat en T Bone.

Tja een aantal nummers zijn ook gewoon echt erg leuk, met name de eerste 3 en de laatste 2. Verder is het helaas gewoon erg matig wat mij betreft..

De eerste keer luisteren beviel goed. Ik ben helemaal niet zo onder de indruk van die stroom bandjes die hier genoemd zijn. Bloc Party is nog wel goed, Kaiser Chiefs ook, maar voor het overige (Bravery, Editors) ach dat gaat wel.
Maar The Rakes springen er wel tussenuit, vind ik nu na een keer draaien. De liedjes komen op mij toch wat origineler en energieker over dan die van bijvoorbeeld Bravery. Komt nog het meest in de buurt van Bloc Party. Ben benieuwd of mijn oordeel na enkele keren draaien overeind blijft.

Sombere Londenaren

Sommigen zijn al lang moe van al die nieuwe bandjes: Bloc Party, Kaiser Chiefs, Franz Ferdinand, The Bravery enzovoort enzovoort. Allemaal pittige gitaarbandjes die allemaal in de afgelopen anderhalf jaar hun debuut hebben uitgebracht. Met de komst van Capture/Release van de Londense band The Rakes kun je denken: alweer een? Maar in een poging de plaat toch op waarde te schatten en niet meteen als de zoveelste post-punkband aan de kant te schuiven, heb ik ook dit debuut meermaals beluisterd.

En hij is blijven hangen. The Rakes doen denken aan alle bovengenoemde bands. Vooral Bloc Party en soms ook The Strokes (alweer wat ouder) hoor ik terug in deze plaat. Daarmee is het niet meteen een goedkope rip off, want de bands zijn allemaal ongeveer gelijktijdig opgekomen. Alleen waren sommige platen nét even eerder en zijn sommige bands misschien ook slimmer in de markt gezet.

The Rakes maken energieke gitaarmuziek. De liedjes zijn ongecompliceerd in de zin dat er (op het gehoor althans) geen ingewikkelde capriolen worden uitgehaald. Het is recht toe recht aan, zonder virtuoze solo’s, ingenieuze akkoordenschema’s of innovatieve ritmes. De muziek is duidelijk beïnvloed door punk, maar is de meeste tijd wel melodieus.

Opvallend aan de liedjes is dat de teksten allen een zelfde sfeer uitstralen. En dat is geen sfeer om vrolijk van te worden. De meeste liedjes gaan over de zinloosheid en de doelloosheid van het dagelijkse leven. In The guilt zingt Alan Donohoe over de voortdurende herhaling in het leven van iemand die zonder zin zijn dagelijkse werk doet. Hij zoekt zijn plezier in voortdurend uitgaan en dronken worden. Maar dat plezier is nogal relatief:

” I just woke up
Everything was fucked
From the night before
I was beyond repair”

Retreat refereert ook aan een dergelijk zinloos bestaan en lijkt tekstueel hier erg op:

”I don't wanna miss out on anything
At the same time I feel the need to retreat
Everything is temporary these days
Might as well go out for a fifth night in a row”

In Open book heeft deze doelloosheid en verlorenheid tenminste nog een reden.

” I hope that you come back”

Maar de belabberde situatie is er niet minder om:

” Pick up a book, put down a book
Turn on the TV
It's 2 AM, there's nothing on
I just need something to focus on”

Meest opmerkelijke liedje is We are all animals waarin The Rakes hun visie op de mens behoorlijk direct verwoorden. Daarin wordt de mens als dier neergezet. Dat is biologisch gezien misschien niet zo opmerkelijk, maar als dat de basis vormt voor je mensbeeld en wereldbeeld dan is het niet zo eenvoudig om ook af en toe de zonnige kant van het leven te zien:

” We are the machines
Carrying on various genes
Then discarded
When the job is done
We are the disciples
Who have lost our way
Kicked from our pedestal
When Darwin burnt the book

Its hard enough to retain control
When our instincts are egging us on
With biologists and chemists
Reducing our souls
To four letters
When genes replace Genesis
We're like a masterpiece
Who's glimpsed the artist”

En als deze somberheid is dan wel weer verpakt in pakkende, energieke liedjes. Op een zodanig ongecompliceerde manier dat je bij The Rakes absoluut niet het gevoel hebt dat ze bewust aan een bepaalde muziekhype meedoen.

De plaat is te beluisteren op hun site.

Verrassend leuk!

Heerlijke plaat. In t begin luisterde ik wel eens naar ze, maar bij voorbaat vond ik t al niks, omdat ik ze beschouwde als weer zo'n twaalf in een dozijn bandje. Maar goed, heerlijke songs als Retreat, Open Book, Binary Love, We Are All Animals, Violent, T Bone en Work, Work, Work maken dit tot een verrassend leuk debuutalbum.

Gisteren gezien, hoewel ik de cd dus niet zo overdreven goed vind, had ik goede dingen gehoord over hun live-show. En terecht, zo bleek, want ze maakten er echt een feestje van! Het spastische, bijna Joy Division-achtige dansen van de zanger was erg leuk, en de nummers klonken live toch een stuk beter dan op de plaat. Het moest wel vooral van de zanger komen, want de rest stond er maar een beetje bij. Hoogtepunt moet toch wel zijn geweest helemaal aan het einde van de avond 22 Grand Job.. wat een meeschreeuwer is dat zeg!

Leuke muziek.
Vooral het nummer Retreat.

3,5*

Het valt mij op dat de naam van het album er niet op staat... gek

Op het eerste gehoor vind ik het een rock n roll versie van bloc party

deze cd is echt een van de betere van de laatste jaren,er deed me zelfs een nummer denken aan de ramones.echt elk nummer is goed op deze cd kom ik niet vaak meer tegen.

Dit is zeker een goed album maar niet fantastisch. En dat vind ik juist fantastisch want dat geeft ze de kans om er nog wat mee te doen. Ik ben een enorm grote fan van dit soort muziek dus misschien een beetje bevooroordeeld.
Maar ik denk dat als ze zo doorgaan een volgend album of een 3de album echt bijzonder goed gaat worden.

ook zo'n plaatje dat je van begin tot eind kunt opzetten!
een handvol wereldsingles, paar goeie live nummers, goei bandje!! zoek (en luister) ze maar eens terug op op London Calling van 2004... alweer...

Ik vond ze zo lachen op pinkpop, ik kan niet wachten topt ik weer in Nederland ben en die plaat kan gaan halen. Dan horen jullie gauw genoeg wat ik er van vind

Vooral door de stem van de zanger is de vergelijking met Bloc Party al snel gemaakt. Bloc party vind ik trouwens wat beter, wat muzikaler. Maar dat neemt niet weg dat er verdomd aanstekelijke nummers op deze plaat staan.
Ze hebben vorig jaar in het voorprogramma van Franz Ferdinand gestaan en ik moet zeggen ook live klinkt het erg leuk allemaal.

Bloc Party is muzikaal gezien inderdaad beter, The Rakes houden het simpel en dat maakt de muziek dan weer aanstekelijker. De reden ook waarom een band als Bloc Party wat langer 'meegaat' denk ik, van The Rakes krijg je toch al gauw genoeg.

dat dacht ik ook .. maar ik ben blocparty nu dus beu .. en the rakes nog steeds niet.

kwestie van smaak

18 april in de melkweg,ben benieuwd

Hele fijne plaat.
Vooral de nummers strasbourg, 22 grand job en t bone.

Afgelopen weekend deze mannen live gezien op het Cactusfestival in Brugge. Leuk optreden, krijg ik ineens na het optreden van een goeie maat deze plaat in mijn handen gestopt (kadootje om de tickets te regelen). Deze week al verschillende keren opgezet en inderdaad lekkere strakke , korte nummers. Sommige intro's doen me zelfs een beetje aan the Strokes denken. 22 grand job kende ik al en dit blijft een geweldig nummer. Andere favorieten voorlopig Strasbourg, We are all animals en Terror. Goede plaat! Binnenkort misschien hun nieuwe gaan kopen (alhoewel die blijkbaar minder is).

Dit bandje is vooralsnog het enige "Engelse" bandje dat ik nog regelmatig luister. Bands als Franz Ferdinand en Kaiser Chiefs, The Bravery en zelfs Bloc Party gaan er bij niet meer in. Toch zet ik (niet te vaak) dit cdtje nog graag op. Waarschijnlijk hebben de twee live-shows die ik heb gezien ook nog een mooie indruk achtergelaten. Geweldig is die zanger!

Ik heb dit album de afgelopen week minsten 10 keer gedraait en hij ging niet vervelen. Vooral Strasbourg vind ik een geweldig nummer. Op dit album zitten eigenlijk geen nummers waar ik me aan irriteer. Dit zijn gewoon 34 zeer prettige minuten. Ik ga vanmiddag even naar de winkel om hem te halen.

Ik vind het kanp dat The Rakes met eigenlijk zeer simpele muziek toch een echt heel leuk album kunnen maken. Misschien heeft het wel te maken met het lekkere ruwe stemgeluid van de zanger.