Iron Maiden - Death on the Road (2005)

Ik heb hier de dvd versie van, wat een adhd montage is dat zeg, verder is het prima te doen qua muziek maar een shot duurt niet langer dan een seconde echt zeer irritant.
Zeer gave uitvoering van Paschendale en Dance of Death.

Rock in Rio vond ik beter. Bruce was daarop iets beter bij stem, hoewel het hierop zeker niet slecht is.
In totaal heb ik nu vijf live-cd's van deze band. De nieuwste Flight 666 schaf ik me wellicht niet meer aan.
Lord of the Flies wordt hierop gespeeld met Bruce op zang, wat beter tot zijn recht komt en ook de nummers van Dance of Death zijn een pluspunt. Nadeel: als je al wat live-albums hebt van Maiden is het beetje spijtig dat er veel songs op meerdere live-albums staan en dat er een paar interessante songs niet worden bovengehaald. Maar ach, Maiden is één van de betere live-acts, zeker met Dickinson.

Volgens mij de enigste live-plaat tot nu toe waarop songs van de Dance of Death plaat staat. Daardoor vind ik dit toch wel een must have. Het geluid is ook nog eens prima en Bruce klinkt gewoon goed, zoals bijna altijd eigenlijk, leuke live cd.

Death On The Road lijkt overbodig. Immers in 2002 verscheen al het kwalitatief bijzonder sterke Rock In Rio pakket. Toch is het best een leuk hebbeding. De beste songs, Wildest Dreams ,uitgezonderd van het Dance Of Death album zijn vertegenwoordigd alsmede een leuke uitvoering van Lord Of The Flies. Verder geen verrassingen of je moet op Can I Play With Madness zitten te wachten.
Jammer dat Dickinson niet heel best bij stem deze avond. Af en toe lijkt hij erg last van zijn keel te hebben. Echt storend is het niet, de band is verder prima in vorm, maar afgezet tegen Rock In Rio is het wel allemaal wat minder.

Ben ik het wel mee eens, heb deze plaat eigelijk alleen voor de live-versies van de Dance of the Dead nummers en Lord of the Flies gekocht. Voor de rest heeft deze plaat weinig toegevoegde waarde, zeker gezien de toch wat mindere geluidskwaliteit...

Wat is er mis met Can I play with madness, je kritiek viel me ook al op bij een ander album. Het is een van mijn favoriete maiden songs, juist omdat het zo afwijkt van de andere nummers. Ook Wildest dreams vind ik een erg gaaf nummer. Ik ben het wel met je eens dat deze release niet op kan tegen Rock in Rio.

Ik vind mezelf ook wel een groot Maiden fan en ik vind Can I Play With Madness ook niet zo'n topper.
Naar mijn bescheiden mening toch wel het minste nummer van Seventh Son.

Ik vind het niet écht slecht. Ik hoor het liever dan iets van Nickelback. Maar het nummer doet me verder ook niets. The Evil That Men Do vind ik wel een leuke single. Maar die spelen ze ook best vaak.
Ik hoor liever Moonchild, Seventh Son of Only The Good Die Young als er dan toch zo nodig iets van Seventh Son gespeeld moet worden.

Dat ben ik wel met je eens, Can I Play is gewoon ff wat anders en kan juist zorgen dat een concert ff een soort van breekpunt krijgt waardoor de spanning weer helemaal terug is.

Overigens vind ik Bruce's aankondigingen van Dance Of Death en Paschendale fenomenaal. Very dark en very British.

Ik had ook gehoopt dat ze pachendale op wacken zouden spelen, dat is HET maiden nummer voor bij de invallende duisternis. Alleen van dat Intro krijg ik al kippenvel.

Absoluut niet mee eens. Bruce zingt dit nummer veel te hoog waardoor het tenenkrommend tergend wordt. Er is maar één man die dit nummer perfect tot z'n recht laat komen en dat is Blaze. Ik moet wel toegeven dat ik de versie van The Clansman op Rock In Rio dan weer wél beter vind.

Bruce kreeg rond dit optreden inderdaad last van zijn stem.
Het Ahoy Concert in Rotterdam werd verschoven naar 13 december ipv 5 november 2003.

Prima live-plaat. Niet zo goed als Rock In Rio, maar zeker het aanschaffen waard.

Dance of death is hier super op deze schijf

Toch weer een erg goede live cd van Iron Maiden. De nieuwe nummers komen ook goed uit de verf. De dvd heeft inderdaad een erg adhd gehalte. Dat is jammer. Verder is het prima.

jammer? het is eeuwig zonde, zelden heeft maiden zo'n prachtige show gehad, door die hyper montage komt dit totaal niet uit de verf. Ik kan me nier herinneren dat ik de DVD de afgelopen 5 jaar nog gekeken heb.

Bruce is inderdaad niet goed bij stem. Dit valt vooral op bij de oudere nummers. De nieuwe songs zingt hij wel goed. Ik vind op alle live albums van IM, dat hij The number of the Beast en Run to the Hills, altijd erg matig zingt.

Uitstekend live-album alweer van Iron Maiden, mét een aantal songs van hun op dat moment meest recente plaat 'Dance of Death'. Zoals de titel van dit album ook al suggereert, betreft het hier een live-registratie van een concert dat ze gaven tijdens hun tour naar aanleiding van de release van 'Dance of Death'. De plaats van het hele gebeuren was Dortmund, in het hart van het Ruhrgebied in Duitsland.

Zoals ik reeds eerder aanhaalde, staan hier een aantal nummers op van 'Dance of Death', en die vallen opmerkelijk goed in de smaak bij mij met hun live-jasjes aan. Met name 'Paschendale', 'Dance of Death' en 'No More Lies' komen erg sterk over. Vooral voor die nummers is dit album absoluut de moeite waard.

Voor het overige horen we natuurlijk ook nog een aantal klassiekers die op zo ongeveer elke live-plaat van Maiden terug te vinden zijn, en die het ook wel altijd goed doen, natuurlijk. 'Hallowed Be Thy Name', 'Iron Maiden', 'The Number of the Beast', 'The Trooper': stuk voor stuk fantastische, niet kaduuk te krijgen songs.

Naast lijflied 'Iron Maiden' brengt de band nog twee songs die in hun studioversie niet door Dickinson werden ingezongen. Het korte maar al even krachtige 'Wrathchild' stamt nog uit de ouwe Di'Anno-tijd, terwijl 'Lord of the Flies' (geïnspireerd door de gelijknamige roman van William Golding) in 1995 op 'The X Factor' verscheen. Dickinson was toen volop bezig met z'n solocarrière en was bij de band tijdelijk vervangen door Blaze Bayley. Ik vind deze versie met Dickinson beter, maar da 's natuurlijk mijn mening.

Wat hier al enkele keren werd aangehaald, moet ik bevestigen: Dickinson is al beter bij stem geweest. Toch ervaar ik dit niet echt als storend, want het publiek gaat zoals altijd weer geweldig op in het concert, en de band vermaakt zich duidelijk. Dickinson last in de bekendere songs ook geregeld handige meezingmomenten in, dus valt het allemaal nog zeer goed mee.

Op 'Death on the Road' klinkt Maiden misschien niet zo energiek als pakweg 20 jaar eerder, maar ze leveren een straffe show af, en zorgen voor anderhalf uur topentertainment.

4 sterren

de mooiste uitvoering van "dance of death" die ik ken !!

Goede show waarbij de nieuwe nummers het misschien zelfs winnen van de klassiekers. De dvd wisselt helaas letterlijk iedere twee seconden van shot, maar gelukkig wen je daar een beetje aan.

Elke twee seconde? Twee keer per seconde. Jammer hoor, het is verder inderdaad best een mooi product alleen met alle extra’s. Het concert vind ik echt vreselijk om te kijken door de drukke montage.

Eigenlijk is het stom, ik heb de CD en de DVD set al zo lang ik me kan herinneren en toch had ik nog nooit naar de DVD gekeken. Geen idee waarom eigenlijk, ik zette vaak gewoon (in het algemeen) de live CD op en deed ondertussen iets anders. Dankzij de lockdown(s) is er verandering gekomen in die vervelende gewoonte en neem ik tegenwoordig eens wat meer tijd om ook naar zo'n DVD te kijken. Vandaar ook Death on the Road eens in de speler geschoven en jongens toch, wat een hyperkinetische montage is me dit! Joe Abercrombie is de editor van dienst (die ook verantwoordelijk was voor de editing van de The History of Iron Maiden: Part 1, The Early Days documentaire) en zou je wat meteen een flinke dosis valium willen geven. En toch... Tegen dat Wrathchild gedaan is, was ik het alweer gewend. Het blijft bij vlagen een soms vreemd concert waar je graag zou hebben dat ze iets langer bij een beeld blijven stilstaan (de gigantische Eddie komt nu niet echt tot zijn recht), maar verder is dit wel Iron Maiden ten voeten uit. Of misschien ook niet? Want één van de redenen waarom ik dit nog wel eens regelmatig draai is omdat dit qua setlist een uitzondering is dankzij de Dance of Death nummers en zowaar een nummer van The X Factor. Met onder andere Live after Death, A Real Live/Dead One en Live at Donington in huis is het tof om eens wat minder gespeelde nummers te horen en die klinken ook gewoon erg tof. Zeker het duo Dance of Death/Rainmaker is geweldig en het is een beetje jammer dat Dickinson hier qua stem wat minder imposant oogt. Zeker Paschendale heeft daar wat onder te lijden, maar dat maakt hij met zijn acte de présence dan wel weer goed.

Persoonlijk een beetje overbodige release. Heb betere live platen van deze band.