Rush - In Rio (2003)

Net zoals ik de artiest zijn vrijheid gun om zijn muziek te maken en uit te brengen op zijn manier, gun ik iedereen de vrijheid om dit laag of hoog te quoteren. Sommige lage maar onderbouwde quoteringen verbazen mij en je kunt eenmaal niet goed doen voor iedereen.

Zowel de cd als de dvd hiervan staan in mijn kast te pronken en krijgen van mij nog steeds vier welverdiende sterren want “In Rio” is niet alleen het vijfde livealbum van Rush maar tevens hun eerste livealbum waarop een volledig concert staat, aangevuld met twee nummers Between Sun & Moon en Vital Signs afkomstig van andere concerten.

Geluid is in het begin verre van optimaal maar verbetert mijns inziens toch naargelang het concert vordert. Beide zaken zijn begrijpelijk gezien de voorhistorie (late opbouw, geen soundcheck) en het heel aanwezige publiek stoort mij niet op de cd maar is een meerwaarde tijdens het bekijken van de dvd. Misschien was dit de reden van Rush om deze opnames toch uit te brengen gezien hun nogal perfectionistisch karakter: de geweldige sfeer van een heel warmbloedig publiek.

Toch zou ik hun platenmaatschappij eens klaar en duidelijk willen vragen (maar nu is het te laat gezien hun afscheid), om in de toekomst dergelijk livealbums in jewel case te willen uitbrengen want ik wil ze hartelijk bedanken voor de krassen en lijmplekken (!) op mijn cd's want – u raadt het al – mijn versie was de verguisde digipack.

De afgelopen weken heel veel Rush albums weer eens afgespeeld. Mijn conclusie is dat ik persoonlijk Rush meer een studio dan een live band vind. Dit album is zowat het aller slechtste live album wat ik ooit heb gehoord van wat voor band dan ook. Onbegrijpelijk dat ze dit op cd op deze manier op de markt gebracht hebben. Koop dan de Grace Under Preassure tour, of die van Snakes & Arrows of Clockwork Angels. Dit is er eentje die je met een gerust hart kunt laten liggen!!

Omdat ....... ??

Omdat het geluid nog slechter is dan dat van een bootleg! Je hoort eigenlijk voornamelijk het publiek. Ik herken de tracks er nauwlijks tussen! Nee geef mij de studio versies dan maar

Sommige bands spelen letterlijk de nummers na, en sommige bands entertainen het publiek en zijn echte live bands. En soms zijn er bands die beide hebben (Queen b.v), maar Rush vind ik meer een studio band. Al vind ik het live album van Snakes & Arrows wel lekker klinken.

OK ik heb alleen de DVD set dus vandaar mijn vraag.

Ik kan het hier eigenlijk alleen maar volledig mee oneens zijn. Heb je Rush wel eens live gezien ricardo?

Zeker niet mijn favoriete Rush live album. Ja, het publiek staat wat hard in de mix, maar de nummers zijn nog degelijk wel herkenbaar en prima gespeeld.
Heb Rush verschillende keren live gezien; en Rush was echt een van de betere live-acts die ik heb mogen zien.

Helaas nooit bij een concert geweest van hun, maar heb een 3 dubbel live dvd set van hun Snakes & Arrows tour, en dat is wel een geweldige live plaat. De dvd van deze is ook meer de moeite waard dan de 3 cd set, vooral vanwege er te luid ingemixt publiek.

Een 1 aan dit album hangen gaat wel érg ver vind ik. Heb 'm zelf op 2,5 staan zie ik. En daar sta ik nog steeds wel achter. De mannen spelen de nummers fantastisch. Zoals altijd eigenlijk. Maar de productie en de songkeuze hadden in mijn ogen een stuk beter gekund. Of gemoeten. Wat live albums van Rush betreft is dit wel de minste vind ik.

Tja die 1* is nog van jaren terug, heb dit album org gehad een tijdje, en toen verkocht. Op youtube is alles nog wel te beluisteren. Als ik hem nog had gehad, zou mijn stem nu vast iets hoger uitvallen dan die 1*, maar kan hem dus niet meer beluisteren, ook gewoon geen zin in. Mijn stem blijft daarom dus ook gewoon staan. Dat het allemaal beter kan hebben ze laten zien op Snakes & Arrows live waar ik 4* voor geef

Ok, duidelijk.

Ik heb de heren diverse malen gezien en vind ze juist een liveband. Hun vakmanschap gaat vele malen verder dan die van de studio.
Rush in Rio is een schitterend document, zeker gezien de geschiedenis van de band in die periode. De cd is helaas mislukt qua mix, net als Vapour Trails in die tijd. De dvd is echter andere koek, de beleving is hemels en het geluid voldoende (voor die tijd). Productie speelt ook een rol bij mijn beoordelingen, maar met zo'n energieke uitvoering kwam ik gemiddeld nog steeds op 5* uit .

Naar een liveplaat luisteren en dan zeiken over de productie. Het kan verkeren.

Natuurlijk was Rush een liveband bij uitstek. Het geluid wat ze met zijn drietjes produceerden is fenomenaal.
Volgens mij is Rush In Rio een heel pure liveplaat. Geen overdubs en shit. Dit in tegenstelling tot het sterielere Exit Stage Left. De balans tussen publiek (best wel uitzinnige Brazilianen) en een band in topvorm is dusdanig gevangen in de mix alsof je er zelf bij bent.

Ik kan moeilijk volgen wat hier slecht aan is. Of je mag ook graag boos naar je buren in de zaal kijken als ze een moppie mee proberen te zingen. Hoor die bas eens ronken van Geddy Lee. Hartstikke uitstekend te volgen. Net als het geroffel van Peart en het spel van Lifeson.

Kom op Edwynn: 5* graag!

Zal wel aan mijn oren liggen dan. Ik vind de cd niet geweldig klinken. De dvd is inderdaad een stuk beter. Helpt waarschijnlijk ook niet mee dat ik geen uitgesproken liefhebber van live albums ben.

RUSH heeft veel beter LIVE werk uitgebracht. Sorry deze laat ik aan mij voorbijgaan!

Different Stages. Ook erg mooi.

Die is inderdaad mooi!

Ik moet nog wel zeggen dat dit eigenlijk het enige Rush live album is die ik niks vind. De eerste 3, Snakes & Arrows en Clockwork Angels vind ik allemaal wel ok

Oei. Zware beoordeling dan, maar uiteindelijk blijft het een persoonlijk verhaal.

Je hoeft niet naar een concert geweest te zijn om meerdere live albums op cd te kunnen beoordelen toch?

Ik heb op zijn minst wel 200 live albums van verschillende artiesten/bands, daar was ik ook allemaal niet bij, maar de meesten heb ik behoorlijk hoog gewaardeerd. Vaak klinken de nummers live wat levendiger en directer, maar soms is het geluid zo miserabel slecht dat ik er niks mee kan, en een ander weer wel. Prima toch

RUSH was a must see band. Zo'n totaal geluid met 3(!) man voortbrengen.

Helemaal mee eens.

Maar het is niet zo dat je de band kunt beoordelen op hun kwaliteiten als liveband door een slecht klinkende cd. Kijk de dvd maar eens.
Eens met Neal Peart: het was een must see band. Althans, voor mij. En helaas, was...

klopt 6 of 7 x live aan het werk gezien en het was iedere keer een genot om er bij te zijn.

Ik heb Rush één keer live mogen zien in Rotterdam Ahoy. Ik denk zo'n 15, 16 jaar geleden. Wat ik mij herinner is dat het concert lang duurde en dat Hans zwaar onder de indruk was van de live act van Rush..... "Rush in Rio" heb ik op dvd....

Ik beoordeel deze band niet alleen maar op basis van deze 3 live cd set. Op 25 Januari 2009 heb ik bij dit album al aangegeven dat de dvd veel beter uit de verf komt dan deze cd,s. En die andere 4 live cd,s vind ik ook allemaal lekker wegluisteren.

Rush concerten waren altijd een lange zit, 3 uurtjes muziek met regelmaat. Maar het verveelde nooit!

Ter promotie van het album Vapor Trails uit 2002 start Rush op 28/06/2002 een Noord-Amerikaanse toer om af te sluiten met drie optredens in Brazilië: Porto Alegre, Sao Paulo en Rio de Janeiro. Rush in Rio is het verslag van een volledig optreden op 23/11/2002 in het voor voetballiefhebbers legendarische Maracana stadion in Rio de Janeiro voor een veertigduizend heel enthousiaste Brazilianen en anderen. Zo dient die “tempel” nog voor iets nuttiger dan...

Hiervan heb ik de cd én de dvd in mijn bezit. Het zijn belangrijke tijdsdocumenten om een aantal redenen, maar eentje die omwille van het heel aanwezige publiek gemengde reacties oproept, dat blijft me na al die jaren toch een beetje verbazen, want, komaan, dit is toch een livealbum? Als muzikant / groep zou ik me eerder zorgen maken over een tam publiek, lusteloze toehoorders, de smartphone generatie die denkt dat het kan multitasken (zet dat ding af tijdens optredens). Tip: kijk vooraf naar de documentaire “The Boys in Brazil”, dankzij hun crew is het optreden toch kunnen doorgaan en hebben wij überhaupt Rush in Rio.

Belangrijk is echter om te weten dat deze Rush in Rio het eerste livealbum is dat het patroon doorbreekt om na iedere vier studioalbums een livealbum uit te brengen. Dat is logisch gezien de gebeurtenissen voordien met een jarenlange durende stilte. Nog belangrijker is echter dat dit het eerste livealbum is met een volledig verslag van één en hetzelfde optreden. Heb ik al een hevige voorliefde voor livealbums, dan kan een “echt” livealbum mij altijd plezieren.

Dat is hier niet anders. Verdeeld over drie cd schijven en/of twee dvd schijven speelt men hierop vier nummers van Vapor Trails (Earthshine, One Little Victory, Ghost Rider en Secret Touch) aangevuld met... Setlists zijn altijd een discussiepunt voor velen, een breekpunt voor sommigen maar de uiteindelijke beslissing ligt bij de artiest. In de documentaire verwijzen Alex en Geddy naar de eerste setlist met nummers die ze wel zagen zitten, die duurde een vierenhalve uren.

Vele parels, vele krakers, vele logische songs na toen al een loopbaan met zeventien studioalbums tijdens een optreden dat maar liefst twee uren en drie kwartier duurt (de laatste twee nummers komen van andere optredens). Het blijft een plezier om “ze” te horen: Distant Early Warning, The Pass, Natural Science, Red Sector A, de drumsolo.

Slotakkoord. Mijn mening is even veel waard als de mening van iemand anders. Ik respecteer dit natuurlijk maar ik hoef er niet mee akkoord te gaan. Ik vind weinig mis met het geluid, met het aanwezige publiek, zowel op cd als op dvd. Op dvd vind ik dat publiek wel een meerwaarde hebben, voor henzelf, voor Rush maar vooral voor de talrijke fans: ze zijn terug. Lichte voorkeur blijf ik behouden voor de dvd, die beelden blijven magisch omdat ze terug zijn.

De documentaire: https://www.youtube.com/watch?v=XaxfFZWPT8E.