menu

Al Stewart - Live Indian Summer (1981)

Alternatieve titel: Live at the Roxy L.A. 1981

mijn stem
3,83 (18)
18 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: RCA

  1. Here in Angola (4:37)
  2. Pandora (4:33)
  3. Indian Summer (3:33)
  4. Delia's Gone (2:47)
  5. Princess Olivia (3:21)
  6. Running Man (4:43)
  7. Time Passages (6:26)
  8. Merlin's Time (2:56)
  9. If It Doesn't Come Naturally, Leave It (4:27)
  10. Roads to Moscow (8:13)
  11. Nostradamus Part One - World Goes to Riyadh - Nostradamus Part Two (13:01)
  12. Soho (Needless to Say) (3:43)
  13. On the Border (4:46)
  14. Valentina Way (4:17)
  15. Clarence Frogman Henry (1:43)
  16. Year of the Cat (7:07)
totale tijdsduur: 1:20:13
zoeken in:
avatar van musician
4,5
Ik vind het toch wel een goed live album van Al Stewart.

De geschiedenis wordt, nota bene door de komst van de cd, hier een beetje door elkaar gehusseld.
Tracks 12 t/m 16 zijn studio nummers die oorspronkelijk kant 4 bevolkten van de dubbel LP die dit ooit was.

Volgens mij mogen er dan geen sterretjes achter als ware het bonustracks, want dat is dus niet zo.
In dat geval heet het album ook Indian summer, de titeltrack is ooit nog op single uitgebracht.

Toen gebeurden er rare dingen. In de eerste plaats is het album 24 carrots (1980) op cd gezet vóór Indian summer. De studio tracks van Indian summer (dus kant 4) zijn toen naar 24 Carrots op cd verhuisd.

Vervolgens hield Indian summer alleen nog de 11 live nummers over en is men opeens (bij gebrek aan de titelsong) het album Live at the Roxy L.A. 1981 gaan noemen.

Mensen die er geld voor op tafel willen neerleggen kunnen desgewenst toch ook Indian summer met 16 tracks nog kopen, de oorspronkelijke dubbel LP. Om het moeilijk te maken, de cd 24 carrots is namelijk bijna niet te vinden of alleen tegen forse betaling.

Ik kan Al Stewart live op deze cd heel goed hebben. Hij stond in 1981 redelijk op het hoogtepunt van zijn carriére, na Year of the cat, Time passages en 24 carrots. Zijn concerten werden heel goed bezocht en waren door Stewart en band ook goed verzorgd. Sterk spel, geen dut- of skipmomenten.

En dan uiteraard zijn beste werk van wat hij tot dan toe had uitgebracht. Veel van Year of the cat maar ook ouder werk als Roads to Moscow en het epos Nostradamus.

Ik ga ook eens kijken wat Al Stewart ná Indian summer nog heeft gedaan. Ik moet zeggen dat ik hem vooral ken van de periode Orange (1972) tot en met Indian summer. Daarna heeft zich ogenschijnlijk een soort van (creatieve) vrije val ingezet. En misschien heeft Al Stewart zo'n oordeel helemaal niet verdiend.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:07 uur

geplaatst: vandaag om 22:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.