Popol Vuh - Hosianna Mantra (1972)

Dit is misschien wel de meest geslaagde trouwerij tussen Oost en West. Je kunt het dan ook al bijna geen rockmuziek meer noemen. De Boeddhistische meditatieve toon vormt een plechtige en elegante brug tussen de Westerse mis en Oosterse meditatie. Florian Fricke legt in zijn composities een verbazingwekkende subtiliteit aan de dag, die zijn hoogtepunt vindt in de geniale titeltrack, nog altijd een van mijn favoriete nummers ooit. Hosianna Mantra is wat mij betreft het onbetwiste hoogtepunt uit de religieuze rockmuziek. 5/5

Paalhaas heeft al aardig verwoord dat dit iets bijzonders is....dit is volgens mij shoegaze. Het is heerlijke muziek voor de zondagavond. Ik denk dat ik dit album ook maar eens heel snel met de koptelefoon op moet gaan luisteren...lekker hard....lichten uit.....kaarsjes aan....met een stokje wierrook. Het is wel muziek waar je voor in de mood moet zijn. 3,5/5

Nou, nee. Van wikipedia:

Shoegazing is characterised by the use of distortion and the fuzzbox, droning riffs and a Phil Spector-esque wall of sound from the noisy guitars. Vocals are typically subdued in volume and tone, but underneath the layers of guitars was often a strong sense of melody. While the genres which influenced shoegazing often used drum machines, shoegazing more often featured live drumming.

De vergelijking met My bloody valentine raakt bij deze muziek natuurlijk ook kant noch wal. Religieuze rock/kamermuziek is misschien een goede omschrijving.

Mooie, bijzondere droomplaat inderdaad!
De cover van mijn LP ziet er overigens heel anders uit, met een oranje bol op een gelige achtergrond

Hmm, ongeveer zo?:

http://www.sleepbot.com/ambience/coverjpg/hosianna.jpg

Wat een waanzinnig mooie muziek is dit. Dankzij Werner Herzog onlangs ontdekt toen ik Aguirre zat te kijken en daar ben ik Herzog erg dankbaar voor. Wat een wonderschone muzikale pracht!

Maar is dit shoegaze?

nee

Geen vragen stellen die je zelf ook kunt beantwoorden, Gerard. Pindakazen die handel.

Ik heb em al gehoord. Titelnummer was erg fraai, alleen ik was niet in staat de gehele cd af te luisteren. Ik ga dit op mijn mp3 speler zetten voor in de trein, dan krijgt het tenminste de volle aandacht. Cijfer volgt.

Wij wachten in spanning af...

ik heb deze net binnen en zal hem ook in mijn mp3 speler zetten, zien of ik dit mooi ga vinden ben benieuwd, klinkt al erg goed

maar bij mij op staan er engelse titels, waarom zijn ze hierin het duits

Wat een vraag ... omdat Duits de originele taal is natuurlijk .

Heb je toevallig de reissue met Tantric songs erbij (Andere hoes en 16 ipv 8 nummers)? Daar zijn de titels inderdaad in het Engels.

nee ik heb hem een gedownloade versie, ik zal later het orgineel halen (als hij genoeg bevalt). De gedownloade versie heeft de titels in het engels. maar heb je misschien een link over deze band, (ik zie dat je hem in je top 10 hebt, em je hebt er een mooie revieuw over geschreven).

Mischien hun beste plaat, terminste hun meest sspiritualste

Kort berichtje gevonden in Wikipedia:

Popol Vuh is een Duitse experimentele rockgroep, opgericht door Florian Fricke in 1969. In het begin was Popol Vuh één van de vroege krautrockgroepen en creëerde vroege elektronische muziek, zoals te horen op het album Affenstunde. Geleidelijk evolueerde de muziek, en werden allerhande instrumenten erbij betrokken: blaasinstrumenten, percussie en snaren, zowel elektronisch als akoestisch. Dit resulteerde in een mystieke aura die de muziek spiritueel en introspectief maakte.

Popol Vuh beïnvloedde veel andere Europese bands met hun unieke zachte en fijne instrumentatie, die zijn inspiratie haalde uit Tibet, Afrika en oud Amerika. Ze creëerden psychedelische klanken en worden door sommige aanzien als de voorlopers van de hedendaagse wereldmuziek en ook van new age muziek.

De band leverde soundtracks voor de films van Werner Herzog, zoals Nosferatu, Aguirre, Wrath of God, Fitzcarraldo en The Enigma of Kaspar Hauser, waarin Fricke verscheen.

Florian Fricke overleed in München op 29 december, 2001 en de groep hield op te bestaan

Harald, dat wikipedia-stukje heb je ooit al hier gepost...

Maar nu heb ik het in mijn moedertaal geschreven

een mooie cd. Maar zoals iemand al zei: hier moet je voor in de stemming zijn. En nu ben ik niet elke dag in de mood voor wat meditatieve geluidsgolven. (misschien wel verstandig om er voor in de mood te zijn). De titel song is voor mij het mooiste wat dit album te brengen heeft. Al met al kom ik op een 3,5 sterren. maar dat kan omhoog of omlaag, de tijd zal het leren

Ik geef dit 3 sterren, maar omdat het kerst is komt er een 0,5'je bij op, en omdat ik ook nog eens goed kan tellen wordt dat dus 3,5*

Ik verhoog hem, vind toch dat 3, 5te weinig is voor dit meester werk. Nog steeds ligt het erg aan mijn stemming wanneer ik dit draai. maar 3.5 is toch echt te weinig.

Ik verhoog naar 4* en wacht verder rustig af, om te zien wat de plaat in de loop der tijd verder met mij doet

Verhoogd naar de maximale score. Vraag van mijn kant, hoe zijn de andere albums van deze groep ? Hetzelfde niveau of slaan ze een andere weg in ? Graag tips vrienden. Deze is in ieder geval meesterlijk.

Ze zijn misschien niet van dit niveau, maar er zijn er een heleboel de moeite waard, vaak zelfs meer dan dat. Probeer In den Gärten Pharaos eens, da's compleet andere koek, maar ook helemaal te gek.

Bedankt voor de tip, ik zag bij de aanschaf van dit album, dat er een aantal re-masters van Popol Vuh zijn uitgekomen.
Dan is het album vaak snel beschikbaar.

Het wordt de hoogste tijd voor een top 10 notering.
Een vergeten meesterwerk met [toch nog] 46 stemmen.

Dit is muziek die ik alleen echt kan waarderen als ik compleet uit mn naad ben...

Goed, net weer eens helemaal gedraaid en besloten om het laatste halfje er gewoon bij te doen.
Vooral vanwege het wonderschone titelnummer.

Dit is tijdloze muziek dat nog maar weinig handen op elkaar zal krijgen in deze nerveuze twittertijden.

Beschouwen, nadenken, overpeinzen en mijmeren met Popol Vuh lijkt mij een beter idee.

Deze week gepindakaasd, zoals dat hier genoemd wordt, en meteen beluisterd. Dat mag denk ik nog wel enkele malen. Want als ik hier lees hoe dit werk bewierookt wordt, dan heb ik het gevoel dat ik iets mis. Het is me nu te vloeiend om echt te boeien. Ik onthoud me nu nog van stemming. Hoop dat het een groeier is.

Haha, iTunes shuffle vond het na deze cd tijd voor Probot - Centuries of Sin...

Van Ataloona kreeg ik de tip van de muziekwebsite van Piero Scaruffi. Ik was voor het luisteren enigszins huiverig wat me te wachten stond. Deze cd stond in een lijst met volgens hem de beste cd's ooit gemaakt in de popmuziek. De nummer een van die lijst was Trout mask replica, niet bepaald een favoriete plaat van mij. De verrassing was groot dat bij beluistering dit een zeer toegankelijke plaat is! Ga deze plaat de komende tijd meer draaien. De eerste beluistering was zeer aangenaam!