Rush - In Rio (2003)

Pluspunten van deze release:
- de band klinkt levendig en weet aan een aantal nummers toch wel iets toe te voegen boven de studioversies

Minpunten:
- het publiek is zo aanwezig dat er ook wel weer erg veel van de band verloren gaat
- de setlist voegt wel erg weinig toe aan eerdere live-albums

2½*

Ok, ik ben de niet zo onderlegde luisteraar. Ik ken een paar albums van Rush en vind deze verbazend goed (de genre is namelijk helemaal niet mijn ding). Dus dacht ik : laten we eens horen hoe dat live klinkt (ultieme test voor elke band). En weet je wat: ik vind het nog beter dan op plaat. Dus volgende keer waar ze ook maar spelen binnen de 1000 km zal ik er bij zijn. Rush is ongelooflijk goed, ik snap niet dat ze niet echt bekend zijn.

En aangezien dit album dan toch minder punten krijgt omwille van de kwaliteit sta ik te popelen om een "goeie" liveplaat van hen te kopen. Iemand een suggestie?

Ter promotie van het album Vapor Trails uit 2002 start Rush op 28/06/2002 een Noord-Amerikaanse toer om af te sluiten met drie optredens in Brazilië: Porto Alegre, Sao Paulo en Rio de Janeiro. Rush in Rio is het verslag van een volledig optreden op 23/11/2002 in het voor voetballiefhebbers legendarische Maracana stadion in Rio de Janeiro voor een veertigduizend heel enthousiaste Brazilianen en anderen. Zo dient die “tempel” nog voor iets nuttiger dan...

Hiervan heb ik de cd én de dvd in mijn bezit. Het zijn belangrijke tijdsdocumenten om een aantal redenen, maar eentje die omwille van het heel aanwezige publiek gemengde reacties oproept, dat blijft me na al die jaren toch een beetje verbazen, want, komaan, dit is toch een livealbum? Als muzikant / groep zou ik me eerder zorgen maken over een tam publiek, lusteloze toehoorders, de smartphone generatie die denkt dat het kan multitasken (zet dat ding af tijdens optredens). Tip: kijk vooraf naar de documentaire “The Boys in Brazil”, dankzij hun crew is het optreden toch kunnen doorgaan en hebben wij überhaupt Rush in Rio.

Belangrijk is echter om te weten dat deze Rush in Rio het eerste livealbum is dat het patroon doorbreekt om na iedere vier studioalbums een livealbum uit te brengen. Dat is logisch gezien de gebeurtenissen voordien met een jarenlange durende stilte. Nog belangrijker is echter dat dit het eerste livealbum is met een volledig verslag van één en hetzelfde optreden. Heb ik al een hevige voorliefde voor livealbums, dan kan een “echt” livealbum mij altijd plezieren.

Dat is hier niet anders. Verdeeld over drie cd schijven en/of twee dvd schijven speelt men hierop vier nummers van Vapor Trails (Earthshine, One Little Victory, Ghost Rider en Secret Touch) aangevuld met... Setlists zijn altijd een discussiepunt voor velen, een breekpunt voor sommigen maar de uiteindelijke beslissing ligt bij de artiest. In de documentaire verwijzen Alex en Geddy naar de eerste setlist met nummers die ze wel zagen zitten, die duurde een vierenhalve uren.

Vele parels, vele krakers, vele logische songs na toen al een loopbaan met zeventien studioalbums tijdens een optreden dat maar liefst twee uren en drie kwartier duurt (de laatste twee nummers komen van andere optredens). Het blijft een plezier om “ze” te horen: Distant Early Warning, The Pass, Natural Science, Red Sector A, de drumsolo.

Slotakkoord. Mijn mening is even veel waard als de mening van iemand anders. Ik respecteer dit natuurlijk maar ik hoef er niet mee akkoord te gaan. Ik vind weinig mis met het geluid, met het aanwezige publiek, zowel op cd als op dvd. Op dvd vind ik dat publiek wel een meerwaarde hebben, voor henzelf, voor Rush maar vooral voor de talrijke fans: ze zijn terug. Lichte voorkeur blijf ik behouden voor de dvd, die beelden blijven magisch omdat ze terug zijn.

De documentaire: https://www.youtube.com/watch?v=XaxfFZWPT8E.