Iron Maiden - Death on the Road (2005)

Uitstekend live-album alweer van Iron Maiden, mét een aantal songs van hun op dat moment meest recente plaat 'Dance of Death'. Zoals de titel van dit album ook al suggereert, betreft het hier een live-registratie van een concert dat ze gaven tijdens hun tour naar aanleiding van de release van 'Dance of Death'. De plaats van het hele gebeuren was Dortmund, in het hart van het Ruhrgebied in Duitsland.

Zoals ik reeds eerder aanhaalde, staan hier een aantal nummers op van 'Dance of Death', en die vallen opmerkelijk goed in de smaak bij mij met hun live-jasjes aan. Met name 'Paschendale', 'Dance of Death' en 'No More Lies' komen erg sterk over. Vooral voor die nummers is dit album absoluut de moeite waard.

Voor het overige horen we natuurlijk ook nog een aantal klassiekers die op zo ongeveer elke live-plaat van Maiden terug te vinden zijn, en die het ook wel altijd goed doen, natuurlijk. 'Hallowed Be Thy Name', 'Iron Maiden', 'The Number of the Beast', 'The Trooper': stuk voor stuk fantastische, niet kaduuk te krijgen songs.

Naast lijflied 'Iron Maiden' brengt de band nog twee songs die in hun studioversie niet door Dickinson werden ingezongen. Het korte maar al even krachtige 'Wrathchild' stamt nog uit de ouwe Di'Anno-tijd, terwijl 'Lord of the Flies' (geïnspireerd door de gelijknamige roman van William Golding) in 1995 op 'The X Factor' verscheen. Dickinson was toen volop bezig met z'n solocarrière en was bij de band tijdelijk vervangen door Blaze Bayley. Ik vind deze versie met Dickinson beter, maar da 's natuurlijk mijn mening.

Wat hier al enkele keren werd aangehaald, moet ik bevestigen: Dickinson is al beter bij stem geweest. Toch ervaar ik dit niet echt als storend, want het publiek gaat zoals altijd weer geweldig op in het concert, en de band vermaakt zich duidelijk. Dickinson last in de bekendere songs ook geregeld handige meezingmomenten in, dus valt het allemaal nog zeer goed mee.

Op 'Death on the Road' klinkt Maiden misschien niet zo energiek als pakweg 20 jaar eerder, maar ze leveren een straffe show af, en zorgen voor anderhalf uur topentertainment.

4 sterren

Eigenlijk is het stom, ik heb de CD en de DVD set al zo lang ik me kan herinneren en toch had ik nog nooit naar de DVD gekeken. Geen idee waarom eigenlijk, ik zette vaak gewoon (in het algemeen) de live CD op en deed ondertussen iets anders. Dankzij de lockdown(s) is er verandering gekomen in die vervelende gewoonte en neem ik tegenwoordig eens wat meer tijd om ook naar zo'n DVD te kijken. Vandaar ook Death on the Road eens in de speler geschoven en jongens toch, wat een hyperkinetische montage is me dit! Joe Abercrombie is de editor van dienst (die ook verantwoordelijk was voor de editing van de The History of Iron Maiden: Part 1, The Early Days documentaire) en zou je wat meteen een flinke dosis valium willen geven. En toch... Tegen dat Wrathchild gedaan is, was ik het alweer gewend. Het blijft bij vlagen een soms vreemd concert waar je graag zou hebben dat ze iets langer bij een beeld blijven stilstaan (de gigantische Eddie komt nu niet echt tot zijn recht), maar verder is dit wel Iron Maiden ten voeten uit. Of misschien ook niet? Want één van de redenen waarom ik dit nog wel eens regelmatig draai is omdat dit qua setlist een uitzondering is dankzij de Dance of Death nummers en zowaar een nummer van The X Factor. Met onder andere Live after Death, A Real Live/Dead One en Live at Donington in huis is het tof om eens wat minder gespeelde nummers te horen en die klinken ook gewoon erg tof. Zeker het duo Dance of Death/Rainmaker is geweldig en het is een beetje jammer dat Dickinson hier qua stem wat minder imposant oogt. Zeker Paschendale heeft daar wat onder te lijden, maar dat maakt hij met zijn acte de présence dan wel weer goed.