Jake Bugg - Jake Bugg (2012)

Dit wordt een van DE platen van dit jaar. Hier kijk ik echt reikhalzend naar uit. Lightning Bolt, Taste It en Trouble Town zijn alvast ijzersterke nummers. Duidelijke invloeden zijn Bob Dylan, Oasis en Johnny Cash.

nog drie weken!

Wauw. Ik heb net ook de bovengenoemde singles ontdekt. Prachtig. Dinsdag ga ik Noel Gallagher live zien en hij is het voorprogramma. Kijk er al naar uit. En ook naar het album!

Noel én Jake op één avond: gelukzak!

't Is nog niet uitverkocht, dus ge kunt uzelf ook nog gelukkig maken .

Leuk dat dit soort broekies ervoor kiezen om dit soort muziek te gaan maken

Lightning Bolt wordt nu al doodgedraaid door 3FM. Afwachten of de rest van de cd ook het recht heeft om gehyped te worden. Ben benieuwd...

Ik vind Lightning Bolt toch wel een erg fijn nummertje. Ben ook zeer benieuwd naar dit album, nog een klein weekje

Ik kan niet wachten

Hij is gelekt inmiddels. Lightning Bolt klinkt lekker zeg, ontdek deze jongen net pas

Videoclip van Lightning Bolt toegevoegd.

Staat nu ook op de luisterpaal.

Ah kijk eens aan: dit jong mens deed mijn hartje sneller kloppen, eerder dit jaar, toen hij bij Jools Holland in ' Later' speelde:
YouTube - Jake Bugg - Lightning Bolt - Jools Holland Live 2012

En nu maar hopen dat die vermaledijde Britse pers hem niet kapot hypet.
Snel luisteren


Edit: 1e volledige beluistering er op zitten.....'n beetje een gemengd gevoel ,
oordeel nog niet over deze retro-jongeling, die vele stijlen en voorbeelden tot zich neemt.
Van Rockabilly via Roy Orbison naar the Kinks; van alles komt langs.

Bij meerdere beluisteringen brokkelt het hier en daar een beetje af:

1 - met de opener is het leukste al geweest
2 - het album kan me niet van A tot Z blijven boeien
3 - sommige composities zijn vrij matig
4 - stem is voor het rustige werk nog te 'dun'
5 - Jake moet echt meer iets aan het ontwikkelen van een eigen stijl gaan doen,

anders dan dat : een aardig debuut met een paar pareltjes,
met hoop op beter in de toekomst,
aangezien de potentie er is: 3

Luisterbeurt één zit erop en ik moet eerlijk zijn dat ik precies wat teveel puberstankjes rook. Maar ook veel potentieel. Morgen nog eens proberen.

Vooral zijn lyrics laten blijken dat deze jongeman niet ouder dan 18 is. Er staan een aantal aardige tracks op maar wil het niet als één geheel aanvoelen. Genoeg potentie te horen, alleen denk ik dat deze plaat na verloop van tijd een beetje gaat vervelen. Dat neemt niet weg dat ik dit soort muziek alleen maar kan aanmoedigen in het hedendaagse muzieklandschap. Als 3fm dan aanstaat hoor ik liever dit. En gelukkig hebben veel radiostations en muziekbladen deze jongeman hoog zitten. Aangezien deze knul (nog maar) 18 jaar is mogen we wel verwachten dat hij muziekaal een stuk volwassener wordt en wat meer gaat experimenteren. Paolo Nutini is/was ook zo'n geval.

.....zeiden de oude wijze mannen

Maar iemand van 18 hoeft natuurlijk ook geen oude lullen problematiek te bezingen, maar verder eens met jullie opmerkingen. De tijd zal leren of dit een blijvertje wordt.

Af en toe Lightning Bolt is voor mij voor het moment voldoende.

Een lekker frisse plaat van deze nieuwkomer in het genre.
Het is een typische debuutplaat waarop nog duidelijk veel invloeden van grote singer-songwriters zijn te horen, waarbij ik hoop dat deze jongeman op zijn volgende plaat zijn goede basis doorzet en een eigen geluid gaat weten neer te zetten.

3,5* voor deze goede start.

Ik moet wel zeggen dat er enkele pareltjes tussen staan, hoor.

Jake Bugg, wereldster in wording? Na een aantal luisterbeurten ben ik er nog niet uit.

Ik hoor in ieder geval de potentie in zijn eerste plaat, die een retro-achtig geluid produceert.. Er zitten enkele fantastische nummers op (Lighting Bolt), maar ik kan me soms ook niet aan het idee onttrekken dat Bugg een kunstje opvoert.. Ik denk dat hij de komende jaren een iets meer eigen sound moet gaan ontwikkelen. Maar dat het een geboren artiest is staat voor mij voorop!

Ik ben benieuwd hoe hij live is (songbird Rotterdam) en wat zijn nieuwe platen gaan brengen. (en natuurlijk hoe hij met de huidige hype omgaat)

Jake Bugg is niet de eerste die een goed gevulde platenkast omver trekt, maar hij doet het wel opo bijzonder smaakvolle en aanstekelijke wijze, waardoor deze plaat steeds weer terug komt.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Jake Bugg - Jake Bugg - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Bij dit soort albums en bijbehorende artiesten gaan bij mij de vraagtekens altijd net even groter worden. Natuurlijk klinkt het lekker: 'artiest in verkeerd tijdperk geboren bla bla bla' maar platenmaatschappijen vinden dat natuurlijk ook wel goed klinken en het voelt ergens niet helemaal comfortabel.
Dan lees ik vervolgens overal dat dit een klassieker in wording is. Klassiek? Ja zo klinkt het wel maar kom op zeg daarvoor hebben we toch al de klassiekers uit die tijd? Ik heb niks tegen retro, integendeel, maar dit is me eigenlijk net iets té en ergens blijf ik twijfelen in welke mate deze jongen een extra duwtje die richting op heeft gekregen..
Jake Bugg zal het allemaal oprecht bedoelen en is helaas al vroeg gevangen in een net waar hij moeilijk uit zal komen (de druk van buitenaf zal groot zijn) maar ik zelf ben er nog niet uit of ik dit nu allemaal zo goed en leuk moet vinden en meegaan in de hype of dat ik dit toch maar een beetje moet laten gaan. Ik hoor het briljante er niet aan af of het moet zijn dat dit klinkt alsof het jaren en jaren geleden op de markt is gebracht want zo klinkt het zeker en in dat opzicht is dit wel geslaagd te noemen.

Two Fingers lijkt wel heel erg op Miles Kane / The Last Shadow Puppets.

Ik heb deze jongen in de zomer ontdekt na Lightning Bolt (leuke videoclip in Amsterdam) en was eerst ook reuze enthusiast. Toen had hij alleen wat losse nummers waarvan ik de meesten hier ook terugvind in de tracklist. Ik kwam helaas ook tot de conclusie dat de muziek erg snel op de zenuwen ging werken. Lightning Bolt is absoluut het beste wat deze jongen tot nu toe te bieden heeft, maar ook die beklijft niet. Het is duidelijk dat dit een talentvolle artiest is die door zijn stemgeluid al snel aan helden van weleer doet denken, maar ik ben ook van mening dat hij iets te vroeg de hemel in geprezen wordt omdat hij een paar leuke retro liedjes heeft geschreven.

Aardig, niet meer dan dat. Na Lightning Bolt valt er weinig meer te genieten. Het overgrote deel van de nummers is vrij gezapig en 13-in-een-dozijn. De krakerige stemproductie en overdubs doen dit deels verbloemen.

Zijn stem is net wat te vlak en te lief om geloofwaardig te zijn in dit genre. Het label folk/rock slaat ook volledig de plank mis, dit is 100% pop. Maakt niets uit, maar het schept wat valse verwachtingen

In eerste instantie leuk! Cathy nummers. Als je er beter voor gaat zitten (of met hoofdtelefoon op) hoor ik ook de effecten die het bewust retro moeten maken. Nu heb ik daar principieel niets op tegen. Als er markt voor is moeten ze dat gewoon lekker uitbrengen. Voor zover ik het nu beluister vind ik het jammer dat het niet meer 'clean' klinkt. Zal dat juist de bedoeling zijn. Maar er hangt een soort van zweem over alle nummers van het album die me tegenstaat. Weet niet goed hoe het anders te omschrijven. Daarbij regelmatig galm/ echo effect op zijn stem wat zijn zang te glad maakt voor de bedoelde retro sound! Onwillekeurig doet het me soms aan 'Josh Ritter' denken. Al blijft Jake daar uit kwalitatief oogpunt ver van verwijderd. De invloeden van Bob Dylan, Oasis en Johnny Cash zijn - in mijn beleving - nog verder te zoeken.

Een beetje Arctic Monkeys en een beetje Oasis. Zo klinkt Jake Bugg op het eerste gehoor.

Jake Bugg...zijn jonge onverschrokken stem doet mij glimlachen...het is moeilijk om niet te vallen voor dit charmante troubadourtje.. Compositorisch moet hij nog veel leren, maar tekstueel zit het wel goed. Hij heeft genoeg talent. Als ik zijn producer was geweest had ik het minder puberaal gemaakt en wat meer gelaagd en gelikter. Ik moet echt terugschakelen om hiervan te genieten, en toch raakt het me.

De plaat begint heerlijk, met bijv. Lightning Bolt in den oren over straat lopen, vrolijker kan je me haast niet krijgen. Na de eerste vier nummers dacht ik dan ook een heerlijke ontdekking a la Arctic Monkeys te hebben gedaan. Maar dan wordt het tempo ineens omlaag gegooid. Helaas. Blijven prima nummertjes, maar gaat wat vervelen richting het einde. Na Ballad of Mr. Jones heb ik het meestal wel weer gehad.

Potentie is zeker daar, al mag de opvolger van mij meer rocken. Voor deze poging verdiend meneer Bug toch het voordeel van de twijfel: 3,5*

Voor een kereltje van 18 jaar vind ik dit alles behoorlijk straf...

In tegenstelling tot velen vind ik Lightning Bold eigenlijk het minste nummer van de plaat... Meezingertje, maar niet meer dan dat. In België is 'Two Fingers' z'n grote hit de laatste weken. Ik ben alvast fan, prachtig stemgeluid dat enkel zal verbeteren de komende jaren. Als grote Britpop-fan ben ik tevreden dat er stilaan weer een jonge garde is die opstaat. Hij doet me ook wat denken aan Miles Kane, al gaat Jake meer voor het country-geluid à la Bob Dylan.
Sterke opener, in gedachten houdende dat deze jongen amper 18 jaar is. Broken & Slide vind ik momenteel z'n beste nummers.