The Style Council - Introducing (1983)

alleen die hoes al

En de videoclips natuurlijk

Van de ene kant: respect voor de man om zo je "image" als coole rockster overboord te gooien maar aan de andere kant: het mag wel ietsje minder, Paul.

Geweldige EP. Long Hot Summer behoort tot het beste van de SC periode. Eigenlijk alle nummers wel. Minder gladgepoetst dan wat daarna is uitgebracht onder deze naam

De Money-Go-Round Remix is goed en is het lekkerste nummer van deze plaat. Verder natuurlijk Long Hot Summer en Speak Like A Child.

De twee favorieten hier: Headstart for Happiness en ook The Money-Go-Round - dat blijft toch een slice witte funk van jewelste.
Maar Long Hot summer en Speak Like a Child natuurlijk ook twee fijne nummers, och ja je ''moet'' er 2 kiezen he

Money-Go-Round lijkt veel op Precious van The Jam.

Als debuut kon dit zeker tellen; Long Hot Summer, Speak Like A Child, Money-Go-Round... Weller had het nog niet verleerd, wàt een klassebak, toch!

De mini-album is speciaal voor de Nederlandse markt uitgebracht.
Goede poppy-songs, maar die club mix van 'Long hot summer' had van mij niet gehoeven.
De naam Style Council klinkt als Steun Kousen.

Ik weet nog goed hoe het geluid van deze plaat uit een winkel in de Utrechtsestraat in Amsterdam kwam en mij verleidde tot de aanschaf. Iedere zomer (ook nu weer) haal ik het (mini-) album uit de kast, en hoewel misschien niet alles even sterk is, valt er genoeg te genieten. Ik vind The Paris Match erg mooi en ook Headstart for Happiness mag er zijn. Wat is Paul Weller trouwens een goede vocalist !

Van The Paris match bestaat ook een jazzy versie met zang van Tracey Thorn, te vinden op Complete adventures of the SC. Misschien niet naar ieders smaak...

Prachtige uitvoering inderdaad, een stuk lekkerder dan de album track..........

Jammer eigenlijk dat hier fijne tracks als A solid bond in your heart op ontbreken.

The Style council heeft rond 1983 een paar goede singles opgenomen die destijds niet op gangbare albums (Introducing, Cafe Blue) terecht zijn gekomen.
Terwijl er feitelijk met Introducing alleen slechts een EP van 34 minuten is uitgebracht.

Dan kun je, als het toen niet ging, inmiddels deze tijdgenoten, singles, als bonustracks toch wel toevoegen? Dat is mooier dan één van de vele verzamelalbums.

Een goed debuutalbum van een onderschatte band.

Dit is mijn enige The Style Council plaat. Ik had er ook nog wat op cassette, maar het bleef niet echt mijn ding. Dat is niet veranderd. Net zoals ik The Jam of Paul Weller solo nooit echt zal gaan waarderen. Het blijft bij individuele nummers. Dat is hoe het is.

Introducing heeft wel zijn momenten en toont duidelijk aan waar de band naar toe zou groeien in de paar jaar die het bestond. De mix van soul, pop en een vleugje jazz of class komt al tot volle wasdom. De schok voor The Jam fans, afscheid single 'Beat Surrender' indachtig, zal groot geweest zijn. Al zong Weller dus al over die overgave, waarmee hij een lange en succesvolle carrière tegemoet ging.

Dit album is zeker goed te beluisteren, maar beter gaat het niet worden.