menu

Status Quo - Whatever You Want (1979)

mijn stem
3,51 (95)
95 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Vertigo

  1. Whatever You Want (4:04)
  2. Shady Lady (3:00)
  3. Who Asked You (4:00)
  4. Your Smiling Face (4:25)
  5. Living on an Island (4:48)
  6. Come Rock with Me (3:16)
  7. Rockin' On (3:25)
  8. Runaway (4:39)
  9. High Flyer (3:47)
  10. Breaking Away (6:44)
  11. Hard Ride * (3:57)
  12. Bad Company * (4:30)
  13. Another Game in Town [Demo] * (2:22)
  14. Shady Lady [Demo] * (2:51)
  15. Rearrange [Demo] * (3:08)
  16. Living on an Island [Single Version] * (3:47)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 42:08 (1:02:43)
zoeken in:
avatar van Hans Brouwer
4,0
Dit album bevat wat mij betreft de allerbeste Status Quo song allertijden, nl. de titelsong "What ever you want". Voor de rest gewoon een lekker album.

avatar van Eddie
2,0
Hans Brouwer schreef:
Dit album bevat wat mij betreft de allerbeste Status Quo song allertijden


Ook het allerslechste met "Livin On An Island"

5,0
Dit album heeft altijd op nummer 1 gestaan. Het bevat namelijk het voor mij beste Quo-nummer: Whatever you want. Maar ook Rockin'on en Shady lady zijn prima songs. Een (h)eerlijk album.

4,0
Ik heb het altijd jammer gevonden, dat Whatever you want niet ophield bij die onverwachte break na zo'n drie minuten. Nu duurt hij te lang. En ik kan zo tien nummers (te beginnen met de lange versie van Mystery song) van the Quo noemen, die beter zijn. Livin' on an island kan ik prima waarderen.
Hierna ging het langzaam maar zeker bergafwaarts.

avatar van Rinus
4,0
Absoluut een goed album, na de teleurstellende voorganger If you can't stand... Breaking away is een favoriet van mij, naast natuurlijk het titelnummer, Shady lady en Come rock with me/Rockin' on. Op ge-remasterde CD.

stuart
Whatever you Want vind ik verreweg het beste nummer van dit album en ook nog eens een sterke openingssong. De rest kan ermee door wat mij betreft, maar ik had als jochie toen nog 2 nummers die ik ook wel aardig mooi vond; Breaking Away en de 2e single, het 'voortstuwende Runaway. Dit was overigens wel mijn laatste Quo album dat ik ooit gekocht heb.

avatar van LucM
3,5
De laatste LP van Status Quo die ik kocht, nadien werd het minder. "Whatever You Want" vind ik nog steeds één van de beste Quo-songs, "Living on an Island" laat een andere maar beslist niet mindere Status Quo horen. "Runaway" en "Breaking Away" vind ik ook prima, de rest kan ermee door.

avatar van vielip
5,0
Geweldig album van Quo! Zelf heb ik Living on an island nooit zo heel erg gaaf gevonden en is het titelnummer wel sterk maar dood gedraaid maar de rest....fenomenaal!!! Who asked you en Your smiling face zijn Quo stampers van het zuiverste soort. Shady lady is alleen om z'n intro al kippevel! Come rock with me/ Rocking on is een geslaagde combi met een mooie versnelling halverwege. Runaway is bijna hypnotiserend me dat stuwende bas ritme. Het allermooiste wordt echter tot het laatst bewaard; Breaking away! Wát een schitterend nummer is dat zeg!! Staat zonder twijfel in mijn 'beste Quo songs top-10'!!! Die breaks en tempowisselingen zijn om te watertanden en de mondharmonica in het laatste stuk maakt het helemaal af!

avatar van B.Robertson
4,0
B.Robertson (crew)
Over het algemeen wel een leuk album. Het titelnummer kan je wel dromen, zodat er meteen doorgeskipt wordt naar het prima Shady lady. De volgende drie tracks zijn allemaal wel aardig. Van de b-kant is Come rock with me/ Rockin' on dik in orde.
De laatste drie tracks kunnen er weer ruimschoots mee door.

3,0
Ik draai dit album de laatste tijd erg vaak, en het is absoluut één van de beste studio albums die ze hebben uitgebracht. Ik kan eigenlijk geen zwak nummer vinden op deze plaat. Het nummer "Whatever You Want" heb ik te vaak gehoord, en "Living on an Island" is als nummer misschien wel goed, maar ik hoor 'm niet zo graag.

De productie is weer wat ruwer in vergelijking met de twee voorgangers.

Absolute aanrader!

avatar van bikkel2
3,5
Ik ben geen uitgesproken Quo fan . Ik heb sympathie voor hun doorzettingsvermogen , bepaalde songs en hun live reputatie .
Misschien is hun muziek die altijd wel uitnodigd tot op zijn minst meewiegen of een beetje headbangen , mij uiteindelijk toch iets te eendimensionaal .
Dit album had ik vroeger op LP en ik draaide 'm best wel regelmatig .
De titeltrack is klassiek . Perfecte riffs en een refein wat er nog altijd in gaat als koek .
Het album hobbelt lekker voort en kent eigenlijk geen slechte momenten , maar echte hoogtepunten zijn ook schaars .
Living On An Island wijkt wat af , maar eigenlijk is het best wel een lekker relax liedje .
Breaking Away is een prima afsluiter . Een compact Quoalbum .

Maar hun hele catalogus is niet aan mij besteed vrees ik .

avatar van LucM
3,5
Destijds hield ik veel van Status Quo en kocht hun albums. Wanneer de jaren '80 werden ingezet vond ik Status Quo teveel in herhaling vallen, al heeft het ook te maken met het feit dat mijn muzieksmaak meer richting new wave was geëvolueerd. Dit was het laatste reguliere Status Quo dat ik aankocht, Never Too Late heb ik ook beluisterd en die vind ik al wat minder.
Hun jaren '70-werk mag er nog steeds zijn evenals hun psychedelische periode (jaren '60), toen bracht Status Quo heel wat klasse-singles uit zoals Whatever You Want en Runaway hier. Het is jammer dat deze band een parodie op zichzelf is geworden.

avatar van freakey
4,0
Mooie hoes ook trouwens.....

avatar van Brutus
3,5
Ik vind dit album wat minder dan de vorige:
If you can't stand the Heat 1978.

Hij krijgt wel een voldoende.

avatar van Heer Hendrik
4,5
Altijd al een fantastisch lekker onvervalste rock and roll album gevonden. Voor je het weet zijn de 42 minuten om. Het eindigt ook nog eens lekker bleusy met de laatste 1,5 minuut van Breaking away
nummers als Your smiling face, Shady Lady en Who asked you passen prima bij Whatever you want.
Living on an Island had mijn broer op single en destijds veel gedraaid en als ik er objectief naar kijk, dan is dit juist 1 van de weinige experimenten van Quo en wat mij betreft geslaagd. De B-kant was Runaway. ook niets mee. Alleen High Flyer is iets minder dan de andere songs.

De hoes heeft mij altijd geboeid. Ik zie heel wat bekende personages er op staan.: The Godfather(MarlonBrando), Marilyn Monroe, Humprey Bogart. Volgens moet die rechtse persoon Churchill voorstellen. Verder kom ik er niet uit....

4,5
sterke plaat die ik nog vaak draai

avatar van JJ&Joan
2,5
LucM schreef:
Destijds hield ik veel van Status Quo en kocht hun albums. Wanneer de jaren '80 werden ingezet vond ik Status Quo teveel in herhaling vallen, al heeft het ook te maken met het feit dat mijn muzieksmaak meer richting new wave was geëvolueerd.

Het is jammer dat deze band een parodie op zichzelf is geworden.


U zegt precies wat ik er ook over denk!

avatar van Brutus
3,5
Ik heb dit album opnieuw beluisterd, met de extra bonusnummers.

Dat zijn wel heel erg lekkere bonusnummers vooral

Bad Company

avatar van berken
3,0
Ik had een Amerikaanse versie en hier klonk living on a island lekker heavy, m.n. het instrumentale einde(helaas te kort).

avatar van Metalhead99
4,0
Voor mij volgens mij de eerste Quo plaat die ik in zijn geheel beluisterde.
Het album begint sterk met het welbekende titelnummer. Er staan alleen meer fijne tracks op het album. Neem nou het fantastische "Your Smiling Face". Een heerlijk rocknummer waarin met name het gitaarwerk fantastisch is. Ik las in de voorgaande reacties dat "Living on an Island" als slecht werd bestempeld. Goed, het is misschien niet het beste nummer van het album, maar ik vind het zeker geen slecht nummer.
Fijn album voor de rockliefhebbers.

avatar van B.Robertson
4,0
B.Robertson (crew)
Laatst de remaster eens aangeschaft. Leuk dat ze er nog wat b-kantjes van singles opzetten, maar op die demo's zat ik niet echt te wachten. Dit album lijkt me toch meer een terugkeer naar het oude geluid na de 2 voorgaande albums. Eigenlijk weinig mis met Living on an Island; daar doen ze eens iets anders - wat niet altijd gewaardeerd wordt. Valt men in herhaling dan kan dat uiteraard ook kritiek opleveren.

avatar van vielip
5,0
Dit album markeerde inderdaad een terugkeer naar de oude sound. Het klinkt allemaal weer wat rauwer en meer gitaar gericht in ieder geval.

avatar van Lau1986
3,5
Een prima rock plaat van Status Quo. En eigenlijk vat dat de hele plaat wel samen

avatar van west
4,0
Ooit in 1979 leende ik dit Whatever You Want bij de platenbieb, omdat ik de single zo goed vond. Ik weet ook nog dat ik 'm op cassette heb gezet en toen luisterde, omdat ik het een lekkere rock LP vond. Nu na vele jaren, terwijl ik de beste albums uit 1971-1976 van de band inmiddels allemaal op LP heb, ook deze gekocht. En daar heb ik geen spijt van.

Afgezien van het 70s popnummer Living On An Island (toch aardig trouwens) staat deze LP weer vol met lekkere rock die inderdaad aansluit op de beste periode van de band eerste helft van de jaren '70. Mijn favoriet is en blijft de single en titelsong, maar er staan veel meer goede songs op, zoals Shady Lady, Who Asked You, Rockin' On, Runaway & tot slot het fantastische lange slotnummer Breakin' Away. Een prima plaat van Status Quo, met een prachthoes.

avatar van B.Robertson
4,0
B.Robertson (crew)
Heb deze van Marktplaats gehaald, samen met 12 Gold Bars II, om de LP's vanaf Dog of Two Head t/m 1+9+8+2 compleet te hebben, alleen Back to Back ontbreekt nog maar dat dekt die compilatie wel in. Whatever You Want heb ik vroeger wel eens onderschat, nu durf ik te zeggen dat het album niet meer overtroffen zou worden. Geen flirts met blazers en dameskoortjes, weinig keyboards en geen experimenteel aandoende songs als op vorige twee albums, maar ongecompliceerde rechttoe-rechtaan (hard)rock die aan één stuk voortstuwt met een geslaagd uitstapje naar poprock op Living on an Island. Productie is top en het songmateriaal kent geen zwakke stukken. Runaway wil ik verder niet onvermeld laten.

avatar van RonaldjK
3,5
December 1979, de kerstvakantie begint. Het is koud, maar dankzij een krantenwijk en de nieuwjaarskaartjes die ik daarvoor zal gaan rondbrengen, kan ik sparen voor een eigen platenspeler.
Ook wordt af en toe Muziek Expres aangeschaft, waarin ik behalve over mijn favoriete bandje Quo over andere helden lees. Wervelende verhalen over Cheap Trick, Van Halen en de hausse aan new wavebandjes als Blondie, Lene Lovich, Fischer-Z, The Shirts en de Nederlandse New Adventures hebben mijn aandacht.

Deze namen halen de hitlijsten, waar ik ze op de enige popzender Hilversum 3 bij de Nationale Hitparade opneem, want daar praten ze niet door de liedjes heen. De VARA-dinsdag en KRO-woensdag helpen ook bij het ontdekken van al die nieuwe muziek, in iets mindere mate vind ik dat bij de VPRO en nieuwkomer Veronica.

Whatever You Want is dan al een grote hit geweest, vier weken #5 zelfs. Opvolger Runaway (dubbele A-kant met Living On An Island, maar die hoor je niet op de radio) doet het minder goed, maar vind ik nog leuker. Voor de vierde en laatste maal koop ik een album op cassette, uiteraard deze Quo.
Na één draaibeurt weet ik dat de band terug is bij waar ze goed in is. Verdwenen zijn blazers, overdadige synthesizers, dameskoortjes en disco. De toetsenpartijen van Andy Bown zijn passend. Het spannende intro van de titelsong kende ik, met zijn hakkende refrein wordt het lied zelfs door niet-hardrockers op school gewaardeerd. De rest van kant A is okay, zelfs ballade Living… is goed te doen.

Het is de B-kant waar Quo ouderwetse vorm bereikt. Come Rock With Me gaat over in Rockin’ On en wordt zo een lange track die fraai naar een climax toegroeit. Na Runaway (uptempo, bass vooraan in de mix, heerlijke melodie) en middenmoter High Fligher volgt de slotsong, die net als de opener van deze kant zo’n 6’40 duurt en zelfs uit vier delen bestaat. Na een mid-, up- en dan weer midtempodeel eindigt Breaking Away met een langzaam bluesje. De hoes van de cassette geeft slechts beperkte informatie, een recensie vertelt mij dat bandmaatje Bob Young daarin de scheurende mondharmonicasolo speelt.

Muziek Expres heeft echter meer nieuws: het zou zomaar kunnen dat dit de laatste Quo is! In het decembernummer schrijft het blad erover onder de kop "Stopt Quo ermee?" Ik schrik: hoezo dan? Nou, de hoes bevat allerlei hints hiernaar. De pinguin blijkt een symbool voor een figurant te zijn; de cover staat vol met filmsterren die dood of met pensioen zijn. Ook worden de teksten uitgespit: op Living… wordt uitgebreid geklaagd over het popsterrenbestaan (het eerste couplet alleen al) en in het refrein van Breaking Away kondigen ze zelfs letterlijk aan ermee te stoppen. Ook is “een merkwaardige promotiefilm gemaakt,” schrijft Muziek Expres. “Alsof er een document voor het nageslacht gemaakt moest worden...”

‘Hihihi,’ grinnik ik 42 jaar later, ‘hoe ver kun je er naast zitten?’ Tegelijkertijd weten we dat de voorspelling geen complete onzin was. De heren raakten uitgeput en verveeld van de eindeloze cyclus van liedschrijven-repeteren-opnemen-touren, onderbroken door talloze fotosessies en vooral uitspattingen, waarvoor menig ouder ons waarschuwde dat vooral niet te doen. Om belastingtechnische redenen wordt gewoond op het eiland Wright en opgenomen in het buitenland, zoals dit album: Wisseloord in Hilversum.
Twee albums in deze bezetting zouden volgen, de ballon liep inderdaad leeg. Gelukkig voor mij zou ik op mijn aan te schaffen platenspeler, wij zeiden toen nog pick-up, (de new wave of British heavy) metal gaan verwelkomen, plus nog veel meer new wave.

avatar van vielip
5,0
Vorig weekend tijdens een avondje 'speciaal bieren' bij vrienden kwam na o.a. Queen, Rory, Normaal, Pink Floyd en Marillion dit Quo album op de draaitafel. Het eerste nummer werd onthaald met diverse kreten der herkenning. Logisch gezien de status van klassieker. Daarna ging het al snel over hoe goed dit album eigenlijk is. Nummer na nummer bleken de meesten, na jaren van niet gehoord hebben, moeiteloos mee te zingen. En eenmaal op kant B aangekomen concludeerden we met z'n vijven dat dit album eigenlijk minstens net zo goed is als de albums van vóór Rocking all over the world. De productie klopt weer en bovenal; de songs zijn gewoon weer echt sterk. We waren het er tevens over eens dat het de band achteraf enorm valt te prijzen dat ze met de albums die hiervoor zaten eens wat andere paden wilden bewandelen. Destijds viel het (enorm) tegen wellicht voor sommigen maar achteraf valt het best als een logische puzzel in elkaar. Maar goed, na dit prima album (Whatever you want) volgden nog 2 meer dan acceptabele albums om daarna de band weer een andere richting op te zien schuiven.

avatar van RonaldjK
3,5
Zojuist kwam ik een vergeten net-niet-hit tegen: Andy Bown met Another Shipwreck. Kennelijk haalde hij er in de lente van 1979 de camera's van TopPop mee, maar niet de drie hitlijsten die Nederland op dat moment telde. Alleen Veronica's Tip 30.

Kan het me het nog vaag herinneren van de radio. Toch drong toen niet tot me door dat dit diezelfde jongen was als op de Quo-albums. Leuk liedje hoor!

avatar van vielip
5,0
Een herbewerking door Quo van dat nummer kwam in '88 op het album Ain't complaining terecht,

avatar van Gommans
4,0
Whatever you want, Breaking away, Runaway, High flyer en Living on island. Gewoon een heerlijke Quo plaat.

avatar van Dirkrocker
5,0
geplaatst:
Oow wat hou ik toch van de quo albums uit de jaren 70. Ook deze krijgt van mij de volle sterren. Het album begint natuurlijk met en klassieke hit die iedereen wel kent. En rock ik elke weer met het nummer mee. Vervolgens rocken we lekker door met heerlijke nummers als shady lady,who asked you en your smiling face. Daarna krijgen Living in a island, wat me altijd beetje aan de eagles doet denken, niks mis met eagles maar vind het niet echt een quo song. Toch stoort het me niet en laat hem lekker aan staan. Vervolgens herpakt het album weer het ouwe rock niveau. Nee die mannen konden wel songs schrijven toen der tijd. Vaak word ze verweten dat het simpel is en 3 akkoorden rock. Maar ik vind ze uniek in wat ze doen en je moet het toch maar schrijven. Wel heb ik stukke minder met de albums die ze in de jaren 80 schreven en heb ik ook niet meer zo gevolgd. Maar snap ook wel als band zijnde dat je na en tijd wat anders probeert en uitdaging wil blijven houden. En ook daar waren weer liefhebbers voor, want ook toen hielden ze succes. Alleen ik haakte af maar de jaren 70 van ze vind ik goud. En geniet er na alles grijs gedraaid te hebben nog steeds van

avatar van Heer Hendrik
4,5
geplaatst:
nou ja zeg. Rij ik vanochtend naar mijn werk draait Gerard Ekdom ineens Living on an island. Een nummer van Status quo die heden ten dage eigenlijk nooit meer gedraaid wordt op de radio. Blijkbaar was ik er zo van onder de indruk dat er prompt van alles mis ging op mijn werk. Tijdens het herstellen van een paar fouten dacht ik even: heerlijk man, nu wil ik even helemaal alleen naar een eiland met op de achtergrond nog een keer "living on an island" . Bedankt heer Ekdom om even weg te dromen

avatar van Hans Brouwer
4,0
geplaatst:
Heer Hendrik schreef:
Bedankt heer Ekdom om even weg te dromen
Heer Ekdom, ik weet niet of u berichten op MusicMeter leest... U zou mij echt een heel groot plezier doen als u het nummer "What Ever You Want" in uw show draait... In dat geval gaat heer Brouwer in navolging van Heer Hendrik naar een eiland waar alleen muziek van Status Quo wordt gedraaid...

Gast
geplaatst: vandaag om 13:11 uur

geplaatst: vandaag om 13:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.