Het nieuwe album van de 27 jarige Leona Lewis is getiteld Glassheart. Leona is een van de zangeressen die in de afgelopen seizoenen van X-Factor UK de talentenjacht heeft gewonnen. Leona heeft een supersterke, herkenbare stem, wat zeer goed hoorbaar is op haar 2 eerder uitgebrachte albums. Absoluut hoogtepunt vind ik nog steeds Homeless (te vinden op haar debuut cd Spirit). Happy (te vinden op haar 2e cd Echo) vind ik daarna haar beste nummer.
Nu dus een nieuw album waar ik toch al enige tijd naar uitkeek, aangezien de releasedatum al een aantal keer was verplaatst.
Het album begint met ‘Trouble’. Een mooi, pakkend nummer. Persoonlijk vind ik het ook wel in het repertoire van Emeli Sandé passen, maar omdat Leona een mooiere, vollere en vooral minder schelle stem heeft, is dit nummer echt perfect voor haar. Leona’s herkenbare stem komt ook mooi tot zijn recht!
‘Unlove Me’ volgt. Dit nummer moest ik een paar keer luisteren voordat ik er echt een oordeel over kon geven. Het nummer sprak me in eerste instantie niet echt aan. Maar na een paar keer luisteren wordt het steeds beter. Echt een groeinummer. Echter irriteren alle add-lips me wel een beetje. Leona is natuurlijk echt een zangeres die add-lips geweldig kan zingen, maar bij dit nummer vind ik het te druk.
Het 3e nummer op Glassheart is ‘Lovebird’. Toen ik de titel zag, verwachtte ik een ballad. Zo begint het nummer ook. In het refrein komen de drums erbij. En wordt het een echt Leona liedje. Een stevige ballad, met mooie klanken, een sterke bridge en herhaling die niet irriteert.
‘Come Alive’ begint als een potentieel tranceachtig nummer. Dit wordt het slechts deels. De begeleiding vind ik moeilijk in een genre te plaatsen. Is het nou trancepop achtig of R&B? Lastig. Het nummer heeft een zwarte sfeer. In het nummer stoor ik me aan Leona’s slechte articulatie, waardoor de tekst amper te verstaan is (zeker in het refrein).
‘Fireflies’. Het nummer kent in de eerste 2 minuten amper zang. Er alleen een couplet. Het refrein lijkt instrumentaal. Na de 2 minuten is in het refrein een koor te horen en een Leona die daar een beetje op varieert. Vooral met haar hoge kopstem. Echt hoogte van het nummer krijg ik niet. Het weet me maar ten dele te pakken.
‘I to You’. Vanaf moment 1 hangt er een donkere sfeer in het nummer die mij heel erg aanspreekt. De begeleiding is lekker. Leona’s stem past geweldig in dit nummer. Een van de hoogtepunten van Glassheart tot nu toe!
‘Shake You Up’. Oei, hier slaat Leona voor mij toch wel enorm de plank mis. Wat een stom, saai en inspiratieloos nummer. Bah!
‘Stop the Clocks’. Een gewoon standaard R&B nummertje. Maar aanspreken doet het me niet echt.
‘Favourite Scar’. Ook bij dit R&B nummer slaat Leona wat mij betreft de plank mis. 3 slechte nummers achter mekaar. Mijn moed begint te dalen… Ik mis bij alle 3 nummers de tekstbeleving of emotie.
‘When it Hurts’. Kijk, dat lijkt er meer op! ‘When it Hurts’ is een nummer dat hoorbaar beter bij Leona past dan de 3 vorige nummers. Het zal niet mijn favoriete nummer worden, maar het is een verademing ten opzichte van de vorige nummers.
‘Glassheart’. Oe! Wat een heerlijk trancenummer is dit toch! Geweldig! Goede, spannende vocalen en begeleiding. Ook een van de hoogtepunten van dit album!
‘Finger Print’ is een prachtige ballad. Heerlijk hoe mooi Leona’s stem is in dit nummer. Zeker in de lage coupletten. Het nummer heeft een mooie tekst en prachtige opbouw (en toch blijft het een rustig nummer). Dit is echt een nummer waar ik op had gehoopt en gewacht! DIT is Leona Lewis ECHT! Heerlijk die emotie! Wauw! Favoriet nummer van het album!
‘Trouble’ (feat Childish Gambino). De afsluiter van het standaard album. De opener met nu rapper Childish Gambino. Normaal houd ik niet zo van rap, maar in dit nummer heeft het gedeelte zeker een toegevoegde waarde. Deze versie vind ik dus nog nét wat beter.
Ik heb de deluxe versie beluisterd, dus gaan we nog even verder!!!
Het eerste nummer op de 2e cd van Glassheart is ‘Trouble (acoustic)’. Dit nummer had ze er wel vanaf mogen laten. 3x een nummer op een album (ook al is het een andere versie) is voor mij iets te veel van het goede. Desalniettemin is het geen slechte versie.
‘Come Alive (acoustic)’ volgt. De tekst is in het refrein wel iets beter verstaanbaar, maar de ‘normale’ vind ik leuker.
‘Glassheart (acoustic)’. Ja, deze acoustische versie heeft wel een toegevoegde waarde. Deze versie klinkt heel kwetsbaar, en dat spreekt me persoonlijk wel aan!
‘Colorblind’ is niet te vinden op de standaard editie. Een balladachtig nummer waarin Leona’s stem ronduit irritant klinkt. Net alsof ze bij dit nummer niet echt haar best heeft gedaan om een geweldig resultaat neer te zetten. Zeker de lange uithalen gedurende het nummer zijn irritant, en lijken vaak niet eens zuiver (misschien dat het komt doordat ze botsen met de begeleiding). Ik snap wel dat dit nummer de standaard versie van het album niet heeft weten te halen.
‘Sugar’. Een tranceachtig nummer dat ik maar ten dele geslaagd vind. Op sommige momenten vind ik het heerlijk maar het volgende moment vind ik het irritant. Ik weet niet precies waar dat aan ligt!
‘Collide (Afrojack remix)’. Ha daar is de single Collide toch, maar dan in een ander jasje, namelijk door de Nederlandse DJ Afrojack. De Aviici-versie vind ik matig. Deze versie vind ik beter. Leuk gemixt!
‘What You Do To Me (Fever)’. Oei, weer een uitglijder van Leona. Dit is namelijk echt een saai R&B nummertje dat door elke R&B zangeres met slechte stem gezongen zou kunnen worden. Echt zo’n typisch nummer waarbij de refreinen gedragen worden door de backing vocals. Dat heeft Leona niet nodig!
‘It’s all for you’. Voor commentaar, zie het nummer hiervoor. Precies hetzelfde probleem!
‘Dance with you (ft. N. Clarke)’. Ja hoor en weer! Veel te flauw nummer, de backings zijn zelfs nog harder dan Leona in dit nummer. Wat flut! De rap is ook erg slecht! Zeker Leona kan er niks van!
‘Mood for love’. Laatste nummer van de deluxe versie. Matig R&B nummertje, wat zo door de Mariah Carey gezongen zou kunnen zijn geworden. Saai!
Na de standaard versie van Glassheart gehoord te hebben, ben ik deels enthousiast. Hoogtepunten zijn Finger Print, Trouble, I to You en Glassheart. Echter staan er ook een aantal flutnummers op, die het gemiddelde ontzettend omlaag halen. Voor de standaard versie zou ik toch 3,5* gestemd hebben, maar DAN! DAN komt de deluxe cd! Die haalt ook het album nogal onderuit. Het irriteert me zelfs zo erg dat ik als totaal op slechts 2,5* uitkom. Ontzettend jammer, aangezien de vorige albums van miss Lewis wel een goede beoordeling van mij kregen!
Natuurlijk zal ik de topnummers nog vaker beluisteren, maar de rest gun ik zeker geen luisterbeurt meer! Jammer! Hopen dat het volgende album weer op het niveau van Spirit en Echo zal zijn!