Paul McCartney - Wingspan (2001)

Boeiend om Pauls carrière na de Beatles wat beter te leren kennen. Deze uitgebreide verzamelaar bevat het beste van de Wingsperiode, jammer genoeg niet het beste van zijn soloalbums na Wings. Maar om eerlijk te zijn is het eigenlijk zo boeiend niet allemaal. Het Beatlesniveau wordt niet meer gehaald, en eigenlijk verwondert me dat niet, want Paul vond ik nooit de interessantste Beatle. Toch is het goed dat deze verzamelaar er is, want anders zou ik me de moeite ontzien hebben Wings te leren kennen. Samenvattend zou ik zeggen: het is allemaal aardig, maar niet meer dan dat. Was Wings er geweest zonder de Beatles ervoor, dan waren ze wellicht in de vergeethoek geraakt.

Zo jammer dat mensen dat zeggen.

N.B. Dankzij McCartney bestaat Sgt. Peppers en Magical Mystery Tour en Abbey Road.

Maar McCartney was toch niet de enige die zorgde dat die albums tot stand kwamen?

Over het album: Ik vind het echt zwaar tegenvallen, veel popnummertjes waar niks bijzonders aan is. Om over die mislukte discopogingen maar te zwijgen. Live And Let Die is dan wel weer sterk maar dat redt het album niet.

Met name door McCartney zijn die albums tot stand gekomen ja. Lennon zag al helemaal geen heil in Abbey Road. Behalve McCartney zag niemand iets in Magical Mystery Tour. En juist McCartney zet ZIJN stempel op Sgt. Peppers. Een McCartney album bij uitstek.

Mwa, Magical Mystery Tour vind ik een beetje een slap aftreksel van Sgt. Peppers. Hoe verklaar je trouwens dat McCartney solo geen topalbums heeft afgeleverd?

Omdat bij zoveel bands de band groter is als de som der delen (denk ook aan Queen en the rolling stones). Geen enkele Beatle (ook John niet) heeft na the beatles een echt memorabel en klassiek album afgeleverd (Paul kwam in de buurt met Band on the run en George met All things must pass).

Mwa, zou je gelijk aan kunnen hebben hoewel ik het vreemd blijf vinden. Deze CD weet me in ieder geval zeker niet te boeien, dan vind ik dat Lennon solo meer heb laten zien in een maar korte tijd.

Ik vind dat Lennon solo ook niet zoveel bijzonders heeft laten zien. Die sloeg teveel door naar de zweverige hippiekant, terwijl Paul op zijn beurt teveel naar de zoetsappige kant doorsloeg.

Magical Mystery Tour een slap aftreksel? Pffew vind jij.
Ik vind het een toppertje!!

paul was niet meer dezelfde muziekant na the beatles. The wings was waaay to commercial en alleen vind ik hem maar zwak. Na 1970 werden er geen hoogstandjes meer gemaakt zoals let it be, long and winding road of yesterday. Enkel maybe I'm amazed kan in de buurt komen. Dit album is dan ook een goed mccartneyalbum maar geen beatles-niveau!!!

1. Plastic ONO Band
2. All things must pass
3. Band on the RUn
4. Brainwashed
5. IMagine

toppers!

OK, nu over deze verzamelaar: vurrukkulukke set nostalgie met briljante nummers tussen curiosa. Retehandig naast de klassieke vinyl albums en singletjes.

Dit is gewoon een verzamelalbum om te koesteren, alle grote hits staan erop en tevens ook de meeste betere albumtracks.

Jammer dat BEWARE MY LOVE (At the Speed of Sound) de plaat niet heeft gehaald, maar voor de rest ;

Prima carriëre-overzicht van de Polle in zijn Wingsperiode.

Velen zullen zich nog maar eens ergeren aan MULL OF KINTYRE, al heb ik daar altijd van gehouden, dat is gewoon een HYMNE, je moet dat maar eens proberen schrijven, zo een gedenkwaardige melodie !
5 sterren voor deze compilatie !

fijn verzamelwerk van wings , veel gedraaid vroeger het nummer C-MOON , meer dan de a kant hi hi hi
alle grote hits op vertegenwoordigd , 4 sterren

En? Was Wings een singles-bandje? Jazeker!
De elpees zijn niet echt essentieel, behalve Band on the Run of London Town.
Alles staat erop; van de post-Beatles meesterwerkjes als Junk en Maybe I'm Amazed, Wings-luchtigheid in Let 'Em In en Junior's Farm. Hoe de mix tussen Macca-solo en WIngs-songs tot stand is gekomen is me niet helemaal duidelijk; maar dit is de beste verzamelaar van alles wat McCartney heeft gepresteerd tussen '70 en '83. Toch niet gering om na een imponerende band als de Beatles een dergelijk oeuvre op te bouwen. Het is niet allemaal van de hoogste klasse (C Moon), maar erg genietbaar!

Half-geslaagde verzamelaar. Paul's neiging om de Wings te degraderen tot een begeleidingsband komt hier ook weer om de hoek kijken: Wings- en solo-materiaal worden weer afgewisselt, net als op All The Best. With A Little Luck en Junior's Farm zijn hier ingekort, wat doodzonde is , en de 'Hits' en 'History'-verdeling doet wat verknipt aan: Een afwisseling van beiden had hier absoluut beter gewerkt. Geef mij maar All The Best, of, beter nog: Wings' Greatest. Want die bevat volledige versies van genoemde nummers en vind ik het best te beluisteren.

3,5.

Daar ben ik het absoluut niet mee eens.
Het solo-debuut McCartney, Ram, Red Rose Speedway en Flaming Pie tellen net zo hard mee.

Je hebt gelijk over Ram, over McCartney (de soloplaat); de echte krakers (Junk & Maybe I'm Amazed & Every Day) staan op deze verzamelaars. Verder valt Flaming Pie buiten het bereik van deze verzamelaar (net als Off the Ground of Press to Play..)
Is Red Rose Speedway (of Back to the Egg danwel Venus en Mars) een essentiele aanschaf? Met essentieel bedoel ik een elpee die je qua kwaliteit (kwa qualiteit) gewoon op kan zetten zonder dat je nummers moet skippen, bij Ram (stom dat ik die vergeten was) en Band on the Run is dat zo, London Town is een persoonlijke favoriet (en ook wel leuk), maar Red Rose Speedway? Loup? Little Lamb Dragonfly?

Little Lamb Dragonfly is een topper. Wat betreft Loup en de andere nummertjes: Zulke nummertjes staan er ook op Ram, maar dat is nou juist wat de plaat 'maakt'. Red Rose Speedway klinkt net als Ram voor mij als een geheel waarbij ik niet wíl skippen.
Back To The Egg en Venus And Mars liggen gevoelsmatig voor mij net even een treedje lager, maar zijn ook zeer aangenaam.

Mooie verzamelplaat en geweldig dat ze Ebony & Ivory met Stevie Wonder en Say Say Say met Michael Jackson er niet op hebben gezet, beide grote hits, maar ook zijn grootste K nummers.

Begrijp je wel, Ebony and Ivory heeft wel een goede bedoeling, het gaat om het samenleven van zwarte en blanke mensen maar Paul weet soms niet waar grensen zijn en waar Kitsch begint, Er was geen John Lennon die hem konde stoppen

Ja , daar krijg je nog steeds de kouwe rillingen van ; het besef van zo'n wonderbaarlijk aanvulvermogen en wisselwerking tussen die 2...

Hoe vaker ik dit hoor hoe beter ik het ga vinden.
Er staan trouwens ook redelijk veel solonummers op.

dan weet je er niets van. Want enkel de bekende nummers zijn hippie. Hij heeft zooooo veel meer te bieden dan dat.

Dit is een hele goede CD van een hele grote artiest die ook meer als 30 jaar na The Beatles één van de grootste namen is gebleven als solo artiest. Hij heeft een beetje pech: als je in The Beatles hebt gezeten wordt alles daarmee vergeleken en afgezeken. Had hij nooit in die groep gezeten dan had zijn solo werk veel meer erkening gekregen, want zogenaamde kenners luister naar de vele juwelen als o.a band on the run, Jet, Maybe i'm amazed, Live and let die, girls school, coming up, Let me roll it etc etc etc etc etc..............een rits pute klassiekers. Zijn mede Beatles konden aan de stroom van Macca creativiteit in de jaren 70 al niet tippen, ook Lennon niet die zichzelf door gebrek aan succes terug trok uit de muziek industrie, en daar iets romantisch van maakte!!

Zo, had ik toch bijna deze cd gekocht. Bedankt Kaztor: hoe kan je nou het beste nummer: With A Little Luck inkorten?!?! Gauw naar Wings' Greatest.

Dat was de single-versie. Het mooie synth-werk halverwege is de LP-versie, ik schrik me altijd rot als de korte versie langskomt!

Mooie verzamelaar van Sir Paul McCartney, al mis ik de latere songs (vanaf 1985), maar zijn solowerk is ook zeer uitgebreid.
CD 1 bevat de grote hits, CD 2 de minder bekende albumtracks die kwalitatief niet onder hoeven te doen zoals "The Back Seat of My Car" en "Waterfalls".
Ook na the Beatles bracht Paul McCartney heel wat popklassiekers uit waarvan ik "Band on the Run", "Another Day" en "Uncle Albert / Admiral Halsey" de beste vind.
"Mull of Kintyre", zijn grootste post-Beatles-hit ooit, werd niet erg gesmaakt door de critici, wellicht vanwege die doedelzakken, maar ik vind het nummer zeer origineel (of kan je veel popsongs noemen waarin doedelzakken voorkomen?).
"Pipes of Peace" vind ik het enige zwakke nummer hierop, te banaal en te glad.
Van zijn werk na the Beatles vind ik "Band on the Run" zijn absolute meesterwerk, maar "Ram", "Flaming Pie" en "Chaos and creation in the backyard" zijn eveneens aan te bevelen.

Zou ik wel doen.
Ik snap überhaupt het werkelijke nut van deze cd niet. Het voelt allemaal wat halfgebakken aan met een solo-cariëre die volgens deze verzamelaar niet verder gaat dan 1984 en een 2de cd met wat lukraak grijpwerk uit de catalogus. De Macca/Wings-cd's zijn spotgoedkoop en bijna allemaal de moeite waard. Wings Greatest is een mooie aanvulling daarop.

Ik vind All The Best ook beter beluisterbaar dan deze in het geheel.

Beetje vreemde verzamelaar, omdat de periode zo vreemd gekozen lijkt. Maar qua materiaal natuurlijk perfect. Of zoals EVANSHEWSON in een andere topic schreef:

Wingspan is schitterend : Cd 1 Hits, wat duidelijk is. Cd 2 History waar je behalve de hits ook de betere albumtracks te horen krijgt al mocht eigenlijk Beware My Love (van Wings at the Speed of Sound) niet ontbreken, het is toch altijd wat met verzamelaars, al komt Wingspan zéér dicht in de buurt van de perfectie.